Verjaardagsdiner in het Spaans Dak

Een beetje een verjaardag in mineur voor mijn vriend, na het overlijden van zijn grootvader begin deze week. Maar het was al zo’n gedoe geweest om een geschikte datum te vinden voor een diner met deze Bongo-bon (die we al een keer hadden omgeruild) en uiteindelijk heeft het weinig zin om triest thuis te blijven zitten. Niets beter om de gedachten te verzetten dan lekker eten met een glaasje wijn daarbij.

We namen de bus naar het Spaans Dak in Oud-Heverlee. Volgens mij moet het Spaans Dak al een jaar of tien op mijn lijst van te bezoeken restaurants in omgeving Leuven staan. De afstand vormde waarschijnlijk het grootste probleem. Net te ver om met de fiets te doen. Al denk ik dat op een mooie zomerdag dit best een aangename fietstocht kan zijn.

We waren alvast aangenaam verrast door het interieur met de grote ramen tot op de grond die een prachtig uitzicht boden op de vijver en het brandende houtvuur buiten. Heel stijlvol en gezellig. Het personeel was ook heel erg vriendelijk en niet te beroerd om een grapje te maken. (Zo maakte de ober een grapje over het feit dat ik gezegd had dat makreel één van mijn favoriete vissoorten is, toen de volgende gang, de duif, geserveerd werd.) Altijd leuk! Alleen wist de ober wel niet wat het verschil tussen infusies en andere theesoorten was.

IMG_1716

 

Appetizers:
IMG_1722

 

Makreel:
IMG_1724

 

Duif:
IMG_1727

 

Rog:
IMG_1732

 

Dessert met banaan en chocolade:
IMG_1736

 

Uiteindelijk was het zo lekker dat we de tijd uit het oog verloren en onze laatste bus (die op een veel te vroeg uur vertrok) misten. Gelukkig was het personeel zo vriendelijk om een taxi voor ons te bestellen. Voor een verjaardag mag het al iets meer zijn, nietwaar? En de taxichauffeur bleek supervriendelijk!

Nieuwe sushizaak om de hoek!

Deze avond landde mijn vriend in Zaventem om zijn verjaardag in België te vieren. We hadden dit al een tijd geleden zo gepland, niet verwachtend dat zijn opa zo snel achteruit zou gaan. Niet echt de ideale omstandigheden om een verjaardag te vieren, maar het gaf mijn vriend wel de gelegenheid om met zijn familie af te spreken en de voorbereidselen voor het afscheid te nemen, zonder dat hij halsoverkop alles moest laten vallen in Genève.

Omdat hij in Genève bijna nooit sushi eet, stelde ik voor de pas geopende sushizaak bij ons in de straat uit te proberen: Kintsugi. Jammer dat voor dit nieuwe restaurant onze favoriete afhaal-Nepalees moest wijken, maar goed, ik zaag al zo lang over het feit dat er geen sushizaak bij ons in de buurt is, dat ik daarvoor graag mijn spinaziemomo’s opoffer. Het restaurant is zelfs zo nieuw dat ze nog geen betaalterminal hadden. Al een geluk dat aan het station verschillende geldautomaten zijn…

De sushi was trouwens veel beter dan ik verwacht had van een restaurant dat duidelijk niet door Japanners uitgebaat wordt. Heel vers en van goede kwaliteit. Hier komen we zeker meer!

IMG_1714

 

Wiki loves heritage

Het is mij nog altijd niet helemaal duidelijk waarom er per sé twee prijsuitreikingen georganiseerd werden voor de wedstrijd ‘Wiki loves heritage‘. Maar hey, een feestje sla ik nooit af. En als ik daar bovenop ook nog eens een preview van de nieuwe tentoonstellingen in opbouw in het Fotomuseum van Antwerpen kan meepikken, dan is die zaterdagse treinrit naar Antwerpen een kleine moeite. Gigantisch veel volk op de Meir trouwens, de zalige winterzon (of moet ik zeggen: lentezon) had massaal veel kooplustigen naar buiten gelokt. Zoveel dat ik amper opschoot met mijn velootje, slalommend tussen het volk.

In het Fotomuseum aangekomen, voegde ik me bij een aantal collega’s voor een, naar mijn bescheiden mening, ietwat te korte rondleiding. Maar het was wel leuk om een blik achter de schermen te werpen.   De tentoonstelling Photobook Belge sprak mij persoonlijk wat minder aan, maar ieder zijn ding, zeker?

IMG_1684

IMG_1685

Warm aanbevolen: Restricted Images van Patrick Waterhouse (een tentoonstelling die zwartwitfotografie mengt met de kleurrijke stippelkunst van de Warlpiri uit Centraal Australië):

IMG_1691

IMG_1692

IMG_1693

IMG_1694

En Hotel Solaire van Sébastien Reuzé. We hadden zelfs de gelegenheid om even een babbel te slaan met kunstenaar Sébastien Reuzé, een zeer gemoedelijk man, druk bezig met de opbouw van een bijzonder indrukwekkend en kleurrijk kunstwerk:

IMG_1695

IMG_1686

 

Na deze preview was het tijd voor de prijsuitreiking, waarvan jullie de winnaars hier kunnen bewonderen.

