Sinds gisteren ben ik de trotse bezitter van een Canon EF 24-70mm f/2.8L USM lens. Met dank aan mijn vriendje die gisteren op en af naar Turnhout gereden is om het ding op te halen. Het is een held!
Author: yab
Wat een kappersbezoek tegenwoordig kost
- Adviesgesprek = 0 euro
- Verzorgende shampoo= 2 euro
- Verzorgingsmasker = 6 euro
- Snit dames =25,50 euro
- Versteviger, mousse, spray = 2 euro
- Styling lang haar = 20,20
Totaalprijs = 57,70 euro. Euh, slik? Al een geluk dat ik mijn kappersbezoekjes tot een uiterst minimum beperk. Het laatste bezoek dateert alweer van anderhalf jaar geleden.
En dan heb ik nog niet eens uitgebreid kunnen genieten van deze dure haarbehandeling. We moesten namelijk rond een uur of half drie vertrekken om zaterdag op het afgesproken tijdstip in onze B&B in Gent te zijn. En naar goede gewoonte was ik weer helemaal vergeten hoe lang het duurt om mijn haar te brushen. In totaal heb ik maar liefst 1 uur en 50 minuten in de kappersstoel doorgebracht terwijl ik probeerde me niet te zeer op te jagen in het feit dat we te laat zouden zijn (helemaal mislukt, uiteraard). En dan vond ik het nog niet eens zo heel mooi gebrusht. In het vervolg dat brushen maar overslaan en gewoon aan de lucht laten drogen?
Luik-Guillemins
Uplace
Een schande is het, dat onze Vlaamse Regering zich achter dit dossier wil scharen. Volgens mij zit er, buiten de projectontwikkelaar, geen kat te wachten op dit megawinkelcomplex in Machelen. Tenzij je graag in de file staat of zo. Ik dacht dat met de opkomst van kleinschalige buurtwinkels de trendbreuk met grootschalige winkelgalerijeen en winkelcomplexen definitief was ingezet. Leve de kleine middenstander! Niets zo leuk als te voet gaan shoppen bij jou in de buurt en ondertussen genieten van een wandeling in de frisse buitenlucht.
Komaan, Joke, volg dat negatieve advies van je milieuvergunningscommissie!
Epidemie
Er lijkt een ware zwangerschapsepidemie uitgebroken op het werk. Maar liefst drie van mijn vrouwelijke collega’s zijn samen zwanger. Alle drie uitgerekend voor september. Een andere collega is net terug uit bevallingsverlof van haar vierde (!) kindje en nog een andere collega is net bevallen. En wij maar bijeen leggen voor cadeautjes. 😉
Gelukkig ben ik immuun!
Ons wekelijkse fietstochtje
Mja, veel kilometers hebben we nog niet achter de kiezen. We zullen het maar op het mindere weer steken, zeker? Gelukkig was er op zaterdag een fietstochtje langs het kanaal Leuven-Mechelen naar Wijgmaal en terug. Toch goed voor bijna 12 kilometers, zij het 12 erg vlakke kilometers. En energie om terug te fietsen hadden we op overschot, na die heerlijke chili con carne en mascarponedessert met net de juiste hoeveelheid mangocoulis!
Fotograferen op locatie
Food for thoughts
Twee zijden van eenzelfde medaille?
Only in Japan
Ondertussen ben ik al een beetje bekend met de Japanse cultuur, maar het land blijft verrassen met haar bijzondere gewoontes. Lees vooral dit artikel over fruit in Japan en vergeet zeker niet de slideshow te bekijken. Toch jammer dat de taal zo moeilijk onder de knie te krijgen is.
Met de bus naar Schaarbeek en terug
Ik mag dan wel een grote fan zijn van reizen met de trein (ondanks alle vertragingen, overvolle treinstellen, personenongevallen en stakingen), reizen met de bus is veel minder mijn ding. Maar soms is de bus het enig mogelijk vervoersmiddel om van hartje Brussel naar Schaarbeek te geraken op een donderdagavond, omdat mijn vriend en ik uitgenodigd waren bij vriendin F, haar charmante Italiaanse echtgenoot en al even charmante blauwogige zoon.
Rechtstaan op een overvolle bus en bij elk bultje in de weg (en zo zijn er veel tussen centrum Brussel en Schaarbeek) tegen je medereizigers gegooid worden. Rechtstaan in de trein is comfortabeler. Maar het was de moeite. We bewonderden het tijdelijke nestje van vriendin F en genoten van de heerlijke Italiaanse pasta die haar Italiaanse echtgenoot voor ons op tafel toverde. Al vond hij de pasta niet al dente genoeg (ook mijn eeuwige probleem: pasta perfect koken). Chapeau voor vriendin F trouwens, die erin slaagt haar zoon op te voeden en tezelfdertijd in Brussel full time te werken, terwijl haar echtgenoot in Italië woont en werkt. Al kan ik me voorstellen dat beiden de dagen aftellen tot ze weer definitief kunnen samenwonen in Italië.
En de bus, die bracht ons ’s nachts van Schaarbeek naar Leuven aan een slakkegangetje dat me in een halfslaap deed wegsukkelen. Rechtstaan moesten we op dat late uur gelukkig niet.
















