De heerlijkheden die op ons bord passeerde:

Een oestertje om mee te beginnen:

Appetizers:

Coquilles, daikon, nori, bergamot, XO:

Kreeft bbq, bloemkool, hoisin, algenboter:

Kabeljauw, fougasse, grijze garnaal, aardappel:

Kalfszwezerik, boschampignons, aubergine, lardo:

Mechelse koekoek, schorseneer, comté, witloof:

Mascarpone, steranijs, caramel, doyenne peer, chocolade:

En jawel, naar goede traditie waren Julie en ik de tijd weer uit het oog verloren en moesten we er stevig de pas in zetten om de trein naar Leuven te halen. We leren het nooit!

Als restaurant had Julie Melchior uitgekozen en amai, echt van mijn sokken geblazen door wat de chefkok op tafel toverde. Heel fijn dat de Oosters aandoende inrichting zich vertaalde in gerechten die duidelijk door de Japanse keuken geïnspireerd waren. Verzorgd tot in de puntjes en prachtig gepresenteerd. De chefkok weet duidelijk waar de mosterd te halen, maar laat zich inspireren zonder te kopiëren. Die Michelin-ster is dubbel en dik verdiend wat mij betreft.

Natuurlijk konden we de verleiding niet weerstaan om Melchior’s signature dish te proberen: de knolselder in zoutkorst met kombu en bottarga. Zo boterzacht heb ik knolselder nog nooit geproefd. Ook heel leuk dat de ober eerst de volledige knolselder in zoutkorst aan tafel kwam tonen, om vervolgens het bord met het afgewerkte gerecht te brengen.

Ik laat jullie graag meegenieten. En ja, het smaakte nog beter dan de foto’s eruit zien.

Appetizers:

Hamachi, daikon, furikake, dashi:

Toro & paling, sobanoedles, aubergine, miso:

Melchior’s signature: knolselder, zoutkorst, kombu, bottarga:

Maïskip, langoustine, groene asperge:

Black angus, prei, daslook, duxelle, merg:

Chocolade, yuzu, hazelnoot:

We sloten de avond af met een heerlijke kopje thee:

Onze vrienden kwamen ons ophalen, dus de bestemming was een volledige verrassing. Toen duidelijk werd dat we richting Tienen reden, ging er bij mijn vriend en mezelf een belletje rinkelen. En jawel, onze ingeving bleek correct te zijn, toen we de parking van Fidalgo opreden.

Helaas bevestigde dit tweede bezoek onze eerste ervaring: eerder middelmatig eten, met als dieptepunt de kalfszwezerik. Van de éxtra gang zou je nochtans verwachten dat de chefkok zijn allerbeste kookkunsten boven haalt, maar niets leek minder waar. Echt een tegenvaller, mijn tafelgenoten bevestigden deze analyse.

Ik moet eerlijk gezegd toegeven dat ik niet goed begrijp waarom dit restaurant zo goed scoort bij Gault Millau. Enfin, mij zullen ze er alleszins niet meer terug zien.

Dit passeerde er op ons bord:

Appetizer met zwarte pens:

Appetizer Met Rivierkreeftjes

Poon, Waterkers, Avocado, Paprika:

Skrei, Linzen, Witlof, Kippenbouillon:

Snoekbaars, Zwarte Look, Spek, Groentjes:

Kalfszwezerik, Schorseneer, Ansjovis

Runds, Knolselder, Rode Ui, Salie:

Chocolade, Poeder, Crunch, Vanille, Koko