De broodjes voor deze lunchvergadering vielen eerlijk gezegd tegen en ook het resultaat van de vergadering was niet wat mijn collega’s en ik gehoopt hadden. Een beetje teleurgesteld fietste ik terug naar de Tour & Taxis site. Dit keer langs een route zonder wegenwerken. Nadat ik de fiets achter gelaten had in de parkeergarage trakteerde ik mezelf op een snelle pannenkoek (stiekem, want mijn collega’s waren ondertussen al aan de volgende brainstorm bezig), kwestie van de teleurstelling met iets zoets te onderdrukken.

De verdere namiddag vloog voorbij en na in de koffiebar nog wat dringende mails weggewerkt te hebben, sloot ik me aan bij mijn collega’s die een plekje in de zon op het terras van de Zennebar hadden ingenomen. Het deed deugd om buiten te kunnen zitten en te genieten van deze mooie bijna-lentedag. Ik trakteerde mijn collega’s op wat biertjes en dronk zelf een wijntje. De wijn was niet meteen fantastisch te noemen, maar wat kan je verwachten van een brasserie die gespecialiseerd is in bier? We aten snel iets ter plaatse (de pulled pork burger was best ok), want om 19u moesten een aantal collega’s en ikzelf in het Beurscafé zijn voor een boekvoorstelling.

We deelden een Uber en waren op een zucht in het Beurscafé, mooi op tijd voor de voorstelling. In het café troffen we een hoop andere bekenden en gingen zo op in onze gesprekken dat we uiteindelijk geen plaats meer hadden om te zitten. Gelukkig duikelde iemand wat krukjes op, zodat we toch nog plaats konden nemen vlak achter de laatste rij met stoelen. De boekvoorstelling zelf was heel erg boeiend. De avond opende met een dialoog gebracht door twee actrices geïnspireerd op het boek Dodeman. Vervolgens kwam de uitgeefster aan het woord, gevolgd door een gesprek met schrijfster Uschi Cop, die het boek opdroeg aan haar tweelingzus. Na een streepje poëzie las Uschi tot slot een stuk voor uit haar eigen werk. Het onderwerp van het boek, femicide en de morele grenzen van verzet, spreekt mij alvast aan. Ik kocht meteen twee exemplaren, die ik liet signeren, en ik hoop van harte dat dit boek er eindelijk in zal slagen mij opnieuw aan het lezen te krijgen. Een hobby die ik de laatste jaren heb laten verwateren door tijdsgebrek.

Een boeiende avond met inspirerende gesprekken, ik kreeg er zowaar energie van!

Het tempo van de prijsuitreiking werd hoog gehouden en zo nu en dan onderbroken met korte circusnummers van circus Barones, heel tof gedaan. Net als de voorbije jaren kwamen er veel verdiende winnaars uit de bus. Al was ik toch lichtelijk teleurgesteld dat de publieksprijs naar Studio 100 ging en niet naar één van de twee andere genomineerden. Ik heb toch een tikkeltje meer sympathie voor Amaranthe en het Ros Beiaard, maar goed, het publiek heeft gesproken.

Een bloemlezing uit de laureaten die wel mijn goedkeuring konden wegdragen:

Deze dame behoeft geen introductie: Joke van Leeuwen – Ultima Letteren 2022:

Brassband Willebroek, a family affair – Ultima Amateurkunsten 2022:

Het helaas gestopte Studio ORKA – Ultima Podiumkunsten 2022:

Heel veel respect voor de Klaroenblazers ‘Last Post’ die elke dag in weer en wind present tekenen aan de Menenpoort in Ieper – Ultima Roerend en Immaterieel Erfgoed 2022:

Speciale vermelding voor Jesse Huygh van ADM-VZW die de Ultima Circus 2022 won. Jesse Huygh is een ware grootmeester in de circustechniek ‘Chinese mast’. Daarnaast is hij ook mucopatiënt. In zijn act verzet hij zich tegen de zwaartekracht en dat als metafoor voor het gevecht tegen een ziekte of gelijk welke aandoening die je leven kan bemoeilijken. En ten slotte moet ik nog architect Marie-José Van Hee vermelden, die herstellend is van een beroerte en speciaal voor de Ultimas in haar rolstoel naar Brussel afzakte, maar zich nog niet sterk genoeg voelde om zelf de prijs in ontvangst te nemen. Een ontroerend moment!

Eén van de beste shows tot nu toe, naar mijn bescheiden mening.

De receptie achteraf vond plaats in Gare Maritime, waar je aan elk standje één veggie gerechtje kon krijgen. De cava was jammer genoeg veel te snel op, maar gelukkig waren de witte wijntjes ook heel lekker. De hapjes waren heerlijk, maar doordat ik het zo druk had met babbelen met bekenden, heb ik jammer genoeg maar één foto als aandenken aan deze fijne avond. Gelukkig net een foto van het Koreaanse hapje!

Fijne afsluiter van een topdag in Mechelen én Brussel!