IMG_1696

We sloten de avond af met een fijne receptie met bubbels en overheerlijke vegetarische hapjes. Cheers!

Japanse finesse bij Kamo

In wat zo langzamerhand een traditie begint te worden, trokken mijn collega en ik naar ons volgende sterrenrestaurant in de rij. Japans restaurant Kamo stond al een paar jaar op mijn lijstje van te bezoeken restaurants, maar om de één of andere reden kwam een bezoek er maar niet van. Wellicht omdat het restaurant niet echt op wandelafstand van mijn werk lag. Gelukkig zag mijn collega mijn voorstel (en de bijhorende tramrit) helemaal zitten en lieten we ons een avond lang meevoeren op de heerlijk verfijnde golven van de Japanse keuken.

Moloukhiya shitaké carrote oeuf au sésame, mousse d’asperges vertes, tempura d’eryngi farci aux dorades hachées, coque à la vapeur, poulet fermier sauce prune salèe:
IMG_1661

 

Sashimi du jour:
IMG_1663

IMG_1665

 

IMG_1667

 

Pigeonneau cuit à basse température:
IMG_1669

IMG_1670

 

Dessert:
IMG_1672

 

Matcha!
IMG_1674

 

Absolute topper!

Lang leve maaltijdbezorgdiensten!

Neen, echt goed bekken doet de term maaltijdbezorgdienst niet, maar zeg nu zelf: hoe fantastisch is het niet om met een paar klikken op je smartphone een gevarieerd tapas menu aan huis geleverd te krijgen? Dat huis was in dit geval het huis van Goofball en haar gezin. (Te) Lang geleden dat we nog eens samen gegeten hadden. De jongens konden de tapas van Los Flamencos niet echt bekoren, maar mij smaakte het heel goed. Al kan het gezelschap daar natuurlijk ook voor iets tussen gezeten hebben!

Ontbijten bij Life Bar

De zondagochtend eerlijk uitgeslapen na onze culinaire uitspattingen bij Hop Gastrobar. Die luchtmatras heeft zijn nut al meermaals bewezen!

Omdat ik niet veel in huis had om mijn gaste een ontbijt aan te bieden even fabuleus als haarzelf, trokken we Leuven in. Onze eerste poging bij Nosh liep uit op een teleurstelling: er waren slechts een tiental wachtenden voor ons. Onze knorrende magen gaven aan dat er weinig ruimte was voor geduldig aanschuiven, dus liepen we verder naar Le Pain Quotidien in de Parijsstraat. Helaas, ook hier troffen we een veel te lange wachtrij aan. (Tip voor jonge ondernemers: start een ontbijtgelegenheid in Leuven die open is op zondag, succes verzekerd!)

De derde keer bleek gelukkig de goede keer te zijn. Bij Life Bar was er wel nog plaats. Een gezond veganistisch ontbijtje gaat er altijd wel in. En jawel de speltpannenkoeken met vers fruit waren heerlijk! En vormden een gezond tegengewicht na de uitspattingen van de dag voordien. Guilty free breakfast. I like!

IMG_1646

Hop Gastrobar

Zaterdagavond had ik afgesproken met mijn vriendin uit West-Vlaanderen. Ergens was er een klein miscommunicatie ontstaan, want zij dacht dat we afgesproken hadden dat zij zou blijven logeren in Leuven, terwijl ik mij daar initieel niet op voorzien had. Gelukkig is zo’n zelfopblazende luchtmatras op een paar minuten slaapklaar en heb ik meer dan genoeg kussens, donsdekens en bedovertrekken in de kast liggen.

We wandelden samen door nachtelijk Leuven naar de vaartkom om ons culinair te laten verwennen bij Hop Gastrobar. De gesprekken waren soms zwaar en donker. Het leven is nu eenmaal niet altijd rozengeur en maneschijn. Mijn vriendin en haar gezin hebben de laatste jaren zoveel miserie te verwerken gekregen dat het amper te geloven is dat ze nog rechtstaat. Een bewijs dat mensen vaak veerkrachtiger zijn dan ze zelf denken. En een glaasje wijn helpt natuurlijk om zoveel tegenspoed door te spoelen.

En oja, het eten mocht er ook zijn:

Heerlijke garnaalkroketjes:
IMG_1620

Noordzee / krab / aardappel / bruine boter / karnemelk:
IMG_1621

Pompoen / pesto / Griekse yoghurt / pistache:
IMG_1624

Tartelette / oude kaas / witloof / hazelnoot:
IMG_1625

Bosduif / pens & appel / spitskool:
IMG_1629

Spiering / Duroc d’Olive / olijf / spinazie / vinaigrette van gepofte kerstomaat:
IMG_1630

Risotto van bloemkool:
IMG_1631

Sjoeke nog ééntje: chocolade / specerijen / karamel:
IMG_1638

Na het diner keerden we terug naar mijn appartement om daar nog een afzakkertje (of twee) te drinken. Ik hoop echt dat mijn vriendin deze moeilijke periode binnenkort achter zich kan laten en met frisse moed aan een nieuw hoofdstuk in haar leven kan beginnen. Duimen!

