Mijn petekindje is dertien!

En dat moest natuurlijk gevierd worden! Ik had op voorhand aan de ouders een tip gevraagd voor een cadeau, want het is niet altijd makkelijk om een cadeau te vinden voor een coole tiener. Heel blij dat ik dankzij hun tip gescoord heb met mijn cadeau, een gloednieuw Corsair K70 CORE TKL Azerty toetsenbord. Dat huiswerk gaat nu nog vlotter afgewerkt geraken! Mijn petekindje kreeg ook een anatomisch model cadeau, wat ik zelf op zijn leeftijd ook super gevonden zou hebben. En natuurlijk wilde iedereen puzzelen met de organen. Moeilijker dan het eruit ziet, alleszins.

Het was warm genoeg om samen met de andere genodigden buiten op het terras van het aperitief te genieten. Voor het hoofdgerecht haalde onze kameraad de Kamado boven en konden we vervolgens genieten van zelf belegde hamburgers met heerlijke patatas bravas

Als dessert was er (hoe kan het ook anders op een verjaardagsfeestje) taart. De door de grootmoeder gemaakte chocoladetaart was aan de zware kant, maar wel heel lekker. Wees maar zeker dat ik geen ruimte meer had voor een tweede stuk. En uiteraard hadden we heel veel plezier met Undercover (Mr. White) spelen.

Food and wine pairing met Young Wine Club Leuven

Nog aan het nagenieten van de fabuleuze avond gisteren. Samen met Goofball en haar man namen mijn vriend en ik deel aan het food and wine paring event van Young Wine Club Leuven. Het was de eerste keer dat de wijnclub waarvan ik lid ben een dergelijk event organiseerde en ik was dus erg benieuwd. Voor deze gelegenheid zakten we af naar het lokaaltje in de Bruul waar een feestelijk gedekte tafel op ons stond te wachten.

En amai, we werden niet teleurgesteld. Bij elk gerechtje kregen we twee verschillende wijnen te proeven. Terwijl onze kameraad-wijnkenner uitleg gaf bij de wijntjes, konden we voor onszelf uitmaken welke wijn het beste bij het gerecht paste. Opvallend wel dat de meningen aan de tafel veelal gelijk liepen. Er was altijd een duidelijke favoriet. De gerechten waren trouwens ook uitstekend. De dame die voor de catering zorgde, had haar uiterste best gedaan om ons in de watten te leggen. Moeilijk om te zeggen welk gerechtje mijn favoriet was, alles was heerlijk.

Dit zijn de wijnen die we proefden:

Progenie – Argentinië
Bahuchet – millesime 2017
Astrolabe – sauvignon blanc
Wijngut Claes – sauvignon blanc
Mâcon-villages – cave de lugny – chardonnay
Apple Betty – chardonnay
Oliver Zeter – pinot noir
Hasher Family Wines – pinot noir
Brunhilde di Menzione – primitivo
Joel Gott – Zinfandel – ad bibendum

Na het laatste gerechtje met veel smaak verorberd te hebben, wandelden we samen met Goofball en haar echtgenoot naar de Parkpoort, waar we nog een klein vervolg breiden aan de avond met een afzakkertje in de Kaminsky. Om te klinken op de vriendschap. Top avond!

Wine with friends

Een boeiende en fijne laatste dag van de week achter de rug. ’s Middags woonde ik een AI inspiratielunch bij met boeiende sprekers en barslechte broodjes (echt niet te vreten). En ’s avonds waren mijn vriend en ik te gast bij onze kameraad en wijnliefhebber, die ons bij hem thuis had uitgenodigd voor een kleine verjaardagsdrink te ere van zijn verjaardag een dikke week geleden. Iets minder spectaculair dan zijn vorige feestje, maar zeker zo gezellig! En aangezien mijn vriend vandaag verjaart, hadden we meteen twee jarigen te vieren.

Naar goede gewoonte had onze kameraad weer allerlei lekkers voorzien en konden we genieten van, noblesse oblige, uitstekende wijntjes. De perfecte kick-off van een feestelijk weekend!

Hansche. Meester in kalk in PARCUM

Na deze voormiddag zalig lang uitgeslapen te hebben, fietsten mijn vriend en ik deze namiddag naar de Parkabdij om samen met onze vrienden uit Zichem de tentoonstelling over mijn favoriete meester-kalksnijder: Jan Christiaen Hansche te bezoeken. Nooit zal ik de eerste keer vergeten dat ik vele jaren geleden op een openmonumentedag zijn werk kon bewonderen op de plafonds van de bibliotheek en de refter van de Parkabdij, ik was meteen betoverd. De tentoonstelling ging op basis van (zeer beperkt aanwezige) bronnen op zoek naar de roots van Hansche, die ergens in Duitsland liggen. Hoe hij net in Vlaanderen belandde, is niet geheel duidelijk, maar zeker is dat hij zich hier thuis voelde, want er zijn verschillende barokke meesterwerken van hem uit de 17e eeuw in Vlaanderen bewaard gebleven.

Heel eerlijk, de tentoonstelling was iet of wat beknopt. Ik had gedacht meer werk van Hansche aan te treffen, maar omdat de meeste van zijn werken zich natuurlijk in gebouwen bevinden, zal ik zijn werk ter plekke moeten bezoeken. Op zich was het wel interessant om iets bij te leren over de technieken die Hansche gebruikte om zijn schitterend gedetailleerde driedimensionele beelden te maken, maar echt veel wijzer over de man zelf was ik na de tentoonstelling toch niet.

We waren dus veel sneller dan verwacht doorheen de tentoonstelling. Spijtig genoeg regende het pijpenstelen, anders hadden we een wandeling kunnen maken langs de mooie vijvers van het abdijdomein. Gelukkig konden we schuilen voor de regen met een drankje in de Abdijmolen. Om de tijd te verdrijven speelden we samen Undercover, altijd een succes!

We sloten de avond af met een lekkere maaltijd (voor mij een heerlijke salade met tonijn) en namen afscheid van onze vrienden die het deze zondagavond niet al te laat wilden maken.

Avonturen in de sneeuw

Gisteren trokken mijn vriend en ik met onze vrienden richting Korbeek-lo voor een wandeling doorheen de velden rondom het psychiatrisch ziekenhuis Sint-Kamillus. Onze vrienden waren zo vriendelijk om ons voor onze deur te komen ophalen, zodat we rechtstreeks naar het vertrekpunt van de wandeling konden gaan.

Ondanks de dreigende grijze lucht, genoten we van de wandeling die ons langs holle wegen en het mooie Heilige Geesthof bracht. De weersvoorspellingen gaven sneeuw en effectief na drie kwart van de afstand afgelegd te hebben, kwamen we terecht in een stevige sneeuwbui. Gelukkig waren we erop voorzien en gaf de sneeuwbui een extra romantisch tintje aan de wandeling.

Na deze fikse wandeling hadden we wel een drankje verdiend. Het buurthuis van Korbeek-lo was de ideale plek om op te warmen en onze natte spullen wat te laten opdrogen. Een gezellig, druk café dat duidelijk het hart van de buurt is. Ik bestelde eerst een theetje om wat op te warmen en liet me vervolgens verleiden tot het consumeren van een glaasje witte wijn. Heel grappig: onze vrienden kwamen zowaar bekenden tegen op deze toch wel wat afgelegen plek. Het blijft me verwonderen hoe klein de wereld is…

Tijdens het verorberen van onze consumpties in het buurthuis bestelden we de sushi om te laten leveren bij onze vrienden in Wijgmaal. Want van zo’n wandeling door de sneeuw krijgt een mens honger en de oudste zoon had al lang gevraagd om nog eens samen suhi te eten.

Alvorens de wagen sneeuwvrij te maken voor de terugrit naar Wijgmaal, hielden we een klein sneeuwballengevecht met de verse sneeuw. Helaas was het snel gedaan met de vrolijkheid toen onze vrienden in de wagen telefoon kregen van hun oudste zoon om te zeggen dat zijn broer (de jongse zoon van onze vrienden) ergens zijn smartphone in de sneeuw was kwijt geraakt. De jongste zoon was helemaal overstuur, ocharme.

Bij aankomst in het huis van onze vrienden, stelden we meteen een zoekploeg samen: onze kameraad met zijn oudste zoon en mijn vriend trokken naar het besneeuwde voetbalveld waar de jongste zoon zijn smartphone verloren had, in een poging om de smartphone terug te vinden. Ondertussen probeerde ik samen met mijn vriendin de jongste zoon te kalmeren, terwijl we op de sushi wachtten.

Uiteraard keerden de heren na een zoektocht in extreem moeilijke omstandigheden van een kale reis terug. Toen tijdens de gesprekken na de zoektocht naar boven kwam dat de smartphone in kwestie een iphone was, suggereerde mijn vriend meteen om via icloud de ‘find my iphone’ functie te proberen. En kijk eens aan, bleek dat die iphone helemaal niet op een besneeuwd voetbalveld lag, maar twee straten verder lekker warm bij een kameraadje van de jongste zoon. De jongste zoon was dus helemaal vergeten dat hij zijn iphone in de zak van zijn kameraad had gestoken… Eind goed, al goed, dus!

De euforie van de terug gevonden iphone maakte dat de sushi dubbel zo goed smaakte. Om van de wijn nog maar te zwijgen. 😉 Gelukkig bracht de taxi ons veilig terug naar ons appartement in Leuven na een bijzonder avontuurlijke namiddag/avond!

Valentijn vieren in Zoutleeuw

Deze namiddag reden mijn vriend en ik met de Cambio richting het mooie, maar helaas met het openbaar vervoer slecht bereikbare Zoutleeuw voor een bezoek aan onze vrienden. Het was lang geleden dat we nog eens in Zoutleeuw geweest waren en de kinderen van onze vrienden in levende lijven gezien hadden. De oudste dochter zit ondertussen aan de unief en de tweeling in de laatste jaren van het middelbaar. Ze doen het allemaal uitstekend. Echt heel beleefde en verstandige jongeren. Fijn om te zien.

We babbelden op het gemak bij met een smaakvol alcoholvrij aperitief. Het is niet altijd makkelijk om een lekker alcoholvrij aperitief te vinden, dus deze moet ik onthouden. Mijn favoriet was de ginger mule. Wel jammer dat de kerk gesloten was: ik had graag nog eens een blik geworpen op de befaamde sacramentstoren.

Om de eetlust op te wekken (we hadden ’s avonds gereserveerd in een fancy restaurant) maakten we samen een wandeling in Zoutleeuw. Echt wel een prachtige plek om te wonen. Een rijke geschiedenis en gelegen midden in het groen. Wel spijtig dat de kerk gesloten was, want ik had graag nog eens een blik geworpen op de befaamde sacramentstoren.

Na de wandeling keerden we terug naar het huis van onze vrienden en reden we samen naar Gastrobar 3Sense voor een heerlijk Valentijnsdiner. Want Valentijn mag dan wel het feest van de liefde zijn, vriendschappen die al meer dan een kwarteeuw meegaan, mogen wat mij betreft zeker ook gevierd worden!

Valentijnsaperitief:

Coquilles / schorseneer / buikspek / boterazijn:

Winterkabeljauw / prei / beurre blanc:

Zwartpootkip / kalfszwezerik / wortel / champignon / pommes pont neuf:

Kaasselectie “Freddy Fromage” – Saint-Siméon:

Een smakelijk diner bij Victor Bozar Café

Deze avond had ik na het werk afgesproken met een oud-studiegenoot in Victor Bozar Café. Ja, ik besef dat ik vaak daar terecht kom, maar het eten is daar lekker en de ligging vlak bij Brussel-centraal is echt ideaal.

We genoten van een lekker hoofdgerecht (een zalmbereiding in mijn geval) die nog net genoeg plaats overliet voor een dessert. Ideaal.

Na een fijne avond wandelden we samen naar Brussel-Centraal, waar mijn kameraad de trein naar Mechelen zou nemen en ik die naar Leuven. In het station worden we aangesproken door een studente die duidelijk stevig boven haar theewater was. Al hikkend en zwaaiend op haar benen vroeg ze ons welke de trein naar Leuven was. Uiteraard wees ik haar naar het juiste perron.

Terwijl ik nog afscheid stond te nemen van mijn kameraad, wandelde ze al via de trap naar het perron. Ik betrouwde het toch niet helemaal, vooral omdat ze echt niet stabiel op haar benen stond. Dus ik besloot haar achterna te lopen. Op het perron had ze echter al een andere dame met een plooifiets aangesproken, die duidelijk dezelfde reflex had als ik.

De dame met de plooifiets ontfermde zich over haar en ik ging vlakbij zitten in dezelfde wagon zodat ik mee een oogje in het zeil kon houden. In Leuven aangenomen nam de studente uitgebreid afscheid van de dame met de plooifiets, maar ze was duidelijk nog altijd gedesoriënteerd. Aangezien de dame met de plooifiets richting Kessel-Lo moest, stapte ik op de studente af en vroeg ik waar haar kot was. Dat bleek vlakbij in de Bondgenotenlaan te zijn.

