Na een sanitaire stop, kocht ik mij een glaasje champagne en voegde ik mij bij mijn broer, zijn vriendin en een bevriend koppel voor het concert van Within Temptation, met Annisokay in het voorprogramma. He optreden van de groep Annisokay liet mij eerlijk gezegd vrij koud, maar amai, Sharon den Adel en haar muzikanten maakten dat meer dan goed! Wat een stem! Wat een présence! En de begeleidende graphics die op het podium achter de band werden geprojecteerd, mochten er ook zijn. Een waardige ondersteuning voor de muziek.

Na het concert nam ik snel afscheid van mijn gezelschap, want ik moest mijn spullen nog uit de locker halen en ik wilde op tijd zijn om mijn trein te halen. Jammer genoeg was ik net te laat voor de rechtstreekse trein van 22.53u en moest ik dus de trein van 23.12u nemen met een overstap in Mechelen. Het eerste stuk van de rit zat ik op een Desiro vol met Chinezen die afhaaleten aan het consumeren waren. Ik kreeg er bijna zelf honger van.

De overstap in Mechelen verliep vlot. Al moest ik er wel een klein spurtje uit persen omdat ik maar vijf minuten had om mijn aansluiting te halen. De NMBS denkt aan mijn conditie.

A moest die namiddag in Brussel zijn voor een vergadering, dus spraken we af om na het werk samen iets te eten en dan de tram naar Paleis 12 te nemen. A zou na haar vergadering naar mijn werk komen en daar op mij wachten in onze koffiebar. Bedoeling was rond 17u te vertrekken om iets te gaan eten, maar uiteindelijk liep mijn laatste vergadering van de dag een kwartiertje uit. Gelukkig was de bewaker aan het onthaal zo vriendelijk om A de weg naar het toilet te wijzen toen de nood te hoog werd.

Voor het diner trokken we naar Wolf, kwestie van snel én lekker te eten. We moesten immers nog veertig minuten op de tram zitten om Paleis 12 te bereiken. Het voorprogramma zouden we sowieso missen, maar het zou doodjammer zijn om te laat te komen voor de twee hoofdacts. En ja, ik koos voor een lekkere phở, want zo’n noedelsoepje gaat er bij mij altijd wel in. A ging voor een noedelsalade die er ook erg lekker uit zag.

Een vlotte tramrit later bereikten we Paleis 12, een klein half uur voor de start van het concert van Within Temptation. Ideale timing. Ik kocht me een glaasje witte wijn om het wachten te verzachten (vergissing, de wijn was niet te drinken) en we zochten onze plaatsen op de tribune uit. A had me gewaarschuwd dat het wel eens heel koud kon zijn in Paleis 12, dus ik had mijn allerdikste winterjas en sjaal meegenomen, maar dit bleek gelukkig niet nodig, want het was aangenaam warm op onze zitplaatsen, zelfs zonder jas.

Wel een beetje spijtig dat ik niet geheel onbezorgd van de avond kon genieten, want de ganse tijd stroomden er mails mijn mailbox binnen die allemaal min of meer dringend waren (het jaareinde staat voor de deur, bij ons traditioneel de drukste periode van het jaar). Vlak voor het concert en tijdens de pauze beantwoordde ik dus nog snel een paar mailtjes.

Het concert van Within Temptation begon stipt om 19.55u, zoals op het ticket stond. Spijtig genoeg miste de vriendin van A, die zich bij ons zou voegen voor het concert, de eerste twee nummers, omdat ze met haar wagen vast zat in het verkeer en er vervolgens geen plek meer was op de parking van Paleis 12. Lang leve de tram, dus!

Within Temptation speelde een fantastisch concert waarbij ze optimaal gebruik maakten van het indrukwekkende podium. Alleen al voor de klank- en lichtshow, was dit concert de moeite en dan heb ik nog niets gezegd over de prachtige stem van zangeres Sharon den Adel. Bijzonder knap.

Het moment dat Sharon den Adel de Oekraïense vlag boven haalde:

Het concert van Evanescence begon naar mijn aanvoelen wat minder, maar naarmate de avond vorderde klonk de stem van Amy Lee steeds beter. Vooral de nummers achter de piano waren echter toppers.

Het moment waarop de drie zangeressen van de avond samen het podium deelden:

Na het concert reden A en ik met haar vriendin mee naar huis. Aangezien de auto bij de Kinepolis geparkeerd stond, moesten we nog een stevig stukje wandelen. Om dan vervolgens in het holst van de nacht in de file aan het Viaduct van Vilvoorde te belanden. Gelukkig was de vriendin van A zo vriendelijk om mij vlak voor de deur af te zetten. Uiteindelijk was ik pas om half één ‘s nachts thuis en dat terwijl ik de dag nadien om 9.30u in Antwerpen moest zijn. Maar ondanks de stress en het late uur waarop in in bed lag, wel heel blij dat ik dit unieke concert heb kunnen meepikken.