in het nieuws

Ik ben geraakt

Kanker, het is een vreselijke ziekte waar iedereen vroeg of laat mee te maken krijgt. Iedereen kent wel een vriend, vriendin, familielid, collega die een kankerdiagnose te verwerken kreeg. Of misschien onderging je zelf een behandeling of vecht je op dit moment om de ziekte te overwinnen. Of verloor je iemand die je dierbaar is.

Oktober is traditioneel de maand waarin bestrijding van borstkanker in de kijker wordt gezet. De Stichting tegen Kanker koppelt daar dit jaar de online campagne www.ikbengeraakt.be aan.  Want als borstkanker ons allemaal raakt, kunnen we er ook allemaal samen iets tegen doen. De sleutel tot dat ‘doen’ ligt in wetenschappelijk onderzoek. Nieuwe opsporings- en behandelingsmethoden, betere medicatie, … Ik heb vrienden die zich met kankeronderzoek bezig houden en geloof me, er mag heus wat meer geld naar deze onderzoeksprojecten vloeien.

De Stichting tegen Kanker roept daarom op om geld te doneren voor wetenschappelijk onderzoek naar borstkanker.Via de site www.ikbengeraakt.be kan je je eigen spaarteams opstarten of gewoon een paar euro’s doneren. Simpel en snel, allemaal online.

Waar wacht je nog op?

 

Beelden van de Bom

Via een link op Facebook kwam ik terecht bij filmbeelden van de atoombom. Films gemaakt voor propagandadoeleinden in een tijdperk waarin de wereld opgedeeld was in twee duidelijke kampen. Het maakt de beelden niet minder bloedstollend. Het ontploffen van de bom, de flits, de gruwelijke schoonheid van de wolk die zich vormt, seconden later gevolgd door de knal, dit alles wordt op gejuich onthaald. Onvoorstelbaar dat men de effecten van de atoombom wou minimaliseren met dit soort beeldmateriaal. Een bezoekje aan Hiroshima, het zou, net als een bezoek aan de concentratiekampen, onderdeel moeten uitmaken van het schoolcurriculum. Spijtig dat een vlucht naar Japan zo duur is.

Links:

Wapenwetgeving in de VS

We kunnen alleen maar hopen dat het drama in die filmzaal in Colorado ervoor zal zorgen dat het debat over wapenbezit in de VS opnieuw geopend wordt en zelfs deel zal uitmaken van de presidentiële campagnes. Want hoe is het mogelijk dat één persoon over zoveel legaal verkregen wapens en ammunitie kan beschikken? Al vrees ik ervoor. Het is afschuwelijk hoeveel macht de NRA heeft en hoeveel geld er bij de wapenlobby zit. En zoals we allemaal weten, het zijn niet de politici die het beleid maken, maar de bedrijven waar het grote geld zit.

Er is helaas nog niet veel veranderd sinds Bowling for Columbine.

 

Over misleidende krantenkoppen gesproken

“Geloof is voor de sociaal begaafden” kopt de Standaard. Wel ja, altijd al gedacht dat ik bepaalde autistische trekjes bezat. En inlevingsvermogen dat is duidelijk ook niet aan mij besteed. In één klap beweert het artikel ook dat meer mannen dan vrouwen met een gebrek aan inlevingsvermogen kampen. Jaja dames, het is wetenschappelijk bewezen.

Gelukkig wordt het artikel op het einde genuanceerd: “Overigens is een groot inlevingsvermogen niet de enige weg die naar godsdienstigheid leidt, tekenen de onderzoekers op. Er zijn nog een boel andere redenen aan te geven, hetzij historisch, hetzij cultureel, hetzij psychologisch, die kunnen verklaren waarom de ene mens geloviger is dan de andere. Inlevingsvermogen is er daar slechts eentje van.” Maar dat leest iemand die diagonaal de koppen scant natuurlijk niet.

Uplace

Een schande is het, dat onze Vlaamse Regering zich achter dit dossier wil scharen. Volgens mij zit er, buiten de projectontwikkelaar, geen kat te wachten op dit megawinkelcomplex in Machelen. Tenzij je graag in de file staat of zo. Ik dacht dat met de opkomst van kleinschalige buurtwinkels de trendbreuk met grootschalige winkelgalerijeen en winkelcomplexen definitief was ingezet. Leve de kleine middenstander! Niets zo leuk als te voet gaan shoppen bij jou in de buurt en ondertussen genieten van een wandeling in de frisse buitenlucht.

Komaan, Joke, volg dat negatieve advies van je milieuvergunningscommissie!

Ergernissen op vrouwendag

Dit belachelijke artikel in De Standaard vol met clichés en vooroordelen. Enfin, veel woorden ga ik er niet aan vuil maken, de tijd en de energie ontbreekt mij. Er is een reden waarom ik nooit de Flair lees. Graag verwijs ik jullie door naar dit voortreffelijke opiniestuk over vrouwendag in De Tijd, om te illustreren dat het ook anders kan. Ik kan alleen maar zeggen dat ik er nog altijd geen spijt van heb dat ik mijn abonnement op De Standaard opgezegd heb.

Blijft dat ik er mij kapot aan erger dat vrouwendag een vehikel van marketeers geworden is.