Waarom ben je ooit beginnen bloggen en waarom blog je nu nog altijd?

Het is interessant om even terug te lezen wat ik hier vroeger al over schreef. Ik denk dat de verwachtingen die ik vroeger van het bloggen had niet helemaal ingelost werden. Maar goed, een mens wordt ouder en wijzer, zeker? En leert zich neer te leggen bij de eigen beperkingen (of doet althans moedige pogingen om dit te doen). De hoop dat het aantal commentaren op deze blog ooit nog zal toenemen, heb ik netjes opgeborgen. Uiteindelijk denk ik dat deze blog een te onduidelijke focus heeft om een specifiek doelpubliek aan te trekken en ik denk dat wat ik schrijf ook niet altijd even herkenbaar is. Ik speel al een hele tijd met het idee een aparte reisblog op te starten, maar door gebrek aan tijd zal dit wellicht bij wilde plannen blijven. Ik zie er ook tegenop om mijn bestaande reisverslagen te herwerken in een format dat meer aansluit bij een reisblog.

Dus hou ik het maar bij dit stekje hier, waarvan de grootste verdienste is dat het later kan fungeren als een dagboek om terug te kijken op de mooie en minder mooie momenten in mijn leven.

Ik heb de overstap naar een eigenwordpress blog op een eigen server steeds uitgesteld, tijdsgebrek aanvoerend. Maar dit is de spreekwoordelijke druppel die de emmer doet overlopen. U mag nog deze maand een gloednieuwe yet another blog verwachten. Kan ik ook eindelijk eens een andere template erop zwieren. Na drie jaar ben ik deze toch wel een beetje beu gezien.

(En nu ik dit bericht hier neergepend heb, kan ik geen enkel excuus meer aanvoeren om de overstap niet te doen.)

Goed, ik was eerst niet van plan om aan dat blogday-gedoe mee te doen, maar toen bedacht ik me dat er toch wel een aantal blogs zijn die ik graag in het zonnetje zou willen zetten. Blogs die niet tot het kringetje van de happy few behoren. Dus bij deze. In willekeurige volgorde.

AnW: een blog van een dame voor wie ik enorm veel bewondering heb. Ook een aanrader voor de liefhebbers van wielrennen.

Daphné en haar hulphond Valéas: een redelijk nieuwe blog die de (soms niet altijd even welriekende) avonturen vertelt van studente Daphné en Valéas de golden retriever.

Sponzen Ridder: omdat zijn berichtjes mij bijna altijd doen glimlachen.

Handiklap: vertelt het verhaal van Liesbeth, een vrolijke kleuter met een meervoudige handicap.

Thoughts from the girl next door: blog van een Amerikaans meisje dat alles behalve een girl next door is. Ze heeft al de halve wereld afgereisd en niet alleen als toeriste, maar ook als medewerkster van een non-profit organisatie.

BlogDay2007.

Dus aan alle bloggers bij wie ik onlangs een foutje verbeterd heb: sorry, het was sterker dan mezelf. Troost jullie met de gedachte dat een juiste schrijfwijze het lezen van jullie blogs alleen maar aangenamer kan maken.

Bloggeuse flamande anonyme aux intérêts variés.

Ik had het zelf niet beter kunnen zeggen. Meer info bij blogologie, bvlg, eMich en Claudia. Eén ding is zeker, ‘t is alleszins een goeie manier om hun site in de aandacht te krijgen.

Laat me beginnen de minpuntjes:
– De luide muziek maakte het erg moeilijk om elkaar te verstaan. Niet ideaal om nieuwe mensen te leren kennen.
– Er waren enkele technische probleempjes met het afspelen van de filmpjes, maar die werden goed opgevangen door de twee presentatoren. Ik denk dat Clo haar roeping gemist heeft.
– Het eerste optreden van één of andere pipo was archislecht. En afschuwelijk luid. Of het optreden van Gerrit goed was, ik zou het niet weten, want toen was ik net in een heel leuk gesprek verwikkeld. (Sorry Gerrit.)
– Ik hou niet van rap. Zeker niet van luide rap.
– Ik vond de Crokidos niet zo lekker, maar ja, ik ben dan ook geen fan van chips.
– Ik moest veel te vroeg naar huis vertrekken onder zachte dwang van mijn vriendje. Natuurlijk had hij overschot van gelijk, want anders zou ik me vandaag een wrak gevoeld hebben. Maar toch, veel te vroeg!

De (veel talrijkere) pluspunten:
– Leukste gadget van de avond: de pen annex bellenblazer van Skynet. Bellen zijn geweldig! Kathleen, Peter, mijn vriendje en ik, hebben ons dan ook geweldig laten gaan bij het bellen blazen.
– De ruimte was rookvrij.
– Ze hadden in HETPALEIS de grootste toiletpictogrammen die ik ooit heb gezien. Heel handig voor mensen met een kleine blaas als ikzelf.
– Kathleen is speciaal voor de bwards helemaal uit Amsterdam gekomen. En dat allemaal voor een doos mignonettes.
– Joke is gewoon een vent met lang grijs haar. Who knew? (Of is dit een minpunt?)
– Ik heb een muis van Creative gewonnen met het belspel! Totaal aantal muizen waar we die avond mee naar huis gegaan zijn: drie. Een mens kan nooit genoeg muizen hebben.
– Gentblogt heeft oververdiend gewonnen in de categorie beste groepsblog.
– De grappige filmpjes van STEW.
– Ik heb hopen leuke, interessante, lieve, aangename en toffe mensen leren kennen. Bestaan er ook onsympathieke bloggers?
– We hebben zoveel gratis drankbonnetjes gekregen dat we ze bij het weggaan hebben moeten weggeven aan de absoluut geweldige Gypsy_eyes.

Het beste heb ik voor het laatste bewaard: de close encounters met (in willekeurige volgorde) Anne, Peter, Joke, Gipsy_eyes, Dikkie, Tom, Anneke, Kathleen, Peter, Gerrit, Pieter, Matthias en Bruno.

Verder waren er nog blitzgesprekjes met i., Sandra, Michel, Pieter, jarige Sam, Greet, Frédéric, WebsterMC, Rikea, Tantieris, Peter, Stefan, Bart, de mannen van STEW, Els en ongetwijfeld nog mensen die ik vergeten ben (waarvoor mijn excuses).

Ik kijk al uit naar de volgende editie.