Ik nam haar bij de arm en begeleidde haar naar het begin van de Bondgenotenlaan. Op zich had ik nog een fijn gesprek met haar. Ze heette Camille en studeerde rechten aan de KU Leuven. Ze kwam terug van een feestje in Brussel, waar ze duidelijk iet of wat te diep in het glas had gekeken. Ze vertelde me dat ze later notaris graag wilde worden en dankte me uitgebreid voor de hulp.

Aan het begin van de Bondgenotenlaan nam ik afscheid van Camille, nadat ze mij uitdrukkelijk verzekerd had dat ze nu wel op haar kot zou geraken. Ze leek me al iets nuchterder dan een klein half uur geleden, dus ik was er gerust in.

Beste Camille, ik wens je veel succes met je verdere studies en hoop dat we elkaar in de toekomst nog eens tegen het lijf zullen lopen.

Kommilfoo in Antwerpen

Gebruik gemaakt van het feit dat mijn vriend dit weekend in Genève is om af te spreken met een goede vriendin, tevens collega, uit Antwerpen. Zij heeft op culinair gebied zowat dezelfde smaak als ik en eerlijk: het aanbod aan goede restaurants in Antwerpen is nu eenmaal veel groter dan in Leuven. Dus toen ze voorstelde om samen bij Kommilfoo te gaan dineren, zei ik meteen toe. En amai, wat een topavond! We startten met een zeer lekkere mocktail en wisselden wijntjes af met sapjes of kombucha. Meestal ga ik niet voor de non-alcoholische drankenpairing, maar ik moet zeggen dat het non-alcoholische alternatief dat Kommifoo aanbood, mij aangenaam verrast heeft.

Appetizers:

Krab uit de Noordzee – in dashi gegaarde koolrabi – flan van knolselder – mierikswortel – jonge paksoi – gel van citrus:

In blanke boter gegaarde skrei uit de Lofoten – crème van schorseneren – zure room – geglaceerde schorseneren – mosterdzaad – jus van boerenkool – olie van dragon:

Gebakken Sint-Jacobsvrucht uit Dieppe – witte beuling van bij Beyens – aardpeer met hazelnootboter – gepekelde Cévennes ui – morieljes – jus van de schil van aardpeer:

Duif uit Anjou op de Green Egg – stoverij van de billetjes – crème van rode biet – witloof in jus van rode biet gegaard – roodlofjus opgefrist met Pedro Ximinez azijn:

Kaasassortiment:

Zoetigheden bij de thee:

Een fantastische avond! En dankzij het vriendelijke aanbod van mijn vriendin om te blijven slapen, moest ik mij niet haasten om de laatste trein naar Leuven te halen.

Verjaardagsdrink in Wijgmaal

Van de treinrit gebruik gemaakt om snel iets te eten, want deze vrijdagavond werd ik om 19u verwacht op het verjaardagsfeestje van onze goede vriend uit Wijgmaal die van voordeur veranderde. Spijtig dat mijn vriend dit weekend in Genève is en er dus niet bij kon zijn, maar geen nood, ik heb onze eer hoog gehouden.

Mijn Uber bracht me vlotjes (en goedkoper dan Taxi Jenny) naar Wijgmaal. En na het overhandigen van de cadeaus (bonnen voor de AS Adventure en een schaakbord) kon het feest echt van start gaan. Het was supergezellig. Ik genoot van meerdere glazen uitstekende cava en witte wijn en zoals we dat van onze vrienden gewoon zijn, waren er meer dan genoeg hapjes. Die kaasballetjes die de vrouw van de jarige later op de avond serveerde waren echt superlekker. Toffe gesprekken met boeiende mensen, meer moet dat echt niet zijn! En dankzij Uber geraakte ik ook weer vlotjes terug thuis.

Dinner at Slō

Genoten van een heerlijke avond in het exquisite gezelschap van mijn fabuleuze Leuvense vriendin in het charmante restaurant Slō. Een avondje uit met haar staat altijd garant voor boeiende gesprekken en sappige verhalen. Als er een prijs voor meest dramatische liefdesleven bestond, zou zij dat zeker winnen met de vingers in de neus. Ik doe mijn best om haar vanuit mijn standpunt goeie raad te geven en hoop dat ze die dan ook effectief ter harte neemt.

Yet Another Blog

Life on my side

vrienden