Author: yab

Teleurstelling

Ik ben al een tijdje lid van het Ivox-panel. Enquêtes invullen, het is een stiekeme hobby van mij. Na ontelbaar veel enquêtes ingevuld te hebben, viel ik eindelijk eens in de prijzen: 50 euro aan supreme awards zouden weldra de mijne zijn. Vandaag zat er een enveloppe van Ivox bij de post. De brief feliciteerde mij nogmaals met de winst van mijn 50 euro. Helaas bleek er in de omslag zelf maar 20 euro aan bonnen te zitten. Teleurstellend. Zou er 30 euro zijn blijven plakken aan de handen van een Ivox-medewerker? Het is alleszins een slimme manier om wat bij te verdienen. Want hoe ga je als winnaar ooit bewijzen dat er minder dan het beloofde aantal bonnen in je omslag zat?

De dag na de vrije dag

Werd ik op mijn werk bijna weggevaagd door alle mails, deadlines en problemen die al een dag sudderend op mij lagen te wachten.  Een ganse voormiddag brandjes lopen blussen en het gevoel hebben dat je weinig tot niets bereikt hebt, leuk is anders. Gelukkig was er een lichtpunt in de duisternis: ik bleek toch geen 90.000 euro kwijt te zijn, ’t was een fout van het systeem. Mijn zucht van opluchting was nog net niet in Leuven hoorbaar.

Een vrije dag

Is hoogstnoodzakelijk om soms wat dingen van het todolijstje te schrappen. Zo liet ik me (en dat was de hoofdreden voor de vrije dag) vandaag nieuwe lenzen aanmeten (hoera!), haalde ik mijn herstelde schoenen op bij de schoenmaker, kocht ik een paar nieuwe laarzen voor de winter, ging ik naar het stadskantoor om mijn nieuwe identiteitskaart op te halen, moest ik vaststellen dat ik oude identiteitskaart in de kaartlezer van de opticienwas blijven steken, kon ik terug naar de opticien gaan, alwaar mijn kaart gelukkig op mij lag te wachten, haalde ik (tweede keer goede keer) mijn identiteitskaart op en ging ik naar de dokter om mijn voorschrift voor mijn Nuvaring te laten verlengen. En er bleef nog tijd over en aan mijn foto-achterstand te knibbelen (de foto’s van Barcelona zijn bijna verwerkt én van commentaar en coördinaten voorzien) én een beetje Spaans te doen.

Spijtig dat die vrije dagen zo snel voorbij vliegen.

Bananenclafoutis

Gisteren mochten we ons verheugen in het gezelschap van Goya, Lies, Ella, Karel en Eveline. Een afspraak die al zoveel keren verzet werd, dat ik de tel ben kwijtgeraakt. Gelukkig betekende uitstel in dit geval geen afstel. Reden te meer om extra ons best te doen om iets lekkers te koken. Als voorgerechtje aten we komkommer met cottage cheese en gerookte zalm, professioneel bereid door mijn vriendje. We dronken er een glaasje biologische cava bij. Het hoofdgerecht was een wokschotel met kip, asperge en peultjes. Voor het dessert besloot ik me nog eens aan een bananenclafoutis te wagen, deze keer had ik gelukkig een mixer waardoor het opkloppen van het eiwit een fluitje van een cent werd. 😉

Omdat ik die bananclaufoutis zo geweldig lekker vind (vooral met een bolletje vanille-ijs), wil ik graag het recept met jullie delen. Het is echt poepsimpel om te maken.

Ingrediënten

  • 6 eetlepels boter, gesmolten
  • 3 eetlepels bruine suiker
  • geraspte schil en sap van 1 citroen (voorzichtig zijn dat je je niet verwond tijdens het raspen!)
  • 3 eetlepels rum
  • 1 kg bananen in stukken gesneden
  • 250 ml halfvolle melk
  • 4 eieren, gescheiden
  • 3 eetlepels suiker
  • 125 g bloem
  • 1 eetlepel kaneelpoeder

Bereiding

Verwarm de oven voor op 230 graden. Doe de gesmolten boter, de bruine suiker, geraspte citroenschil, het citroensap en de rum in een ovenschaal van 32,5 bij 22,5 cm en meng alles goed. Doe de bananen erbij en wentel ze door het mengsel zodat alle stukken met het sausje zijn bedekt. Leg de bananen 12 tot 15 minutenin de oven totdat ze zacht zijn gesmolten, schep het sausje er regelmatig overheen.

Verwarm in tussentijd de melk langzaam in een steelpannetje. Klop de eigelen met de suiker tot een zachtgeel en romig mengsel. Meng daarna de verwarmde melk erdoor, daarna de bloem en de kaneel. Klop de eiwitten tot ze zachte pieken vertonen en vouw ze dan behoedzaam door het mengsel. Haal de bananen uit de oven en verlaag de temperatuur tot 200 graden. Verdeel het beslag over de bananen en zet de schaal weer in de oven. Bak de clafoutis 20 tot 25 minuten (bij mij duurde dit slechts een kwartiertje) totdat die bruin van kleur en goed gerezen is. U kunt controleren of de pudding gaar is door met een satéprikker middenin te prikken. Deze moet er schoon uitkomen. Serveer warm met een bolletje ijs.

PS: Karel en Eveline, ik kijk al uit naar dat gebakken ijs. 😉

Nuttige dingen die ik geleerd heb

Na meer dan een jaar leiderschap, heb ik toch wat bijgeleerd. Eén van de allerbelangrijkste dingen, wilde ik jullie niet onthouden.

Het moet niet altijd van jezelf komen. Wees niet te beroerd om mensen om advies te vragen. Gebruik dat netwerk. Leg je oor te luisteren en sta open voor ideeën van anderen. Je kan niet in alles expert zijn. (Herhaal die laatste zin drie maal.)

Lucky

Ah, de voordelen van die goeie ouwe IRC. Ik informeer op mijn chatkanaal of en waar er mensen zich op de wachtlijst geplaatst hebben voor een iphone4. En hup, een half uur later, weet er mij iemand te melden dat hij net bericht heeft gekregen van de tweede wachtlijst waar hij op stond dat zijn iphone4 beschikbaar was. Aangezien hij ondertussen al via een andere wachtlijst aan een iphone geraakt was, ben ik zodoende vanaf morgen de gelukkige bezitter van een gloednieuwe iphone.

Heb ik eindelijk een waardige vervanger voor mijn Treo, die, het mag gezegd, mij vele lange jaren trouw gediend heeft, maar nu toch echt aan vervanging toe was.