Daarna reden we naar het Wendelenhof voor een diner met z’n tweetjes. We hebben niet vaak de kans om alleen met ons twee iets te doen, dus ondanks mijn langzaam genezende wonden erg genoten van deze avond. We startten de avond met een glaasje BelBul van het Domaine du Chant d’Eole. Bij het aperitief deelden we een bordje gerijpte hertenham en uiteraard kon ik het niet laten om drie Oosterse oesters te bestellen. Als hoofdgerecht kozen we allebei voor de fazant met druivensaus, want wild smaakt altijd deze tijd van het jaar. De chianti classico paste hier perfect bij. De bediening was supervriendelijk en het deed ons allebei plezier dat er duidelijk zorgvuldig nagedacht was over het wijnaanbod. Het restaurant was trouwens al helemaal in kerststemming. Klaar voor de komende feestdagen, al is dat voor mij op dit moment gevoelsmatig nog net een tikkeltje te vroeg.

We hadden allebei nog plaats voor een dessert. Ik ging voor de gepocheerde peer en mijn broer voor de dame blanche. Een calvados van 12 jaar oud was de perfecte afsluiter en maakte dat ik die gekloven lip opeens helemaal niet meer voelde.

Een avond om te koesteren.

De reden voor mijn bezoekje aan Schulen was het verjaardagsetentje van mijn vader in het Wendelenhof, een vrolijkere aangelegenheid dan de vorige keer toen we in datzelfde restaurant toastten op mijn overleden grootmoeder. We startten de maaltijd met, zonder overdrijven, één van de beste cocktails die ik ooit gedronken heb: met rum, appelsap, limoen en kaneel en een laagje espuma van eiwit. Heerlijk!

Een ideaal begin van de maaltijd die we verder zetten met een heerlijk stukje hazenrug en afsloten met de klassieker der klassiekers: crème brûlée!

We bleven natafelen tot een uur of vier om daarna terug te keren naar het thuisfront, te genieten van een paar glazen Cadenhead Creations whisky van 20 jaar en vervolgens als avondmaal nacho’s met kip, kaas en tomaatjes te verorberen, terwijl mijn broer, zijn vriendin en ik herinneringen ophaalden aan onze vroegere reizen. En toen kon ik geen pap meer zeggen. Al een geluk dat de trein als eindstation Leuven had.