Yet another afscheidsfeestje

Het is (gelukkig) even rustiger geweest op het vlak van afscheidsfeestjes op ons werk, maar vandaag namen we helaas afscheid van mijn super getalenteerde, lieve en slimme collega, die elders een job heeft gevonden die helemaal haar ding is. Ik wist dat ze al een tijdje op zoek was naar iets anders en ik snap perfect waarom ze de beslissing genomen heeft, maar het doet altijd extra pijn als iemand vertrekt die ik zelf heb aangenomen. Zelfs al werkt die iemand ondertussen al lang niet meer in mijn eigen team. Ik wens haar alleszins het beste en ik twijfel het niet aan dat ze het schitterend zal doen in haar nieuwe positie.

En ja, er waren roze bubbels omdat het Valentijn was. En uiteraard vloeiden er wat traantjes en trokken we achteraf met een paar hongerige die hards Brussel in. Ditmaal kwamen we terecht bij de Italiaan Divino. Wat geen onverdeeld succes bleek, want het feestvarken en ikzelf kregen eerst een foute pasta voor onze neus gezet. Maar uiteindelijk kwam alles goed en kregen we toch nog die Tagliatelle Con Gamberi Diabolo die we besteld hadden.

IMG_1591

En ik had nog ruimte voor een ijsje van Häagen-Dazs om op te smikkelen op de terugrit met de trein. Een beetje chocolade om de pijn van het afscheid te verzachten. Maar zelfs al werkt ze niet meer voor ons bedrijf en woont ze ondertussen in Brussel, ze blijft toch voor altijd lid van ons Leuvense dames clubje!

IMG_1596

Winterwandeling in de Hoge Rielen

Aansluitend op de fijne namiddag in het Frans Masereel Centrum reden mijn vriend en ik met de wagen van zijn ouders (wel zo gemakkelijk dat zijn ouders in Herentals wonen) naar de Hoge Rielen, alwaar we om 17u verwacht werden om een panelgesprek bij te wonen over de toekomstige architecturale ontwikkelingen op de site. Als ik heel eerlijk moet zijn: het gesprek miste vuurwerk. Al de deelnemende architecten waren het roerend met elkaar eens en het bleef naar mijn aanvoelen allemaal wat in het abstracte hangen. De discussie werd afgewisseld met muziek van BRZZVLL.

IMG_1555

Na het panelgesprek volgde een walking dinner met hapjes bereid door de eigen catering. Vervolgens hadden we de gelegenheid om deel te nemen aan de winterwandeling “Uit het donker II” met kunstwerken van Zoro Feigl, Oscar Peters en Karel Burssens. Vooral het kinetische werk van Zoro Feigl sprak me aan. Tijdens de wandeling door het duistere bos word je als deelnemers opeens gevangen gezet in een felle spot. Opeens ben je van een anonieme wandelaar opgeschoven naar het centrum van de aandacht.  Een interessante commentaar op onze huidige samenleving.

Het was een beetje modderig op de paadjes doorheen het bos en ik was met mijn hakken niet echt gekleed op een lange wandeling, maar uiteindelijk ben ik toch blij dat we het gedaan hebben. Al was het maar om te genieten van de frisse buitenlucht.

Fragma

Ja, het was op culinair vlak een uitstekende week. Na de fantastische ervaring bij Taste Leuven woensdagavond, had ik het genoeg vrijdag alweer de voeten onder tafel te mogen schuiven voor een heerlijk diner bij Fragma. Ik had de dinner date mijn mijn sympathieke collega vastgelegd tijdens een after work in december, vandaar het ongelukkig samen vallen met de aankomst van mijn vriend in Leuven. Maar ik ben een vrouw van mijn woord en hey, mijn vriend is groot genoeg om een avond zonder mij te overleven.

En jawel, het was genieten van begin tot einde. Mooie zaak, heerlijke gerechtjes en zeer goede sommelier die elke wijn met zo’n enthousiasme voorstelde dat ik zelfs niet hoefde te proeven om overtuigd te zijn van de smaak. Mijn collega en ik hadden gesprekken over het leven, onze tandheelkundige ingrepen van de laatste maanden en de nadelen van lange afstandsrelaties. De avond was voorbij voordat ik er erg in had. Al moet ik zeggen dat op culinair vlak Taste Leuven voor mij nog net een trapje hoger staat. Maar Fragma is zeer zeker ook de moeite.

Appetizer:
IMG_1514

Gefermenteerde komkommer – spinazie – makreel – walnoot:
IMG_1516

Rundstong – wintergroenten – gerookt aardappelschuim:
IMG_1518

Pompoen – zwarte thee – boschampignons – noisette:
IMG_1520

Duroc de Riegel – aubergine – zwarte look – cevenneui:
IMG_1524

Mascarponecrème – compot van het zomerfruit – rijst (geen foto wegens totaal vergeten)