Bij Taste konden we proeven van de wijnen uit de wijnkelder van Taste zelf of van de Spaanse wijnen van #garagewine. Wij focusten ons voor deze gelegenheid vooral op de wijn van #garagewine, terwijl we ondertussen genoten van de alweer uitstekende hapjes van chefkok Bart Tastenhoye. Tijdens de winter wijndegustatie maakten we al eerder kennis met de wijn van deze kleine wijnproducent die zich vooral focust op bijna vergeten autochtone Spaanse druivensoorten. En deze kennismaking smaakte zeker naar meer.

Vandaag waren de twee oprichters van het merk aanwezig in Taste en gaven ze meer uitleg over de wijn en de filosofie daarachter. De eerlijkheid gebiedt mij wel te zeggen dat de initiatiefnemers naast #garagewine ook nog een ander, klassieker wijndomein uitbaten, maar #garagewine is duidelijk hun passieproject. Beide heren spraken geen woord Engels en alhoewel mijn kennis van het Spaans goed is, moet ik zeggen dat ik al die vrij specifieke wijntermen niet echt beheers. Gelukkig was er een vertaler aanwezig die onze vragen kon beantwoorden.

Deze wijn met het bijzondere gescheurde etiket verdient een woordje extra uitleg. De naam La Forastera betekent ‘de vreemdeling’ en refereert naar die klassieke Western affiche met ‘Wanted Dead or Alive’ erop. Dit is meteen de enige wijn in het assortiment van #garagewine waarbij de makers geen gebruik gemaakt hebben van een autochtone druivensoort, maar van een klassieke Shiraz. Bij ons viel deze wijn alvast zeer in de smaak.

Laat het ons erop houden dat we heel veel konden proeven deze namiddag en dus alles behalve met lege handen naar huis terug keerden. Gelukkig was het vrij rustig in de Diestsestraat terwijl we te voet met onze grote doos wijn naar huis wandelden. Onze wijnvoorraad rode wijn is bij deze aangegroeid met twaalf extra flessen.

Na dit stevige ontbijt hadden we alle vier nood aan een stevige wandeling om ons eten te laten verteren. Nadat de zus en schoonbroer hun valiezen op ons appartement hadden achter gelaten, trokken we dus samen de stad in en ik leidde mijn gezelschap langs de vele nieuwe Leuvense bouwsites. Best trots op mijn stad in volle transformatie.

En kijk eens aan, dankzij mijn geweldige time management skills stonden we stipt om 13u aan de deur bij Taste voor de winter wijndegustatie. De sympathieke gastvrouw en sommelier van Taste had voor de gelegenheid Sofie Cieters van So Different Wines uitgenodigd. De lijst met de te proeven wijnen was zo lang dat we er onmogelijk in slaagden alles te proeven. Gelukkig was er een spuwbak voorzien om de wijnen weg te gieten die minder in de smaak vielen. Ik denk dat ik de proeverij anders niet had overleefd. Oja en tussen al dat proeven door werden we verwend met hapjes van de chefkok van Taste. Naar goede gewoonte om duimen en vingers af te likken.

Uiteraard konden we het niet laten zelf wat wijntjes aan te kopen. Uiteindelijk kwamen we thuis met de volgende selectie:

• Ad Libitum, Bodega Juan Carlos Sancha 2019
• Playa, Le Cartel (par Jean-Rémi Mourad & Fredi Torres) 2021
• Narcisse, Vin de Liège 2023
• Tündér, Ráspi 2021
• Orsolya Pince, Leányka 2022

We wandelden met onze aankopen in de armen van onze stoere mannen terug naar ons appartement, haalden daar de bagage en de cadeautjes voor de nichtjes op en brachten ons gezelschap vervolgens naar de trein. Ik ben er vrij zeker van dat het een vrolijke terugrit was naar Geel.

En amai, we werden echt in de watten gelegd. Elke gang was een feest voor de zintuigen, vergezeld van heerlijke aangepaste wijnen. Wat ik bijzonder apprecieer, is het feit dat de chefkok er zoveel belang aan hecht om met lokale producten te werken. Op de wijnkaart vind je trouwens ook een mooi aanbod aan Belgische wijnen. Natuurlijk konden we het niet laten de maaltijd te beëindigen met een kaasbordje, want het kaasassortiment van Taste is werkelijk onovertroffen. Dat we daar een glaasje ratafia én een glaasje cider bij geserveerd kregen, maakte het feest compleet.

Wat een genot!

Amuses:

• Pain soufflé, platte kaas van de Melkerhei, radijs
• Krokante aubergine, miso
• Gerookte Noordzeevis tartellette
• Kipkap-macaron, piccally

Sardine, venkel, burrata, saffraan:

Zeetong, groene asperge, Lente Lambiek van Hof Ten Dormaal:

Zonnevis, cannelloni van spitskool en kokkels, schelpdierencoulis met potelein:

Langoest, aardbei, tuinboon, Thaise basilicum, violette artisjok:

Kalfsfilet pur, beenmerg, jonge bloemkool, crispy creamy Clemence van de Melkerhei:

Ratafia, Poley en Kystin:

Say cheese!

Mignardises voor bij de thee:

En we slaagden er zelfs in zowel op de heen- als de terugwandeling droog te blijven. Zeker omdat we onze paraplu’s hadden meegenomen!

Appetizers:

Scheermesje, kokkels, knolselder, zeemelde:

Europese kreeft, geroosterde biet, pompoen, salie:

Coquille Saint-Jacques, eekhoorntjesbrood, pistache:

Fantastisch wijntje:

Hert, duindoornbes, koffie:

Say cheese!

Zoetigheden voor bij de thee:

De ontvangst was zoals gewoonlijk zeer hartelijk en de gerechten zelf waren om duimen en vingers af te likken. De chefkok was er opnieuw in geslaagd prachtig gepresenteerde gerechten met originele smaakcombinaties op ons bord te toveren. Omdat ik vandaag op het vliegtuig stap, hield ik het wijselijk bij de bob-formule: ideaal om te proeven van alle wijntjes zonder een overdaad aan alcohol binnen te krijgen.

De avond vloog voorbij en we waren bij het afscheid nemen nog lang niet uitgepraat. Ik kijk al uit naar onze volgende afspraak om vakantieverhalen uit te wisselen!

Paling – kers – wasabi – sorbet rucola:

Little trip to Ibiza:

Mossel – waterkers – shiso – burata – chorizo:

Junior beef – maïs – bordelaise – krokant zoete aardappel

Perzik – braambes sorbet – violette – pistache:

Zoetigheden bij de koffie en thee:

We startten de maaltijd met een huisgemaakte aperitief op basis van rosé, calvados en cointreau, gevolgd door de ene lekkernij na de andere. Uiteraard met een aangepast wijntje daarbij. Geniet met ons mee:

Appetizers:

Makreel – watermeloen – jalapeño – wasabi:

Rode poon – Gremoulata – saffraan – lavas:

Langoustinestaart – Duxelle – prei – jus corsé:

Junior beef – gegrilde aubergine – courgettebloem – ossenstaart – Vierge:

Het kaasbordje van mijn vriend. We mochten van alle kazen proeven!

Ceci n’est pas une framboise:

En een theetje als afsluiter:

Gegrilde Sint-Jacobsnoten en peterseliewortel:

Duif met veenbessenkorst, knolselder en spekjes:

Baba met confituur voor stoere jongens en meisjes:

Citroentaartje:

Oja, en ik ben ook weer aan het puzzelen geslagen!

Helaas, begin deze week liet zijn moeder ons weten dat ze zich niet zo geweldig voelde. Het verdict van de dokter: zona. Even hoopte ze nog beter te zijn tegen het einde van de week, maar toen ik de diagnose hoorde, wist ik al dat dat waarschijnlijk niet zou lukken. Zona is pijnlijk en geneest traag. En samen rond de feestdis zitten, terwijl één van de tafelgenoten afziet en amper een sneetje getoast brood binnen krijgt, daar heeft niemand iets aan.

Groot schuldgevoel bij de moeder, want nu had haar zoon betaald voor een maaltijd voor vier personen en wat zouden we daar dan wel niet mee moeten aanvangen? Heel simpel, opeten, uiteraard! Gelukkig hadden mijn vriend en ik voor vrijdag geen Hello Fresh maaltijd voorzien. En in plaats van sushi of Thais of Chinees te laten leveren, genoten we samen van de kookkunsten van de chefkok van Taste!

Gegrilde Sint-Jacobsnoten en peterseliewortel:

Duif met veenbessenkorst, knolselder en spekjes:

Baba met confituur voor stoere jongens en meisjes:

En het mag gezegd: het eten was weer om duimen en vingers af te likken. Die baba met rum was echt het beste dessert ooit, zo ongelooflijk smakelijk! En yep, daar dronken we een glaasje Cubaanse rum bij. Noblesse, oblige!

Carpaccio van Sint Jacobsvruchten, komkommer en Hijiki:

Eendenborst met samosa en zoete mais:

“Belle Hélène” Peer:

En een lekker petit-beurretaartje om de avond af te sluiten:

Helaas hadden onze vrienden ook niet al te best nieuws. De vader van onze kameraad is zwaar op de sukkel met zijn gezondheid en op een gegeven moment zag het er zelfs naar uit dat ze afscheid zouden moeten nemen van hem. Gelukkig leek de vader van onze kameraad voorlopig aan de beterhand, maar het verblijf in het ziekenhuis was erg traumatiserend geweest en hij had nu veel zorg nodig. Lastig als je kinderen over het ganse land verspreid wonen en allemaal jobs met veel verantwoordelijkheid hebben. Onze vrienden vertelden dat ze even overwogen hadden om het etentje te annuleren, maar beslist hadden toch te komen. Het doet immers deugd om in tijden van tegenslag even stoom af te laten.

De gespreksonderwerpen van de avond waren bijgevolg nogal aan de zware kant. Het leven is nu eenmaal niet altijd rozengeur en maneschijn en ik vind het belangrijk om onder vrienden ook dit soort onderwerpen te kunnen aansnijden. Gedeelde smart…

En ja, de ontvangst was weer fenomenaal en het eten heerlijk. Extra punten voor originaliteit voor het citroen meringue taartje dat de kok in de eetzaal zelf kwam maken door gebruik te maken van een oude pickup. Cool! En dat een kolonel (citroensorbet met wodka) één van mijn favoriete desserts is, was ook mooi meegenomen.

Appetizers:

Sashimi van Pieterman – chutney van Mango en Kaviaar van haring:

Hondshaai – kokkels – gerookte thee:

Blauwe Kreeft – Primeur bloemkool – vanille uit Madagaskar:

Bresse kip en truffel – pastinaak:

Citroen Meringue taartje – Macarons – Kolonel: