‘t Was weer van dat. Anderhalf uur gezever, een half uurtje rap rap de rechtspraak van het Hof van Cassatie overlopen. Voor de tweede keer het bijzonder boeiende verhaal van de botsing van onze assistent mogen aanhoren (hij stond stil, voor een rond punt dan nog wel en dan reed er toch geen onverlaat in op zijn Jaguar, zeker!), een preek gekregen dat onze generatie juristen “het” moest doen en met “het” bedoelde hij dan de wereld verbeteren. Allez, niet dat ik iets tegen het verbeteren van de wereld heb (alles behalve), maar waarom moeten de jongeren dat doen? Waarom doet hij dat zelf niet? Verbeter de wereld, begin bij jezelf?

Oh my god, ik heb mij zo geërgerd. Echt een paar keer serieus op mijn tong moeten bijten. Ik weet het, laf van mij, maar ik moet nog puntjes van die mens krijgen. En het is belangrijk geen vijanden te maken op belangrijke plaatsen (en dan heb ik het niet over zijn positie als assistentje, ik twijfel er niet aan dat die kerel het als advocaat ver zal schoppen). Het is een ontstellend kleine wereld en ik heb al genoeg mensen op hun tenen getrapt. 😉

De povere inhoud van het werkcollege stond alleszins in schril contrast met de zeer interessante uiteenzetting van Karel Van Miert over de Europese Commissie deze middag. Niet dat ik veel wijzer ben geworden over het kluwen van Europese instellingen, maar de mens kan wel een publiek boeien. En hij schuwde de kritiek niet. Zo vond Van Miert dat de uitbreiding met die Oost-Europese lidstaten er te snel is gekomen en plaatste hij zware vraagtekens bij het eventuele toetreden van Turkije. Een boeiend relaas van een insider.

Is het eigenlijk toch wel een beetje handig om van het vrouwelijke geslacht te zijn. Bijvoorbeeld als je (ik zeg maar wat) met je onuitgeslapen kop erin slaagt je portemonnée thuis op de bureau te laten liggen en je dus zonder abonnement, zonder identiteitsbewijs, zonder prikkaart,… ‘s ochtends in zalige onwetendheid naar het werk spoort. Gelukkig onderweg geen conducteur gezien.

‘s Avonds mij dan schoorvoetend naar de conducteur van dienst begeven, die wel heel erg meewarig keek naar mij: tja, ik had niets om mijn verhaal te staven. Gelukkig helpt dan een beetje radeloos kijken en hup, ik mocht de trein op. Ik ben er zeker van dat een donkerharige jongen met een iets donkerder huidskleur toch mooi naar huis had kunnen liften.

Boobies rule!

En de goed-nieuws-show gaat verder: alweer bomaanslagen in Egypte. Alweer in een drukke toeristische buurt en alweer maken de daders geen onderscheid tussen de slachtoffers van hun zinloze daad. Moslims of niet-moslims, het doet er niet toe.

Bij het lezen van zulke berichten, kan ik alleen maar mijn hoofd schudden en mij afvragen: “Waarom?”

Jongeren die een plot smeden om al moordend door hun school te trekken om wraak te nemen voor vermeende pesterijen, in Amerika is dit jammer genoeg geen scenario voor een film, maar beangstigende realiteit.

North Pole, Alaska
Riverton, Kansas

Wanneer komen er nu eindelijk eens beperkingen op het wapenbezit in Amerika? Jongeren die zo gemakkelijk aan vuurwapens geraken, dat is toch niet normaal. Helaas is de NRA een organisatie zonder scrupules, met veel geld en middelen. My gun, my freedom.

De daders van de moord op Joe Van Holsbeeck zijn hoogstwaarschijnlijk Polen. Is de meerderheid van de Polen niet katholiek?

Uit de Standaard:

Huishouden schenkt meer voldoening dan seks

Huishoudtaken vorm van therapie voor Britse vrouwen

Een meerderheid van de Britse vrouwen beschouwen huishoudelijke taken als een therapie tegen angst, dat blijkt althans uit een enquête die is uitgevoerd door een TV-zender gespecialiseerd in gezondheid. Een derde van de ondervraagde vrouwen verklaren zelfs dat het huishouden doen hen meer voldoening schenkt dan seks.
Zes op de tien ondervraagde vrouwen zeiden dat het huishouden hen helpt ,,om hun leven onder controle te houden” (59%) en dat het ,,een therapie voor de geest” is (60%). Ze verklaarden ook dat ze zich gedeprimeerd voelen als het huis niet op orde is (58%) en geven toe dat slordigheid hun gespannen maakt (59%). Slechts 4% vindt het huishouden doen tijdverlies.

