Zullen me bijblijven:

Het prachtige muzikale nummer aan het begin van de show:

Lieke De Vry, winnares Circus die haar steun betoonde aan het Palestijnse volk:

De charmante jongedame in het blauwe bloemenkleedje van PLEK35, de makers van de Ultima award, die de awards mocht overhandigen:

Het stijlvolle pak van Gaea Schoeters:

Minister van Cultuur Gennez, die het publiek moeiteloos op haar hand kreeg:

De oververdiende publieksprijs voor de tentoonstelling Emile Claus. Prins van het Luminisme in het Museum van Deinze en de Leiestreek (mudel). Daarmee liet deze tentoonstelling commerciële initiatieven zoals Bart Peeters Deluxe 2024 in de Lotto Arena en Tien Om Te Zien, De Musical (Studio 100) achter zich.

Marijke Pinoy, die de Ultima voor Algemene Culturele Verdienste kreeg. Wat een ongelooflijk slimme en welbespraakte dame!

Alle winnaars op een rijtje:

Het lekkere, volledig vegetarische eten van EetClusief:

De boot van Boom:

Het was alleszins een supertoffe avond met fijne gesprekken in een mooi kader. Heel dankbaar dat ik de gelegenheid heb om naar zulke fijne events te gaan. Alleen jammer dat de locatie in Boom niet met het openbaar vervoer te bereiken was.

Met ons groepje van elf maalden we probleemloos kilometer na kilometer af, ondertussen genieten van het zonnige weer en de mooie omgeving. Een klein deel van de route had ik al gedaan toen ik van Antwerpen naar Mechelen fietste, maar dat deerde niet. De omgeving van het kanaal is zo mooi dat ik daar gerust nog een derde keer wil gaan fietsen.

‘s Middags stopten we voor de lunch bij ‘t Steencaycken in Boom, geen onverdeeld succes. De kibbeling (nochtans een suggestie) viel wat tegen. En daarnaast had de bediening de fout gemaakt ons gezelschap te veel verschillende gerechten te laten bestellen. De ober die de kassa bediende werd prompt tot de orde geroepen door de chefkok. Wat vervolgens een heel drama opleverde om de initiële bestelling in de witte kassa gecorrigeerd te krijgen. Maar we zaten buiten in de zon en eigenlijk kon het ons allemaal niet deren.

Na de lunch reden we vrolijk verder, staken we het kanaal over met en veerpondje en passeerden we de beroemde brug van Willebroek. Rond vier uur zat onze rit er bijna op, maar voordat we de huurfietsen inleverden, dronken we nog een afsluitend drankje op het terras van een echt volkscafé.

Een meer dan geslaagde dag.

De dochters van onze vrienden waren niet meteen laaiend enthousiast om de benen te strekken, dus we hielden onze wandeling vrij kort om vervolgens naar het huis van onze vrienden te gaan voor een aperitief en het avondmaal, heerlijke huisgemaakte spaghetti. Het deed me veel plezier dat de cadeautjes (een puzzel, twee mini-games en een doos met stempels en blaadjes om vol te stempelen) die ik voor de meisjes kocht een schot in de roos bleken te zijn. Ze gingen er meteen mee aan de slag en de oudste van de twee slaagde erin de ongeveer dertig blaadjes met nummers die verbonden moesten worden, in één ruk af te werken. Knap!

Aanschouw bij deze Hubert, de vreemde boom in het woud:

King Kong voor mijn vriend:

Talent van eigen bodem, dat moet gekoesterd worden.