Blijkbaar wordt een mens hongerig van al dat scrollen door social media, want mijn lieve gast kon niet wachten om te vertrekken naar Leo Pancakes. En eerlijk, ik had ook enorm veel zin in een dikke stapel American pancakes! We wandelden langs de Vaartkom naar de Mechelsestraat en slaagden erin een plekje op het terras te veroveren. Mijn gast ging voor de chocolate drops en ikzelf voor de Bolatelli (met burrata, verse vijg en pistache). En zelfs al hadden we een extra ommetje gemaakt om zeker genoeg honger te hebben, toch slaagden we er niet in alles op te krijgen.

Na deze uitgebreide brunch wandelden we naar de Grote Markt, waar we een kleine fotoshoot hielden in de houten LEUVEN-letters, daar neergezet om reclame te maken voor het WK wielrennen. Ik had speciaal voor de gelegenheid mijn digitale reflex nog eens boven gehaald. Want eerlijk: zo’n smartphone camera maakt tegenwoordig al aardig goeie foto’s en weegt een pak minder dan zo’n zware digitale reflex met aparte flits.

Om 12u hadden we gereserveerd voor de hololens-ervaring in de Sint-Pieterskerk. Maar, amai, die dingen werken toch niet goed. Mijn eerste hololens ben ik gaan inruilen en ook de tweede werkte maar half, maar ik had geen zin om hem nogmaals te gaan ruilen. Denk dat er een probleem was met de kalibratie, maar goed, ik had het al eens gedaan en gelukkig werkte de hololens van mijn jonge vriendin wel ok.

Eigenlijk is de Sint-Pieterskerk mooi genoeg om zonder augmented reality te bewonderen en volstaat de ipad als je wat extra uitleg wil bij de bijzondere kunstwerken in de kerk. Ik denk alleszins niet dat ik nog gasten zal uitnodigen voor de hololens-ervaring.

Na ons bezoek aan de prachtig gerestaureerde Sint-Pieterskerk wandelden we op ons gemak naar de Kruidtuin, onderweg onze ogen open houdend voor leuke plekken om foto’s te nemen. We maakten een kleine omweg langs het Janseniuspark om vervolgens de genieten van de mooie Kruidtuin. We bezochten alle serres en maakten van de mooie achtergrond gebruik om nog wat tiktok video’s te maken. Ditmaal bleef ik veilig achter de camera.

De pannenkoekenbrunch had ons net niet voldoende energie opgeleverd om tot ‘s avonds toe te komen, dus trokken we na ons bezoek aan de Kruidtuin naar Elisa by JAVA Coffee voor een drie-uurtje. We dronken smoothies en huisgemaakte icetea en mijn gast werkte nog een gans stuk cake binnen. Die jonge lichamen verbranden al die calorieën voor sneller, he.

We gingen even piepen bij de velodroom in de Brusselsestraat, testten de knijpkracht van onze handen (blijkbaar zit ik voor mijn leeftijd in het 70e percentiel, waar ik best wel tevreden mee ben) en deden mee aan een kleine gezondheidsquiz. Uiteraard won mijn jonge vriendin prompt een boek over wielrennen in Leuven door zonder aarzelen het antwoord te geven op de vraag ‘Wat is het gemiddeld aantal stappen per dag dat aanbevolen wordt om gezond te blijven?’ Zelf mocht ik raden hoeveel klontjes suiker er in een blikje frisdrank zitten. Ik zat er twee klontjes naast en kreeg als troostprijs een drinkbus. Al maar goed, want anders had ik met twee zware boeken moeten sleuren die niet in mijn kleine rugzakje pasten.

Tijd om te gaan shoppen: ik had namelijk nog een sjaal nodig voor mijn geplande business trip naar Tallinn de volgende dag. De weersvoorspellingen zagen er niet zo denderend uit voor Tallinn en ik wilde graag een elegante sjaal die bij mijn gloednieuwe rode jas zou passen. Ik vond een mooie sjaal met een zebramotiefje in de Veritas en kon me vervolgens helemaal wijden aan de shopuitspattingen van mijn vriendinnetje. Al bleven die uitspattingen beperkt tot een collectie dunne zilveren ringen van acht euro, aan elke vinger minstens eentje, want ze moest haar aankopen met haar zakgeld betalen. De aankoop in kwestie moest ook geheim blijven, want haar mama was geen fan. Gelukkig ben ik super goed in het houden van geheimen!

We dropten al onze aanwinsten op mijn appartement en wandelden vervolgens naar de 3 Tonghen, waar we hadden afgesproken met de ouders en de broer van mijn gast voor het avondmaal. Tapas zijn altijd tof, nietwaar? En ja, het werd een supergezellige avond met méér dan genoeg tapas. De tapas werden in gangen geserveerd en de laatste gang kregen we zelfs niet meer op. En oja, de geheime aankoop van de ringen werd al onthuld bij het aperitief. Ik denk niet dat ik zo’n eerlijke puber was in mijn jonge jaren.

Beetje tegenvallende margarita: veel ijs, weinig margarita:

Tataki van tonijn met opgelegde gember, zeewiersalade en soja-sesamolie:

Aperitiefplank:

Pijlinktvisjes:

Patatas bravas en albondigas:

Na het eten nam ik afscheid van mijn jonge gast, die samen met haar broer en vader naar de Leuvense kermis trok, terwijl haar mama met mij naar het appartement meewandelde om haar spullen op te halen. Gaf ons de gelegenheid om op het gemak wat bij te praten.

Een logeerpartijtje dat voor herhaling vatbaar is, wat mij betreft!

En ja, de Sint-Pieterskerk op zich is natuurlijk al de moeite van een bezoek waard.

Op de terugweg van de kerk naar ons appartement stootten we op een authentiek Leuvens ritueel: de Mannen van de Jaartallen die Fonkse een nieuw pakje aandeden. Een stukje door UNESCO erkend immaterieel erfgoed vlak bij onze deur.