Zaterdag tijdens ons bezoek aan Antwerpen kreeg ik de vraag van onze kameraad wijnkenner of ik misschien zin had om mee te gaan naar een operavoorstelling in de Munt in Brussel. Eigenlijk was ik van plan deze zondag mijn mailachterstand aan te pakken, maar hey, gratis naar de opera, daar kan ik geen neen tegen zeggen. Zeker niet omdat het in de Munt was en ik tot mijn grote schande nog nooit een voorstelling in de Munt heb bijgewoond.

Dus spoorde ik gisterenmiddag met onze kameraad naar Brussel-Centraal om de opera Benvenuto Cellini mee te pikken. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat dit voor mij een volledig onbekende opera was, maar hey, altijd fijn om iets nieuws te ontdekken. Alleen jammer dat mijn linkerooglid net vandaag had uitgekozen om gigantisch dik op te zwellen. Niet dat ik daardoor niet zou kunnen genieten van de opera, maar esthetisch was het niet bepaald.

De tickets van onze kameraad waren afkomstig van een kennis van hem die zelf verhinderd was en moeten zowat de allerslechtste tickets in heel de Munt geweest zijn. We zaten op balkon 4, loge H1 en waar wij zaten, zagen we niet eens het podium. Om dat te kunnen zien zouden we over de rand van het balkon moeten hangen. Gelukkig waren niet alle stoelen uitverkocht en zei het vriendelijke meisje dat ons naar onze plaatsen begeleidde dat ze ons een andere plek zou geven met beter zicht, vlak voordat de voorstelling startte, wanneer het zeker was dat die plek leeg zou blijven. En ze hield woord, vlak voor de voorstelling startte, kregen we nieuwe plekken die ons wel de mogelijkheid gaven het podium te zien.

De opera zelf was fenomenaal. Het ronddraaiende podium, de kostuums, de performances, het vuurwerk, het was allemaal zo over the top dat ik het geweldig vond. Al zaten er in het gedeelte na de pauze een paar aria’s (vooral die aria op het strand waarvan ik volledig niet begreep wat de bedoeling was) die er voor mij te veel aan waren.

Tijdens de pauze dronken we, uiteraard, een glaasje champagne. Helaas, toen we na de pauze terug keerden naar onze betere plaatsen, bleek dat er toch een koppel was opgedoken die tickets voor de plaatsen had. Wel raar om enkel naar het tweede deel van een opera te komen, but I don’t judge. Daardoor moesten we dus verhuizen naar slechtere plaatsen aan de overzijde van balkon 4, die een minder goed zicht bodenen dan waar we zaten voor de pauze. Gelukkig was het zicht nog altijd beter dan onze oorspronkelijke plaatsen in loge H1.

Alleszins geen spijt dat ik mijn mailbox voor deze operavoorstelling ingeruild heb.