Gisteren zakte ik af naar Antwerpen voor de voorstelling ROHTKO van de Pool Łukasz Twarkowski. Ik dropte eerst mijn spullen af bij mijn collega in Berchem die zo vriendelijk was om mij een logeerbed voor de nacht aan te bieden. Daarna fietsten we samen naar De Singel voor één van de meest bijzondere voorstellingen die ik laatste jaren gezien heb. De tikfout in de titel ROHTKO refereert naar één van de grootste schandalen uit de kunstwereld, dat uitkwam toen een nietsvermoedend echtpaar voor meer dan acht miljoen dollar een vervalst schilderij van Mark Rothko kocht, en bleek dat het vermaarde New Yorkse Knoedler al jaren handelde in vervalsingen van Rothko, Jackson Pollock en Robert Motherwell.
De hele voorstelling draait rond de vraag of fake ook echt kan zijn. Brandende actueel dus. De enscenering was ook erg bijzonder: met live camerabeelden, bewegende containers die steeds van plaats veranderden, snoeiharde beats en flashy belichting. Er gebeurt zoveel tegelijkertijd op het theaterpodium dat mijn hersenen onmogelijk alles konden capteren. De pauze in de VIP-ruimte was dus meer dan welkom om even te bekomen met een glaasje wijn en wat lekkere hapjes.
Russian Warship, go fuck yourself!
Ook fijn: dat ik een kwartier na de voorstelling mij al kon klaarmaken om in bed te kruipen. Met dank aan mijn lieve collega om voor gastvrouw te spelen.
