Vandaag brengen we een bezoek aan het MArTA museum (Museo Archeologico Nazionale di Taranto). We staan aan de kassa rond 10.15 en zijn verbaasd te merken dat het er al aardig druk is. Dat hadden we niet verwacht… Blijkt dat het museum gratis te bezoeken is de eerste zondag van de maand, vandaag dus. We moeten zelfs even wachten voordat we onze eerste zaal kunnen betreden.

Al snel wordt ons duidelijk waarom het zo druk is in dit museum. Wat een werkelijk fantastische collectie! Het eerste gedeelte van het museum is gewijd aan de historische vondsten van de oude Griekse stad die zich hier vroeger bevond. Taranto werd immers gesticht door Spartaanse immigrante.

Ik ben enorm onder de indruk van de herontdekte graven en de schitterende voorwerpen die in de graven gevonden werden. Echt, ik weet gewoon niet waar eerst kijken. We brengen zoveel tijd door in het Griekse gedeelte van het museum, dat er amper nog tijd overblijft om naar de vondsten uit de tijd van de Romeinen te gaan kijken.

We blijven tot de siesta (13u) in het museum en beëindigen ons bezoek met het gevoel dat we hier makkelijk een ganse dag hadden kunnen rondlopen.

Het is vandaag zondag, dus we houden een beetje ons hart vast of we snel een restaurant zullen vinden om te lunchen, er rekening mee houdend dat op zondagmiddag veel restaurants gesloten zijn. Op goed geluk (lees: zonder google of tripadvisor reviews te lezen) belanden we bij Ristorante Le Due Fontane, dat wel open is. Een bijzonder aangename vondst! De overdadige antipasti met vis zijn werkelijk uitstekend! En het is zalig en aangenaam zitten in het aangenaam gekoelde restaurant. Soms is airco toch echt een zegen.

Na al de cultuur van deze voormiddag besluiten we de namiddag aan het strand door te brengen. Helaas zien we op de terugweg naar onze B&B in de verte dat het regent boven de stranden. We laten ons echter niet ontmoedigen en rijden met de wagen naar Spiaggia di San Vito, een strand met uitzicht op Taranto. Voor de verandering vinden we makkelijk parkeerplaats op een korte wandelafstand van het strand. Extra punten voor Taranto!

En jawel, we zien in de straten plassen liggen en ook het strand zelf is vochtig. Niet getreurd echter, de regenbui is alweer overgewaaid! We huren twee strandstoelen en genieten van het prachtig blauwe water. Het is behoorlijk aangenaam zwemmen op deze plek met uitzicht op Taranto en de industriële haven. Enig minpuntje: de granita melone gekocht in een strandbar smaakte bijzonder chemisch (but than again, smaken niet alle granita’s chemisch?).

Op de terugweg naar onze B&B reserveer ik via The Fork een tafel in restaurant Moletto voor het diner om 20.30u. Na alweer een bijzonder ongemakkelijk douche in een bad dat daarvoor niet geschikt is, wandelen we naar het restaurant. Toch wel een stevige wandeling van meer dan een half uur. We passeren opnieuw de mooie boulevard, steken de Ponte Girevole di San Francesco di Paola over en wandelen dan helemaal langs de oude stad tot aan de plezierhaven. Blijkt dat de trap die naar het restaurant leidt gesloten is en we helemaal moeten rondgaan langs een parking.

Maar het restaurant is de omweg waard. We genieten van het prachtige terras aan het water en de heerlijke gerechten die op onze borden passeren. Als voorgerecht ga ik voor de tonijn en als hoofdgerecht kies ik, uiteraard, voor de octopus. En natuurlijk past daar een lekker glaasje prosecco bij! Omdat we het zo gezellig hebben, besluiten we nog een drankje te drinken als afsluiter. Mijn vriend gaat voor de grappa, ik houd het bij een glaasje wijn (dat tot mijn verbazing geserveerd wordt met een witte druif).

Tataki di tonno con caviale di melanzane e bietola:

Polpo grigliato con guacamole e pomodorini confit:

Op de terugweg langs onze B&B wandelen door de oude stad en genieten van de sfeervolle, kleine, smalle straatjes en de vervallen glorie. Al valt het op hoe vuil sommige steegjes zijn en zien we vele sporen van armoede. Om van Taranto (Tarente in het Nederlands) een toeristische trekpleister te maken, zal er nog veel geld geïnvesteerd moeten worden in het oppoetsen van de oude stad. Wij zijn alvast erg gecharmeerd en gunnen deze boeiende stad een mooie toekomst!

Na het uitchecken vertrekken we naar B&B I Citri in Taranto. Ditmaal hebben we een b&b geserveerd in het hart van het stadje Taranto. Na een probleemloze rit, vinden we tot onze opluchting vrij makkelijk parkeerplaats in de straat van de b&b. ‘t Is dat onze parkeerervaringen in Puglia tot nu toe niet zo geweldig positief zijn.

