Na het chloorwater van ons afgespoeld te hebben, pakken we onze valiezen en checken we uit. Onze TGV vertrekt pas om 20.27u ‘s avonds dus we hebben nog een ganse dag om in Lille door te brengen. We laten onze valiezen achter in het hotel en wandele we opnieuw naar het centrum van Lille. Vandaag is het iets meer bewolkt dan de voorbije dagen, maar het is nog steeds stevig koud.

Ondanks het feit dat we nog niet veel honger hebben, gaan we voor een bescheiden lunch bij Italiaans restaurant Posto. De steak tartare is werkelijk uitstekend en ook de burrata van mijn vriend valt in de smaak. De prosecco smaakt naar meer, dus bestellen we nog een tweede glas om te klinken op ons fijne verblijf in Lille.

Na deze snelle lunch bezoeken we het Musée de l’Hospice Comtesse. Dat blijkt veel groter dan we verwacht hadden en over een indrukwekkende collectie kunstwerken te bezitten. Het gebouw doet me sterk denken aan het Hôtel-Dieu des Hospices de Beaune, Wat niet hoeft te verbazen, want ook dit gebouw is een voormalig hospitaal, gesticht in 1237 door Johanna van Constantinopel, gravin van Vlaanderen. We bewonderen de portretten van Johanna en haar zus Margaretha. Twee straffe dame die hun stempel wisten te drukken op een door mannen gecontroleerde wereld. We brengen zo’n anderhalf uur door in het museum en lassen dan een kleine drankpauze in bij onze favoriete wijnbar Les Frères Pinard.

Vervolgens zetten we de eerder afgebroken stadswandeling verder. Een gelegenheid om wat mooie foto’s te maken bij valavond.

Na deze laatste wandeling doorheen de straten van Lille keren we terug naar het hotel om onze valiezen op te halen. Voor het avondmaal heb ik gereserveerd bij l’estaminet HEIN omdat ze daar traditionele gerechten uit Lille serveren. Ik bestel de Ch’Ti mix, dat bestaat uit de drie bestellers van dit restaurant: de Welsch, het stoofvlees en de poulet Maroilles. Het valt me echter tegen. Er zit veel vet aan het vlees en doordat alles geserveerd wordt in kleine potjes, is het ook snel koud. Ik denk dat ik moet concluderen dat ik gewoonweg niet zo’n fan ben van de traditionele keuken hier. Te zwaar, te veel vlees en te weinig verfijnd.

We zijn ruimschoots op tijd in station Euralille. En jawel, uiteraard heeft onze TGV vertraging, dat mag niemand verbazen. We slenteren wat rond in het station tot de trein komt en vinden ditmaal zonder problemen onze correct genummerde wagon! Na een vlotte treinrit komen we aan in Brussel-Zuid waar we op de eerste de beste trein naar Leuven stappen en daarmee zit onze uitstap er definitief op.