Het betoog van Katleen De Stobbeleir zat goed ineen en ze slaagde er moeiteloos in de concepten op een heldere manier uit te leggen. Ze wist de aandacht van het publiek vast te houden door interactieve intermezzo’s in te bouwen. Naar mijn mening is het erg belangrijk om af en toe stil te staan bij je eigen leiderschap en hoe je de dingen aanpakt. Blij dat mijn bedrijf daar ook zo over denkt.

Gelukkig kon een lekker noedelsoepje van Umamido de teleurstelling iet of wat doen vergeten.

Alleszins reden genoeg om na de opleiding nog iets te gaan drinken en wat na te praten met een aantal collega’s. Een cocktail bij The Red Rabbit in Kilt, bestaat er een betere manier om het weekend in te zetten?

En na dit Brussels aperitief ging ik, eens terug in Leuven, op hetzelfde elan verder: mosselen bij Van De Weyer! Laat dat weekend maar komen!

Ook deze editie hadden we de gelegenheid om opnieuw te connecteren met een oude kameraad (eentje voor wie ik ooit nog als referentie gediend heb! hij heeft de job gekregen ;-)). De kameraad woont tot mijn grote verbazing eigenlijk gewoon bij mij om de hoek. Vreemd dat we elkaar nog nooit tegen gekomen zijn in het Leuvense. Moeten zeker binnenkort nog eens afspreken om iets te gaan drinken.

Qua tafelkeuze hadden we dit keer wel minder geluk, we zaten aan tafel bij iemand die aan één stuk door babbelt en daardoor ook alle aandacht naar zich toe zuigt. Niet dat ik daar niet tegen op kan, maar gisteren ontbrak de energie mij een beetje. En het lukte ook niet echt om contact te leggen met de jongere generatie, die duidelijk allemaal nogal schuchter van aard zijn.

Een mindere editie, wat mij betreft, gelukkig was de bloemkoolsteak wel lekker!

Bloemkoolsteak:

Mijn vriend en ik wisten niet goed wat te verwachten, maar het werd een gezellige avond waarbij onze lesgever de vijf deelnemers (en zijn vriendin) in zijn sfeervolle wijnkelder zes verschillende wijnen liet proeven, drie witte en drie rode en ons hielp de verschillende wijn te identificeren met onze ogen, neus en smaakpapillen. Hij bood een kader aan om elke wijn te kunnen plaatsen. Op het einde van de cursus konden we een wijn omschrijven met mooie volzinnen. Voor mij bevestigde de cursus een aantal zaken die ik al wist: Chardonnay en Viognier blijven mijn favoriete witte wijnen en wat de rode wijnen betreft, mag het gerust iets steviger zijn.

Ontdekking van de dag was voor mij de uitstekende Nederlandse schuimwijn Brut de Zélande van De Kleine Schorre waarmee we de avond startten. Het was zo gezellig dat we langer bleven plakken en op het einde van de avond een date hadden met onze lesgever en zijn vriendin. Een toost op nieuwe vriendschappen!

Maar al bij al viel het mee. De dame slaagde met haar levendige stijl van vragen stellen erin mijn aandacht vast te houden en me te enthousiasmeren om nog wat min of meer samenhangende antwoorden uit mezelf te persen. En al bij al is dit een unieke kans om in een traject te stappen met de collega’s waarmee ik na één januari nauw zal moeten samenwerken. Hopelijk kunnen we na dit traject zeggen dat we écht een team zijn geworden. Al zegt dat kleine sceptische stemmetje in mijn achterhoofd ‘no way’.

Zoals verwacht kon ook deze laatste lesdag de verwachtingen niet inlossen (niet dat ik niet graag ga wandelen met mijn peer coach of kastanjes raap, maar moeten we daar nu echt een consultant duur voor betalen?). Al neem ik wel de tip i.v.m. met impactgericht denken mee.

Wel positief aan deze laatste lesdag: nadat we onze dure consultant zonder spijt hadden uitgewuifd, trokken we met ons groepje naar Café De Pajot, een echt authentiek volkscafé, om daar de goedkoopste cava van gans België te drinken (3,5 euro en het was nog goeie ook). Vervolgens zakten we met een uitgedund groepje van vier die hards af naar restaurant Molensteen, alwaar we eerder al lekker gegeten hadden. Ik liet me verleiden om een klassieker te nemen die tegenwoordig niet meer zo vaak op de kaart staat: paling in’t groen. En jawel, het smaakte mij!

Voor wie liever naar een filmpje kijkt:

Maar het uitzicht in het leslokaal was wel de moeite!

Gelukkig zat de sfeer in de groep goed, waardoor ik me vooral focuste op het teambuilding aspect van deze opleiding. De namiddag ging me beter af met nuttigere oefeningen. We eindigden de dag met het formuleren van een heuse persoonlijke missie. Die van mij luidt als volgt:

Ik inspireer mijn medewerkers om het beste van zichzelf te geven in hun job door zelf het goede voorbeeld te geven, in moeilijke omstandigheden doortastend op te treden en dit alles overgoten met een sausje van humor.

Honderd procent tevreden ben ik niet over mijn missie, maar op het einde van een vermoeiende week was mijn inspiratie zowat opgedroogd. Ik kan er later nog altijd wat aan sleutelen, nietwaar?

PS: Vandaag at ik een rhum raison en passievruchten ijsje!

PS2: Nog nooit zo vlotjes in Brussel geraakt. En dat op een stakingsdag!

De opleiding vond plaats op de zolderverdieping van het ViaVia Café in Brussel, een charmante plek om in groep aan onze leiderschapskwaliteiten te werken. De lesgeefster gaf ons ook de gelegenheid om voor sommige oefeningen een andere plek op te zoeken en we mochten ons zelfs buiten op een bankje op de Vismarkt zetten om te brainstormen.

Zo kreeg mijn groepje van drie dames de opdracht om de rol van de ondernemer uit te beelden. Het duurde even voordat we tot een goed idee kwamen, maar uiteindelijk denk ik dat we het er niet slecht vanaf brachten. Ziehier het resultaat van mijn allereerste volledig zelf-getekende stopmotion filmpje:

PS: Nog een voordeel van opleiding volgen op deze locatie: ijsjes van Gaston als dessert!