Nog iets om toe te voegen aan mijn steeds langer wordend TODO-lijstje: een etentje bij El Bulli. Kan perfect gecombineerd worden met een bezoekje aan Barcelona. Mijn vriendje is daar nog nooit geweest en daar moet dringend eens iets aan gedaan worden. 😉

Problemen bij Wikipedia…

“Er zijn momenteel technische problemen met de servers van de Wikimedia Foundation.

Het probleem is waarschijnlijk tijdelijk en zal hopelijk snel worden verholpen. Probeer het over een paar minuten nog eens.

Voor meer informatie kan men terecht in het kanaal #wikipedia op het Freenode IRC-netwerk.

Wikipedia is een van de drukst bezochte sites op internet en de Wikimedia Foundation moet voortdurend nieuwe hardware kopen om aan de bezoekersvraag te voldoen. Mocht u willen helpen, dan is uw donatie zeer welkom.”

No way!

Voor zij die er misschien ‘s nachts van wakker liggen: Neen, ik ben niet op Marktrock geweest en neen, dat vind ik helemaal niet erg.

En ik denk: oef. 39 dagen zonder eten, dat komt al dicht in de buurt van schade die onomkeerbaar is.

Tijdens de hongerstaking ben ik verschillende keren langs de Leuvense Sint-Michielskerk gekomen. Het is vreemd om te bedenken dat op enkele meters van jou mensen liggen te verhongeren. Je komt erlangs en je gaat verder en zij blijven liggen op hun matrassen vlakbij het huis van God. Ik had er een vreemd gevoel bij. Want, alhoewel ik sympathiseer met de zaak van illegale vluchtelingen (niet welkom hier, geen toekomst in hun eigen land), vind ik het middel van hongerstaking toch dicht in de buurt van chantage komen.

Ik ben dan ook opgelucht te lezen dat ze besloten hebben hun actie af te blazen. Hopelijk komt er een oplossing voor deze mensen uit de bus.

Dat bijna tien jaar na de moord op JonBenet Ramsey er eindelijk duidelijkheid komt over wie deze gruwelijke misdaad op zijn of haar geweten heeft?

Maar wel een hele originele. 😉

Net terug van een blitzbezoekje aan het verrassingsafscheidsfeestje (phew, wat een woord) voor de zus van mijn vriend. Ze vertrekt namelijk binnen een paar dagen voor een half jaartje op stage naar Polen. Paar dikke kussen gegeven en beloofd dat we in november zeker eens op bezoek zullen komen. (Lang leve het onbetaalde verlof!)

Zijn toestand is weer verslechterd. Het enige nut dat het zielige rekken van Sharon’s leven nog heeft, is dat het de wenselijkheid van euthanasie in bepaalde gevallen maar al te duidelijk illustreert.

Ha, ik ben dus niet alleen.

Uit het artikel:

Cijfers die Scotland Yard dit weekend bekendmaakte, geven de Britten ook reden om sceptisch te zijn. Tussen september 2001 en juni van dit jaar arresteerde de politie 1.047 terreurverdachten.

De meesten zouden extremistische moslim-jihadi’s zijn geweest. In totaal werden slechts 158 verdachten aangeklaagd voor terroristische activiteiten. Zulke cijfers voeden de onvrede binnen de moslimgemeenschap dat onschuldige moslims worden opgepakt en dat de antiterreurmaatregelen hen discrimineren.

Je zal zo maar eens een brave, onschuldige, Allah-vrezende moslim zijn die op een goeie dag uit zijn bed gezet wordt op verdenking van terroristische activiteiten. Ik kan me voorstellen dat, zelfs al wordt je daarna vrijgelaten, de buren nooit meer hetzelfde naar je zullen kijken.

Ik blijf erbij dat het grootste slachtoffer van heel die oorlog tegen het terrorisme onze rechten en vrijheden zijn. Recht op een eerlijk proces? Onschuldig tot het tegendeel is bewezen? Recht op een privé-leven? Vergeet het maar.

Om ons te beschermen tegen de dreiging van het terrorisme worden onze rechten stelselmatig beperkt. En zo winnen de terroristen zonder ook maar één aanslag te moeten plegen. Tragisch.