Gisteren woonde ik de lezing van Zak Ebrahim bij de in de Leuvense schouwburg. In één woord: indrukwekkend. Een hoopgevend verhaal in deze gitzwarte tijden dat toont dat iemand, against all odds, toch het pad van vrede, begrip en wederzijds respect kan kiezen. Jammer dat het publiek in de Stadsschouwburg op het eerste gezicht enkel uit autochtonen bestond. Dit verhaal verdient het om een zo ruim en divers mogelijk publiek te bereiken.
in het nieuws
#endFGM
Stop de verminking van meisjes en vrouwen!
RIP David Bowie
Sprakeloos
#Paris
En hoe moeten we nu verder?
Boottocht
Soms…
Gebeuren er in deze wereld dingen waardoor mijn geloof in de mensheid aan het wankelen gaat. Wat bezielt iemand om zijn medemensen op zo’n gruwelijke manier aan hun einde te laten komen?
Herinneringen aan Sousse
Stokoude foto’s uit september 2001. Enkele uren na onze terugkomst in België, stortten de torens van het WTC in. Sindsdien heeft het terrorisme zijn zwarte klauwen over de wereld uitgespreid.
Triestig.
Het kan verkeren
Terwijl in Amerika het Amerikaanse Hooggerechtshof vrijdagmiddag het homohuwelijk in heel de Verenigde Staten heeft gelegaliseerd, worden elders onschuldige mensen van hun leven beroofd door geschifte godsdienstfanatici. Goed en slecht nieuws dat om voorrang vecht. Laat ons hopen dat de stappen die in Amerika gezet worden naar meer tolerantie voor mensen van allerlei pluimage ook doorsijpelen naar andere werelddelen.
Boodschap aan anti-vaxxers idioten
70 jaar geleden stond Dresden in brand
Vandaag herdenken we niet alleen de geboorte van yab, 70 jaar geleden herleidden de brandbommen van de geallieerden Dresden in de nacht van 13 op 14 februari tot puin. 25.000 mensen stierven. Een oorlogsmisdaad die verder zonder gevolg bleef. De overwinnaars hebben altijd gelijk.
Een terugblik op de paar dagen die ik in Dresden doorbracht:
- Vrijdag 9 juli 2010 – De rit naar Dresden
- Zaterdag 10 juli 2010 – Eerste dag in Dresden
- Zondag 11 juli 2010 – Laatste dag in Dresden
En een paar fotootjes, omdat het kan:
