Zo tragisch, een groot talent dat zichzelf de vernieling in gedronken, gespoten, gesnoven en weet ik veel wat nog allemaal heeft. Drugs are bad. Just say no.
2007:
2011:
Zo tragisch, een groot talent dat zichzelf de vernieling in gedronken, gespoten, gesnoven en weet ik veel wat nog allemaal heeft. Drugs are bad. Just say no.
2007:
2011:
Dan komt een mens thuis van een gezellige driedaagse in Trier om bikkelhard geconfronteerd te worden met de rauwe werkelijkheid: een extremistische zonderling vermoordt 93, voornamelijk jonge, mensen in Noorwegen en Amy Winehouse stierf op veel te jonge leeftijd, waarschijnlijk aan het gevecht met haar eigen demonen. Bam, welcome back.
Gelukkig was er ook een straaltje goed nieuws: sinds vrijdagnacht zijn mijn vriend en ik de trotse peetouders van een schattig meisje. De bevalling is supervlotjes gegaan en heel binnenkort zullen we haar met eigen ogen gaan bewonderen.
Ik kan er met de beste wil van de wereld niet bij. Dat mensen in mekaar geslagen worden omdat ze toevallig verliefd worden op iemand van hetzelfde geslacht. Dat je niet zomaar op straat hand in hand kan rondlopen met je geliefde waar en wanneer je dat wil. Dat een zoentje de aanleiding kan zijn tot denigrerende en kwetsende opmerkingen. Dat je moet verstoppen wie je werkelijk bent.
En ik vind het vooral onbegrijpelijk dat zoveel mensen de andere kant op kijken. Haat kan en mag niet getolereerd worden. Nooit.
Dixit HoReCa Vlaanderen. Uiteraard ook de consument, die (de schánde! hoe durft hij!) zomaar geniet van die lage prijzen die dankzij zwartwerk in stand gehouden worden. Beetje flauw om nu terug te komen op afspraken die in 2009 gemaakt werden. Ik ben benieuwd met welke argumenten er naar het Grondwettelijk Hof gestapt zal worden. Waarschijnlijk zal men discriminatie ten opzichte van andere sectoren, waar zwartwerk wel nog mogelijk is, aanvoeren. Af te wachten of het Hof hierin zal meegaan. Misschien zien we binnenkort ook bouwvakkers met een kassa die BTW-bonnetjes spuwt, rondsleuren. 😉
Het blijft onbevattelijk. Mensen waarvan de stoppen zo hard doorslaan dat ze in het wilde weg op hun medemensen beginnen te schieten. Op de vraag “waarom” zal naar alle waarschijnlijkheid nooit een antwoord komen. Mijn medeleven gaat uit naar de slachtoffers en hun familie. Wat een drama op zo’n mooie zaterdag.
Tobback werkt voortaan met een Ipad. Als dat geen teken is dat we de digitale kloof langzaamaan aan het overwinnen zijn, dan weet ik het ook niet meer.
Voila, het moest gezegd worden.