De enquête, waarvan de resultaten vandaag worden gepresenteerd in het The Independent, werd uitgevoerd bij 2000 vrouwen tussen 18 en 80 jaar.

Ik heb deze zin maar liefst drie keer moeten lezen voordat het goed en wel tot mij doordrong wat er stond:

Een derde van de ondervraagde vrouwen verklaren zelfs dat het huishouden doen hen meer voldoening schenkt dan seks.

WTF???? Zijn die Britten zo slechte minnaars of wat?

In plaats van naar de Blogcom in Antwerpen te gaan, zijn mijn asociale ik en mezelf (en nog wat mensen) voor de verandering nog eens naar de film geweest. We kozen Tsotsi uit, omdat er voor de rest eigenlijk niks bijster interessants draaide en die film toch een Oscar en een rits andere prijzen verzameld heeft.

Ik vond Tsotsi een door en door triestige film die de uitzichtloosheid van het leven in de Zuidafrikaanse sloppenwijken pijnlijk goed illustreerde. Er zat hier en daar wel een scène in die naar het melige neigde, maar het ging er nooit over. Ook heel interessant was het taaltje dat gesproken werd in de film. Hier en daar heb ik duidelijk flarden Afrikaans en Engels opgevangen, maar andere uitdrukkingen waren dan weer totaal onbegrijpelijk voor mij. Een vreemd soort mengtaaltje. De muziek was trouwens ook geweldig. Ben aan het overwegen om mij de soundtrack aan te schaffen (de laatste keer dat ik nog eens een cd gekocht heb, moet toch al een goeie zeven jaar geleden zijn).

PS: ‘k Heb niet echt gezocht naar plotholes, maar er zullen er beslist wel een paar ingezeten hebben. 😉

Kijk eens wie wij in Madrid zijn tegengekomen:

Dolfina, de vrucht van een onstuimige one-night-stand van Dolfie, mijn Romeins vriendje.

Jaja, ze heeft wat op zich laten wachten (meer dan een week te laat), maar deze namiddag is het eerste dochtertje van één van mijn beste vrienden geboren. En ze heeft een naam die verrassend goed op de mijne lijkt. Duidelijk mensen met goeie smaak. 😉

Als alles goed gaat, komen ze morgen al naar huis. Eens kijken of we morgen nog een gaatje vinden om even binnen te springen.

Zoals mijn vorige post al aangeeft, ben ik een gigantische fan van alles wat gratis is (hey, wie niet?). Dus toen ik tijdens het wachten in de veel te lange rij aan de VRG-cursusdienst, een affiche opmerkte voor een gratis film ter ere van 10 jaar Challenge, was ik er natuurlijk als de kippen bij om me in te schrijven. En omdat ik soms ook wel een beetje een sympathieke ben, heb ik natuurlijk al mijn vriendjes en vriendinnetjes laten weten dat ze gratis naar de film konden.

Dus stonden wij met een ganse bende (vijftien man of zo) mooi om kwart na zeven aan de Supercity om een goed plekje voor de film te bemachtigen. We waren goed op tijd, dus konden we fijn in het midden zitten. Voor de film werden ook nog eens 10 x 2 filmtickets verloot en ja, natuurlijk hadden drie personen uit ons groepje prijs. Je hebt zo van die dagen waarop alles meezit. 😉 ‘k Heb dan maar snel iemand gechanteerd om mij mee te nemen naar een volgende film met zijn gewonnen duoticket. 😉

En de film zelf? Wel, die was verrassend goed. De acteurs waren subliem. Jodie Foster, Denzel Washington, Willem Dafoe, Clive Owen, het zijn grote namen, die allemaal stuk voor stuk de pannen van het dak speelden. Het script was clever en het heen en weer springen tussen de actie en de daaropvolgende verhoren van de verdachten was goed gedaan. Er zaten zelfs enkele zeer komische momenten in de film. Geen flauwe grapjes zoals je vaak tegenkomt in een actiefilm, maar slimme observaties. Het grappigste moment van de film: de Sikh die men voor een Arabier houdt. Geweldig. (En ik ben echt een moeilijke als het op filmhumor aankomt.)

Niets dan lovende woorden voor Inside Man, dus. Gaat dat zien, u zal het zich niet beklagen.

Om de avond in stijl af te sluiten, zijn we dan nog een terrasje op de Oude Markt gaan doen (lang leve het warmere weer). Alwaar ik opeens een beetje in vakantiesfeer geraakte en uit pure zottigheid een fles Cava bestelde. Meer plezier met bubbels. 😉

Alleen het uit-het-bed-raken vanmorgen was ietsje pijnlijker.