Stel jullie nu een kerel voor in zwarte jeans met een deftig hemd en gewone geklede schoenen die tussen een zestal vrouwen in sportoutfit zijn best doet om een beetje mee te dansen. Hilarisch! Hij had echt wel pech, want normaal zijn we met meer dan twintig. Vandaag was iedereen blijkbaar collectief ziek (waarschijnlijk van te veel chocolade eten). Kon hij zich ook niet echt verstoppen achter wat ruggen. En aangezien we dansen in zo’n grote spiegelzaal, was elk foutje en elke misstap maar al te duidelijk zichtbaar. Aan zijn moves te zien had hij ook niet echt veel danservaring.

Nu, niet dat ikzelf foutloos dans, verre van, maar die vent. Bwahahaha. Leedvermaak. Benieuwd of hij volgende week nog van de partij zal zijn.

Wie stond daar echter tot mijn grote verbazing een paar plaatsen achter mij in de (veel te lange) rij aan de kassa te wachten op een ticketje (het betaalsysteem van de Sportoase is zwaar voor verbetering vatbaar)? Tante L, de ex-vrouw van nonkel K en nonkel K zijnde de bereidwillige ziel die mijn dakloze vriend en ik opgevangen heeft.

Ik moet zeggen, het doet toch wel wat raar, in het bijzijn van een (schoon-)tante met je bips staan draaien ende zwaaien. Maar goed, ik wen er best aan, want ze vond het plezant en was zeker van plan om meer te komen.

Hip!

Probleem is dat ik pas in de derde les ingevallen ben, met als gevolg dat ik de helft van de tijd naar links draaide als de rest naar rechts draaide enzovoort. Maar! Ik vond het heel erg leuk (leuker dan nordic walking, alleszins) en ben van plan de komende maanden twee keer per week naar de les te gaan zodat ik mijn achterstand kan wegwerken en de les wat intensiever wordt, want nu sta ik te vaak te koekeloeren omdat ik de pasjes niet goed ken.

Je zal mij binnenkort nogal zien swingen op de dansvloer. I’m a maniac, maniac on the floor!