Onze kamer bevindt zich op de zesde verdieping in een zeer statig appartementsgebouw. De piepkleine lift bezorgt me echter flashbacks naar de lift in het gebouw waar mijn vriend woont in Genève. Ik sta dus met graagte mijn plaats af aan mijn vriend en de valiezen, terwijl ik zelf de trap neem en al puffend en blazend de zesde verdieping bereik.

We kunnen nog niet op onze kamer, maar het is gelukkig wel mogelijk de valiezen achter te laten. We besluiten de verkenning van Taranto nog even uit te stellen en met de wagen naar Massafra te trekken. Het dorp Massafra is vooral bekend om wille van de kloof die midden door het dorp loopt en de brug die beide delen met elkaar verbindt.

Eerlijk, de kloof is helemaal niet zo indrukwekkend en op deze bijzonder warme zaterdag lijkt ongeveer alles gesloten in Massafra. Voor de lunch belanden we op een rustige pleintje bij Alla Tazza d’Oro, een lokale zaak waar we meteen een grote fles water bestellen om de dorst te lessen. De bediening komt aanzetten met een fles van twee liter water en een grote kan vol met ijs. Amai, en óf dat deugd deed! Vandaag klimt de temperatuur op naar een gezellige 35 graden, dus elke afkoeling is meer dan welkom.

We genieten op het terrasje van simpele orecchiette en besluiten een kleine pauze met een glaasje wijn in te lassen op het pleintje. Veel valt er toch niet te doen in Massafra want hier houden ze duidelijk siesta!

Na de twee liter water soldaat gemaakt te hebben, dwalen we wat rond in de verlaten straten van het dorp. We belanden zelfs in het Castello, waar we zomaar kunnen binnen wandelen, al is het ons niet echt duidelijk of dat de bedoeling is. We zijn er alleszins moederziel alleen en komen geen levende ziel tegen. Bijzonder.

Helaas zijn de grotwoningen, hét toeristisch hoogtepunt van Massafra, die we willen bezoeken ook gesloten en niet alleen voor de siesta. En ook de kathedraal die volgens googlemaps zou moeten open gaan om 16u blijft potdicht wanneer we stipt om 16u aan de ingang staan. Een vriendelijke lokale dame vertelt ons dat de kathedraal pas om 18u open gaat. Tja, daar gaan we nu ook niet op wachten.

We keren dan maar onverrichter zaken terug naar onze wagen en stoppen nog even in een lokaal zaakje voor een gelato en wat water. Jammer, maar Massafra is een tegenvaller. Spijtig dat we hier een halve dag verspild hebben.

Terug naar onze B&B in Otranto om onze strandspullen te halen. We besluiten wat af te koelen na deze hete middag op een strand vlakbij onze B&B. Het strand ligt echter op veel plekken vol met afval en een half vervallen en verroeste ijzeren steiger doet nu dienst als een soort geïmproviseerd café, met een diepvriezer waarvoor ze ergens al dan niet legaal elektriciteit afgetakt hebben. Bijzonder.

Het water helpt ons af te koelen, maar ik vind het er toch minder proper uitzien dat we gewoon zijn. Na het zwemmen was ik me dus heel grondig in het meest oncomfortabele bad ooit en doe me flink zeer aan de uitstekende knoppen die van het bad een bubbelbad zouden moeten maken, maar helaas niet werken. Echt vervelend dat we hier geen normale douche hebben.

Na een knuffelpartijtje trekken we naar het huiskamerrestaurant 18 Commensali in onze straat waar ik een tafeltje reserveerde. Het restaurant is een dikke meevaller: het koppel van wie de zaak is, is erg vriendelijk en de kokkin weet van wanten. Natuurlijk starten we de maaltijd met antipasti, gevolgd door een lekker stukje tonijn. Meer moet dat echt niet zijn.

Na het diner wandelen we langs de boulevard naar de Città Vecchia van Taranto. Het is aangenaam wandelen op de boulevard, maar het is de oude stad zelf die ons verrast. Città Vecchia bevindt zich op een eiland, dat met twee bruggen verbonden is met het vasteland. De oude stadskern is niet pico bello in orde, zoals in de andere stadjes die we tot nu toe bezocht hebben, maar half in verval. Volgens wikipedia zou de oude stadskern begin 21ste eeuw zelfs bijna volledig verlaten geweest zijn.

Gelukkig zijn de prachtige palazzo nu opnieuw bewoond of kregen ze een nieuwe functie als B&B. Hopelijk worden er voldoende middelen gevonden om de schitterende palazzo’s opnieuw in hun oude glorie te herstellen. Al moeten we toegeven dat de half vervallen toestand ons wel charmeert. Overal zitten er oudere mensen buiten op stoelen gewoon om met elkaar een praatje te slaan en de terrassen zitten vol met mensen die genieten van een hapje en een drankje. Overal in het oude gedeelte zien we gestreepte gordijnen die over de balkons gedrapeerd zijn, waarschijnlijk om de koelte van de avond te gebruiken om de kamers te laten afkoelen. De avondlijke stad bruist!

(Kan iemand mij misschien uitleggen wat het nut is van al die plastic flessen op onderstaande foto?)

Benieuwd om Taranto de komende dagen beter te leren kennen.