Omdat van kunst genieten om een lege maag ook maar niks is startten we onze uitstap met een lunch bij Nimmanhaemin, het restaurant dat de meeste stemmen haalde in onze Whatsapp poll! Wij waren de allereerste klanten en tot mijn grote ontzetting was mijn reservatie om de één of andere manier niet doorgekomen, terwijl ik zelfs een reminder in mijn mailbox had gekregen. De twee dames die de zaak draaiende hielden, gaven wel toe dat het voor hen allebei de eerste werkdag was, dus dat verklaarde misschien waarom ze de reservaties niet konden oproepen uit hun systeem. Gelukkig was het alles behalve druk in het restaurant en konden we mits wat geschuif met tafels allemaal samen aan een lange tafel plaatsnemen.

Na dit ietwat chaotische begin, verliep de maaltijd verder vlekkeloos. We kregen miniloempia’s aangeboden van het huis en het eten zelf was lekker, al miste mijn zeevruchtenschotel wat pittige Thaise kruiden.

Na de lunch wandelden we naar het MAS, waar we konden vaststellen dat de topstukkententoonstelling volledig was uitverkocht. Gelukkig heb ik de goede gewoonte om altijd mijn tickets op voorhand te boeken. Wat nogmaals een goede zet bleek, want ongetwijfeld zijn verschillende potentiële bezoekers teleurgesteld naar huis moeten afdruipen.

En kijk, opeens brak de zon door het wolkendek en ontwaarden we zowaar een streepje blauwe lucht! Iets om te koesteren deze duistere en natte dagen.

De topstukken vielen trouwens enorm in de smaak bij mijn gezelschap. Van jong tot oud luisterden ze geboeid naar de audioguide en de werken zelf werden aandachtig bestudeerd. Als je nog niet in het MAS bent geraakt: zeker doen. Dit is echt een unieke gelegenheid om kennis te maken met de rijkdom aan topstukken in Vlaanderen.

Na de topstukkententoonstelling wilden de nichtjes graag nog een blik werpen op de tentoonstelling Iemand thuis? En wie ben ik om hun een verrijkende ervaring te ontzeggen? De insteek van deze tentoonstelling was helemaal anders dan de topstukkententoonstelling, maar er waren genoeg elementen die mij konden boeien en de meisjes vonden het geweldig dat ze mochten knutselen met boetseerklei.

We bleven in het MAS tot sluitingstijd en gingen daarna op zoek naar een plek om iets te drinken. Dat bleek nog niet zo voor de hand liggend te zijn. Het weer was helemaal omgeslagen en dikke regenwolken hadden zich samengepakt boven Antwerpen. Om te vermijden dat we te lang door de regen moesten stappen, kozen we voor het verwarmde terras van Otomat, waar ze tot mijn verbazing best een interessante drankenkaart hadden.

Uiteraard hadden de meisjes opeens zin in pizza (tja, dat was te verwachten) en konden we niet anders dan een pizza bestellen. Voor mij de eerste keer dat ik pizza at bij deze keten en eerlijk waar, het smaakte!

Na ons drankje opgedronken te hebben namen we afscheid van de ganse beden en spoedden mijn vriend en ik ons naar Antwerpen-centraal om onze trein naar Leuven te halen. De weergoden waren ons gunstig gezinde we slaagden erin tussen de druppels door te laveren en het station min of meer droog te bereiken.

En kijk, de trein was zelfs op tijd. Een mooi einde van een fijne dag!

Na met zoveel mogelijk aanwezigen een babbeltje geslagen te hebben en nogmaals van de prachtige tentoonstelling genoten hebben (al was er echt veel te veel volk op deze openingsavond), besloten mijn vriend en ik op zoek te gaan naar een plek om onze hongerige magen het zwijgen op te leggen. En zo eindigde mijn avond in Antwerpen met een heerlijke shakshuka in Napo’s quality grill. Lekker eten voor een zeer schappelijke prijs.

Na de boeiende workshops in de namiddag en een tweetal glazen witte wijn op de afsluitende netwerkdrink zakte ik samen met mijn talrijk aanwezige collega’s (die net als ik hun door de coronacrisis veroorzaakte achterstand in events aan het wegwerken zijn) af naar het MAS voor een preview van de tentoonstelling Zeldzaam en Onmisbaar. Voor deze tentoonstelling gaven maar liefst 35 grote en kleine musea, kerken, bibliotheken en particuliere verzamelaars bijna honderd Topstukken uit hun collectie tijdelijk in bruikleen aan het MAS. Een unieke kans om al dit moois op één plek te bewonderen. Trots dat ik mijn persoonlijk steentje heb kunnen bijdragen aan de realisatie van deze bijzondere tentoonstelling.

In het MAS wachtte ons trouwens een bijzonder feestelijk buffet en heerlijke wijn. Jawadde, fijn om zo in de watten gelegd te worden op mijn verjaardag!

Na nog een laatste glas witte wijn nam ik samen met twee andere collega’s de tram naar Antwerpen-centraal, alwaar ik er een klein sprintje uitperste om nog net de trein naar Leuven te halen.

Thuis gekomen na een goed gevulde dag wachtte mij nog een klein verjaardagscadeautje van mijn vriend. Dat zal smaken!

Topverjaardag!