We waren ruimschoots op tijd en dus konden we ongegeneerd foto’s nemen van de lege, wachtende tafels. Tafels die trouwens de ganse avond niet gevuld geraakten. Een beetje vreemd, want je moest op voorhand betalen om deel te nemen aan deze tasting. Niet dat we het erg vonden dat aan onze tafel wat stoelen leeg bleven. De uitgeschonken whisky’s werden eerlijk onder de andere aanwezigen verdeeld. Zo hadden we meteen iets om over te praten.

Normaal ben ik niet zo’n Glenfiddich drinker, wegens iets té commercieel naar mijn goesting, maar ik moet zeggen dat de vijf whisky’s die we proefden mij best wel konden bekoren. Zeker in combinatie met de overheerlijke chocolade van Reen. Speciaal voor de gelegenheid had Reen ook een praline met whisky gecreëerd. Heerlijk! Mijn favoriete whisky van de avond was de Glenfiddich Grand Cru, die gecombineerd werd met een praline van donkere chocolade met groene thee en een infusie van bosvruchten.

Fun Fact: de allereerste distilleerderij dit ik in mijn leven bezocht was die van Glenfiddich. Tijdens de Schotlandreis met de klasgenootjes van het tweede middelbaar. Ik meen mij zelfs te herinneren dat we toen een proevertje gekregen hebben, maar honderd procent zeker ben ik daar niet meer van. Lijkt wat vreemd om minderjarigen alcohol aan te bieden, niet? Alleszins dronk ik toen geen alcohol, dus geproefd heb ik zeker niet. Ik kocht tijdens die veertiendaagse trip wel een Glenfiddich sleutelhanger voor mijn broertje. Dus mooie herinneringen verbonden aan Glenfiddich!

Natuurlijk konden mijn broer en ik het niet laten om na de proeverij toch nog een flesje te kopen. De verleiding niet kunnen weerstaan, zo heet dat dan. Gelukkig kwam de vriendin van mijn broertje ons na de proeverij ophalen, zodat ons een busrit terug bespaard werd. Heel fijne avond die zeker voor herhaling vatbaar is.

Na onze succesvolle ontsnapping reden we met ons vieren naar de opendeurdag van drankenhandel TasTToe. Naast rum, viel er ditmaal ook whisky, calvados en porto te proeven. Aan de porto waagde ik me niet en ik hield me ook ver van de Jamaicaanse rum, na mijn eerdere slechte ervaring. We kregen professionele uitleg en profiteerden van de gelegenheid om kennis te maken met heel veel uiteenlopende smaken. Veel lekkere dingen geproefd, maar de Teeling whisky van 29 jaar oud ging moeiteloos met de hoofdprijs lopen.

Van al dat whisky proeven krijgt een mens honger, dus bestelden we op de terugweg naar ons appartement Thais (lang leve Deliveroo!). Met een dikke dankjewel aan de vriendin van mijn broertje die zo vriendelijk was om bob te spelen voor drie benevelde whiskyliefhebbers.

Na het eten speelden we nog een beetje black stories en toen was onze pijp ver uit.

Mijn broer en zijn vriendin kwamen met de wagen naar Leuven. Mijn broer en ik lieten zijn vriendin achter op mijn appartement (ze is niet zo’n fan van sterke drank) en vanaf het station van Leuven de bus naar Boortmeerbeek. Een iet of wat ongezellige busrit, want de Leuvensesteenweg is sowieso al geen prettige straat en de buschauffeur stopte bij elke halte erg bruusk, waardoor ik op het einde van de rit zelfs een beetje misselijk was.

Ter plekke moest ik dus even van de busrit bekomen, gelukkig waren we een dik kwartier te vroeg. Dat gaf ons de gelegenheid de prachtige winkel van TasTToe te bewonderen. Ik denk niet dat ik al ooit zoveel sterke drank bij mekaar gezien heb in mijn leven. De winkel heeft zelfs een geklimatiseerde walk-in wijnkast en een humidor om sigaren te bewaren. Indrukwekkend.

In het midden van de winkel waren een paar lange tafels neergezet en de flessen rum die we deze avond zouden proeven stonden al klaar. Ik keek ernaar uit, want ik drink al eens graag een lekker glas rum na een goede maaltijd. Helaas, deze proeverij leerde mij dat Jamaicaanse rum niet zo mijn ding is. Veel te scherp van smaak en de geur (van nagellakverwijderaar) was soms zo overweldigend dat ik bijna geen zin meer had om te proeven. Sommige proevertjes heb ik zelfs laten staan: ik kon me er echt niet toe brengen het glas volledig leeg te drinken. Ook mijn broer was niet overtuigd. Aan de andere kant vond ik het wel interessant om bij te leren over het proces van het rum maken. Alhoewel het duidelijk is dat Jamaica erg trots is op hun exportproduct, blijf ik stevig in het kamp van de heerlijk zachte, zoete, donkerbruine rum.

Dit proefden wij:

1. Appleton Estate Rare Blend 12y – 42%
2. Monymusk Kintra 14y – 52,5%
3. Worthy Park Road Rummers 11y – 53,7%
4. Worthy Park Virgin Oak 5y – 55%
5. Hampden Overproof 7y – 60%
6. Jamaica 2008 11y – 62,8%
7. Long Pong Velier 11y – 62,5%

Mijn persoonlijk top 3 (waarvan ik eerlijk gezegd zelf nooit een fles in huis zou halen):

1. Worthy Park Road Rummers 11y – 53,7%
2. Appleton Estate Rare Blend 12y – 42%
3. Long Pond Velier 11y – 62,5%

Opvallende vaststelling: er waren slechts twee vrouwen aanwezig op een totaal van zo’n dertig aanwezigen. Wellicht wisten al de andere vrouwen dat de rum die geschonken zou worden naar nagellakverwijderaar stonk.

Fijne babbel gehad trouwens met een sympathieke kerel uit Antwerpen bij ons aan tafel. Niet echt een groot rumkenner, maar wel een hobbyist die zijn eigen bier brouwt. Voor de liefhebbers: Galea Craft Beers.

Na het evenement kwam de vriendin van mijn broertje ons ophalen bij TasTToe, want op dat uur waren er geen rechtstreekse bussen meer naar Leuven. Een veel aangenamere rit dan de heenrit.