Voor het avondmaal zakten we af naar het appartement van onze Leuvense kameraad. Om samen te genieten van een lekker flesje wijn en een Indische afhaalmaaltijd. Zijn twee knappe dochters, allebei vegetariërs, schoven ook bij aan tafel. Da’s natuurlijk het voordeel van Indisch eten: daar heb je een heel mooi aanbod aan veggie gerechten.

Na de maaltijd verdwenen beide dochters naar hun kamers en toonde onze vriend trots zijn laatste aanwinst: een theremin. Zowel mijn vriend als ik mochten het toestel even uitproberen, maar we zullen nog stevig moeten oefenen als we zo goed willen worden als onze kameraad, die zowaar een zeer herkenbare versie van ‘Somewhere over de Rainbow’ uit zijn theremin wist te toveren.

Na dit miniconcertje haalde onze vriend een spirit proefbox van Reactory boven, een bedrijf met als slogan ‘Decades of Flavor Crafted in Days’. Reactory heeft een manier uitgevonden om het klassieke rijpingsproces van sterke drank terug te brengen naar een aantal dagen, volgens hen zonder in te boeten op de smaak of de kwaliteit van het uiteindelijke eindproduct. Fascinerend, maar tegelijkertijd een beetje jammer, want ik hou wel van de romantiek van een lekkere whisky die jarenlang gerijpt heeft op houten sherryvaten in een opslagplaats vlakbij de zee.

Uiteindelijk bleef de proefdoos gesloten en hielden we het bij een glaasje klassieke whisky om de maaltijd af te sluiten. We haalden de chapeau boven en nadat ik vol trots een poker van de tienen uit mijn hoed toverde, slaagde mijn vriend er zowaar in om in vijf beurten een poker van de heren te smijten. Show off!

Om een goeie bodem te hebben, gingen mijn vriend en ik eerst eten bij brasserie Van De Weyer. Het is aspergeseizoen en daar geniet ik graag van. Tot mijn grote vreugde stond er een gerecht met asperges én coquilles op de kaart. Twee van mijn favorieten in één klap!

Om 20u was het tijd om onze whisky (letterlijk) in het zonnetje te zetten. Onze kameraad had voor wat hapjes gezorgd om de laatste gaatjes te vullen. Altijd lekker, zo’n toast met kaas.

De onbetwiste winnaar van de avond was de Kavalan die onze andere Leuvense kameraad bij had. Bijzonder lekker en verfijnd!

Onze kameraard wijnliefhebber en zijn vriend waren spijtig genoeg maar matig enthousiast over de whisky. Kan gebeuren, natuurlijk. Whisky is geen drank naar ieders bek. Gelukkig had ik meer dan genoeg wijn in huis om voor een alternatief te zorgen. Op het einde van de avond haalde ik nog een geweldige fles barolo boven. Wat bij nader inzien misschien een beetje zonde was. Maar hey! Soms mag een mens al eens zot doen!

Dit was mijn eerste spirits festival en amai, ik was lichtelijk overdonderd door het aanbod. We kregen aan de inkom allemaal een bijzonder mooi whiskyglas en dan kon onze verkenning beginnen. Het systeem was simpel: je kocht op voorhand jetons die je kon inruilen voor een dram whisky naar keuze. Hoe exclusiever de whisky, hoe meer jetons dat je kwijt was aan een proevertje. Ik heb echt mijn uiterste best gedaan om van elke fles whisky die ik proefde een foto te nemen, maar ben eerlijk gezegd niet honderd procent zeker dat dit gelukt is.

Van alle whisky’s die ik proefde op het festival, was de Ichiro’s Malt Chichibi mijn favoriet. Die kostte mij jammer genoeg wel veel jetons. De single malt Lowlands whisky Baron was de grootste tegenvaller. Ik wilde onze Noorderburen nochtans graag een kans geven. Wat prijs-kwaliteit betreft, waren mijn vriend en ik onder de indruk van de Normandische whisky Le Breuil, gedestilleerd in Château du Breuil, vooral bekend van de calvados. ook de Bretoense Glann Ar Mor single malt kon mij wel bekoren, of misschien liet ik me gewoon verleiden door de mooie vuurtoren op het etiket, de namiddag was toen al wat gevorderd. We kochten alleszins een fles van beide Franse whisky’s. (En ja, de aandachtige kijker zal opmerken dat ik een scheve schaats reed met een glaasje rum.)

En oja, ik werd ook lid van de Scotch Malt Whisky Society! En kreeg voor mijn lidmaatschap meteen een flesje whisky in ruil!

Rond half vijf was het tijd voor de Masterclass van Eric Vermeire, die ons meenam op een avontuurlijke tasting. Bij de whisky’s van de tasting zaten er voor mij persoonlijk geen memorabele uitschieters, maar het was wel cool om een single grain whisky die 34 jaar op vat gelegen had te kunnen drinken. Vooral de vlotte vertelstijl en kennis van Eric Vermeire maakte van deze masterclass een succes.

Na de masterclass namen we afscheid van mijn collega en haar kameraad, die een tafel bij Taste Leuven gereserveerd hadden. Met ons overblijvend gezelschap van vier hadden we een culinair iets minder hoogstaande avond, al moet ik zeggen dat het eten mij enorm smaakte, na al die alcohol. We bestelden Thais en durfden het aan om de fles Le Breuil open te doen om eindelijk het verjaardagscadeau dat mijn vriend van zijn ouders gekregen had uit te proberen. Wellicht niet zo’n heel strak plan, rekening houdend met de voorgaande consumpties, maar hey, een mens leeft maar één keer. Helaas bleef het kraantje van de whiskyboot lekken en konden we op het einde van de avond niets anders dan de whisky terug gieten in de fles. Een mooi, maar niet echt praktisch cadeau.

• Wijnland Frankrijk
• Wijnland Italië
• Whiskeyland Ierland!

De tasting stelde niet teleur. We kregen enkele zeer mooie whisky’s te proeven. Wat Bunnahabhain trouwens uniek maakt als distillery op Islay, is het feit dat hun whisky niet geturfd is. En ja, ik was de enige vrouw in een gezelschap van uitsluitend mannelijke whiskyliefhebbers.

We proefden:

• Bunnahabhain 12 yrs
• Bunnahabhain 12 yrs cask strength
• Bunnahabhain Toiteach a dha
• Bunnahabhain 18 yrs
• Feis ile 2024 14 yrs ruby port
• Bunnahabhain Feis ile 2024 23 yrs triple sherry
• Old Ballantruan

En als afscheidscadeautje van de werknemers van Dranken Houben verantwoordelijk voor de organisatie van deze tasting, mochten we nog een glaasje Glasgow 1770 proeven.

Als ik heel eerlijk ben: de twee niet-Bunnahabhain whisky’s hadden voor mij niet gehoeven. Té geturfd. Ik had deze whisky’s zeer graag ingeruild voor nog een glas van die uitstekende Bunnahabhain Feis ile 2024 23 yrs triple sherry.

Ik kon alleszins nog op het gemak nagenieten in de, op de conducteur na, lege trein terug naar Leuven.

Ontdekking van de avond: zoete aardappelen in de schil! Amai, zo heerlijk lekker! En de afsluitende whisky deed mij bijna mijn pijnlijke nederlaag bij het Risk spelen vergeten. Waarbij ik ongenadig van het speelbord gevaagd werd door mijn eigen vriend die als opdracht had mijn legers uit te moorden. Wees maar zeker dat ik op weerwraak uit ben!

Spontane feestjes zijn de beste!

Appetizers van De Walvis:

Overvloedig veel eten:

Citroentaart als dessert: