De sfeer was fantastisch. Ik heb bijzonder leuke gesprekken gehad, gelachen, verloofden gefeliciteerd, camera’s ontweken, vastgesteld dat de wereld klein is, het mooie rode hemd van Ntone bewonderd, carrièreadvies gegeven, Engels gesproken tegen een Portugees, en nog veel meer. Ik heb kortom genoten van het eten én de mensen. Er heeft de ganse avond geen muziek gespeeld, maar dat was me zelfs niet opgevallen totdat iemand me erop wees. De gesprekken gingen zo vlotjes dat er geen stiltes waren om op te vullen. Alleen jammer dat we voor niks Sabam betaald hebben. Een bezoekje van zo’n inspecteur zou anders wel grappig geweest zijn. Betalen om geen muziek te draaien. Sabam verdient onze liefdadigheid niet.

Rond een uur of half één hebben we de tafels in de Moete op de juiste plaats teruggezet en zijn we huiswaarts gekeerd. Dankzij onze bob Jeronimo waren we een paar minuten alweer thuis en kon ik in mijn bed kruipen. Moe, maar voldaan.

Op naar de volgende editie!