Moerasmuggen

Ik loop al een dag of vier rond met twee enorme dikke rode bulten op mijn kuitbeen. Dat op zich zou nog niet zo erg zijn, ware het niet dat die rotbulten ook nog eens verschrikkelijk hard jeuken. Ben zelfs al een keertje ‘s nachts wakker geworden van de jeuk.

En wat lees ik nu in dit artikel van de Standaard?

De huismug steekt thuis, dan krijg je een doorsnee muggenbult. Ben je in het bos of op de camping, dan kun je gestoken worden door een andere soort, die bijvoorbeeld in een moeras woont. Daar kun je veel meer last van hebben. Je krijgt een schijf onder de huid of een veel grotere bult dan normaal.

De vermoedelijke schuldige is een moerasmug! Wat doet die in mijn slaapkamer in hartje Leuven? Meestal laat ik mij gewoon steken, als je niet te hard jeukt is dat bultje na een dagje weg. En van het gezoem heb ik niet zoveel last omdat ik met een chronisch slaapgebrek worstel en daardoor meteen als een blok in slaap val.

De bulten die ik dit jaar al verzameld heb, zijn echter van een ander kaliber. Een ganse week krabplezier en het duurt meer dan twee weken voordat de bult en de bijhorende rode plek volledig verdwenen zijn. Not funny.

Dus heb ik de grove middelen bovengehaald en smeer ik mij elke nacht in met een anti-muggenproduct met DEET. Tot hier en niet verder!

‘t Is weer voorbij dat mooie weekend

Jaja, het laatste weekendje-weg voor de vakantiemaanden zit er weer op. En naar goede gewoonte vlogen de uren veel te snel voorbij. Stop achttien personen (en een baby) in een huisje ergens in de Ardennen, in een dorpje vlakbij de grens met Frankrijk (Momignies genaamd), doe er wat schitterend zomerweer (afgewisseld met wat lokale onweders), een hoop spelletjes (Weerwolven!), wat geocaching, veel drank, gigantische hoeveelheden vlees voor op de barbecue (ik ben altijd te enthousiast als ik zoiets organiseer, met als gevolg dat we twee dagen hebben kunnen eten van de hoeveelheid vlees die ik had besteld) bij en je hebt een recept voor veel plezier.

Alleen jammer dat ik tijdens de weekendjes die ik zelf organiseer, zo weinig slaap. ‘k Wil altijd tot het laatste opblijven, maar ben ‘s ochtends dan weer veel te vroeg wakker omdat ik nog vanalles wil doen voordat de rest wakker is. Maar ik kan tevreden zijn: het weekend was een daverend succes. We hebben meteen onze afspraak vernieuwd voor volgend jaar!

Pool

Of toch niet? ‘t Is hier veel te warm en te benauwd, was ons eerste gedacht toen we de Downtown Jack binnenstapten, gisterenavond iets na achten. Gelukkig dachten onze vrienden C en M er ook zo over. Het poolidee werd snel begraven en vervangen door een terrasje-met-een-cocktailidee. Mmm, Strawberry Daiquiri.

Paëlla

Net een superlekkere paëlla achter de kiezen, mij voorgeschoteld op het terras van Charly’s aan het Martelarenplein. Paëlla lijkt zo’n simpel gerecht, maar de écht goeie paëlla’s zijn zeldzaam. En dit was er zo eentje. Met échte stukken kip, de rijst perfect gekookt, zacht en plakkerig en mooi bruinig geel. En als top of the bill: kreeftenscharen.

Nu moet je weten dat ik op restaurant liefst mijlenver weg blijf van kreeft, niet omdat ik het niet lekker vind, maar omdat ik een beetje opzie tegen dat gevecht met het exoskeleton. Maar nu kon ik moeilijk anders. Ik kreeg een tang en een visvorkdingetje bij mijn bestek en hup, prutsen maar. Al bij al heb ik al te grote ongelukken weten te vermijden en is het merendeel van het kreeftenvlees in mijn maag beland. Lekker. :-)

En nu ga ik poolen.

Den Haag, een terugblik

Ik ben al meer dan een week van plan om een kort samenvattinkje te schrijven van ons bezoek aan vrienden in Den Haag, maar het kwam er niet van. Bij deze is dat dus rechtgezet.

Zaterdag op tijd vertrokken vanuit Leuven en twee uurtjes later stonden we al aan het huurhuisje van onze gastheer en gastvrouw. Zelfs de omleiding was er niet in geslaagd ons van de wijs te brengen. Gezellig samen gegeten, al dadelijk een flesje wijn gekraakt en de stemming zat er goed in. ‘t Was ondertussen al bijna een jaar geleden dat we L en E nog eens gezien hadden. Tja, een ritje naar Den Haag, dat onderneem je natuurlijk niet elke dag.

Na de middag zijn we wat gaan rondslenteren in Den Haag. Persoonlijk hoogtepunt voor mij: het Internationaal Gerechtshof. Vanop een afstandje bewonderd, want we mochten er natuurlijk niet in. Het was er erg rustig. Alleen een volhardende protesteerder van de Falun Gong stond eenzaam met zijn spandoek op het plein voor het Gerechtshof.

Enkele koffietjes later (niet voor mij, want ik lust dat niet, maar onze gastvrouw had een lichte caffeïneverslaging) was het tijd voor het avondeten. L en E hadden gereserveerd in restaurant It rains fishes. Een goeie keuze, want de visgerechten waren werkelijk subliem. Alleen de witte wijn viel mij wat tegen. Te zoet naar mijn smaak. We hebben het na het eten niet meer al te laat gemaakt, zodat we allemaal voor middernacht in bed lagen.

De volgende dag uitgebreid ontbeten en daarna vertrokken naar Delft, een schattig stadje met ongelooflijk veel kerken per vierkante meter. Gekuierd, een koffietje gedronken, gesjellig. ‘s Middags een pannenkoekje gegeten en daarna naar het strand. Lekker uitwaaien en de kitesurfers bewonderen. Dat lijkt me nu nog eens een leuke sport. Vooral die kick die je krijgt al je sprongen maakt en door de lucht vliegt. Alleen hebben we wel erg veel surfers nogal pijnlijke landingen zien maken.

We sloten ons bezoekje af met een eenvoudige maaltijd bij L en E thuis. “Eenvoudig” volgens L en E, want ik zou mij, met mijn beperkte kookkunsten, niet aan geflambeerde scampi durven wagen. Het smaakte alleszins hemels.

Een paar foto’s van ons weekendje: