Naar goede aloude gewoonte heb ik weer beroep moeten doen op mijn kortetermijngeheugen om daarin op het laatste nippertje nog een hoop nieuwe woordenschat op te slaan. Eveneens naar goede aloude gewoonte viel het examen beter mee dan verwacht. Hoera!
Author: yab
Receptieverslaafd
Ik ben dol op recepties. Ik hou van de bubbels die er naar goed gewoonte geschonken worden, ik hou van de prachtige kleine hapjes die er geserveerd worden en het spel van je strategisch opstellen zodat de bediening je toch zeker niet over het hoofd ziet. Maar ik hou nog het meeste van de gelegenheid om nieuwe, interessante mensen te leren kennen. Zo ook vrijdagavond: een kleine receptie met belangrijk volk uit alle hoeken en uithoeken van Europa. Tref ik een heel sympathieke Hollandse die dezelfde studierichting als ik gedaan heeft (en geloof me, zulke vrouwen zijn, wat mijn eerste studierichting betreft, niet zo dik gezaaid) én die bovendien in Wrocław op Erasmus geweest was, de stad die ik deze zomer ga bezoeken. We hadden meteen stof genoeg om een boeiend gesprek aan te knopen.
Toegevoegd aan mijn lijstje met te kopen boeken
De managementmythe van Matthew Stewart. Over de onzin van al die consultants die bedrijven komen doorlichten, processen in kaart brengen, missies en strategische doelstellingen formuleren, reorganisaties begeleiden, om uiteindelijk uit te komen bij een situatie die verdacht veel op de oude lijkt.
Soms
Heel soms, kan ik begrijpen waarom een mens nood heeft aan religie. Wanneer je geconfronteerd wordt met de onbevattelijke uitgestrektheid van het heelal en de nietigheid van de mens, lijkt zingeving onbereikbaar veraf.
Filmpje gezien bij Moosability.
Help Haïti
Ik wil er niet veel woorden aan vuilmaken, maar mijn hart bloedt bij het aanschouwen van zoveel ellende. Surf dus snel naar deze url en geef een paar centjes aan hen die alles zijn kwijtgeraakt. Alle beetjes helpen om dit door armoede en ellende geteisterde land te helpen opstaan na deze catastrofe.
Oververhitte hersencellen
Een beetje schoorvoetend moet ik toegeven dat het momenteel allemaal een beetje veel aan het worden is: een drukke fulltime job, twee talen, een opleiding fotografie en een druk sociaal leven. Vooral het Russisch en Japans begint door te wegen. Ik zit nu voor beide talen in het derde jaar en de tijd dat je je ervan af kon maken met een paar gestolen minuutjes studeren op de trein is nu echt definitief voorbij. Bovendien heb ik voor beide talen zeer veeleisende leerkrachten die blijkbaar niet begrijpen dat werkende mensen niet elke dag met hun talen bezig kunnen zijn. Zelfs al zou ik dat willen, ik zou het niet kunnen. Voor mij blijven deze talen niet meer dan een hobby, maar dan wel een heel tijdrovende hobby op dit moment. Nuja, van zodra de examens achter de rug zijn, zal dit alles weer snel vergeten zijn.
Al ben ik wel blij dat mijn vriend en ik voor onszelf uitgemaakt hebben dat we nog één jaar Japans er bij doen en dan stoppen. Na vier jaar zouden we dan voldoende voorbereid moeten zijn om een mooie reis door Japan te maken, het uiteindelijk einddoel van al dit afzien. 😉 En dan ga ik een gemakkelijke taal doen. Spaans of zo. 😉
Jump
Te geef: DirkJan

Wegens twee jaar achter mekaar als nieuwjaarscadeautje gekregen van één en dezelfde tante. De eerste persoon die mij een mailtje stuurt, krijgt dit boekje gratis ende voor niks.
Pose
Twee dagen
Zolang heeft onze nieuwe medewerker het al uitgehouden bij ons. Stiekem moet ik toegeven dat ik een beetje opgelucht was dat hij deze ochtend opnieuw achter zijn bureau zat. Wie weet hadden we hem op zijn eerste dag zo hard afgeschrikt dat hij niet meer durfde terugkomen. 😉
