Charlie Hebdo

Het was mijn bedoeling om een stukje te schrijven over de tragische gebeurtenissen van de voorbije dagen, maar ondertussen ben ik zowat begraven geraakt onder een berg van opiniestukken. Opiniestukken met zoveel uiteenlopende meningen dat ik, naar mijn mening, niet meer veel zinnigs aan het debat toe te voegen heb.

Eén ding wil ik wel kwijt, laat ons hopen dat deze gebeurtenissen niet de aanleiding zullen vormen tot een soort Europese Patriot Act, want als onze eigen vrijheden en rechten opgeofferd worden in de strijd tegen het terrorisme, dan zijn de wijzelf de grootste verliezers.

De Schotten zeggen NO

Al moet ik toegeven dat ik stiekem gehoopt had het het YES zou worden. Gewoon al om te zien hoe Groot-Brittannië en de EU met zo’n precedent zouden omgaan. Ik keek er al een beetje naar uit om in een onafhankelijk Schotland whiskey te gaan proeven. 😉 Maar goed, de ratio heeft het gehaald en Schotland sleept sowieso extra bevoegdheden uit de brand. Good on them.

Beslan – 10 jaar later

Het drama lijkt al haast vergeten. En de wereld is er in die 10 jaar helaas geen betere plek op geworden. Integendeel. De voorpagina’s van de kranten zijn om depressief van te worden. Waarom mensen hun medemensen het leven zo onmogelijk maken, het is mij een raadsel. Waarom niet gezamenlijk streven naar een betere wereld ipv onder de vlag van één of andere absurde godsdienst of politieke overtuiging je medemensen af te maken?

Enfin ja, vandaag scheen de zon. ’t Is toch dat.