Net slecht nieuws gekregen. Een goeie vriendin van mij (ik heb haar leren kennen op mijn vorig werk) is momenteel zeven maanden zwanger. Helaas is bij een routinecontrole gebleken dat de baby veel te licht is. De kans is reëel dat er iets serieus mis is met de baby en dat deze te vroeg geboren zal worden. Mijn vriendin V is dadelijk opgenomen in het ziekenhuis waar ze momenteel voortdurend onder observatie gehouden wordt.
Ik ben er echt niet goed van. V is zo’n door en door goed meisje. Altijd vriendelijk, altijd goed geluimd, nooit een slecht woord uit haar mond gehoord. Haar eerste zwangerschap was een buitenbaarmoederlijke zwangerschap die haar ei zo na het leven gekost heeft. Gelukkig is ze daarna snel weer zwanger geworden en bevallen van een wolk van een dochter. En nu is ze zwanger van haar tweede kindje…
En dan gaat er vanalles door je hoofd. Wat als de baby zwaar gehandicapt is? Wat als de baby de geboorte niet overleeft? Een zwangerschap hoort een blijde gebeurtenis te zijn, maar er kan helaas ook zoveel mis gaan. Het frustreert me dat ik niet meer kan doen dan mijn vriendin en haar man veel sterkte wensen. Verder zal het nu bang afwachten worden tot de geboorte.
Geen prettige feesten voor dit jonge gezinnetje.
Een muts die ettelijke leuke avonturen op skireis meegemaakt heeft en al jaren mijn oortjes warm hield. Voorgoed uit mijn leven weggerukt.