Persoonlijk was ik vooral nieuwsgierig naar de Painting after Painting, een groepstentoonstelling met werk van 74 kunstenaars die de recente evoluties en tendensen binnen de schilderkunst in België schetste. Als ik eerlijk ben: ik vond de kwaliteit van de tentoongestelde werken eerder wisselvallig. Al waren er gelukkig genoeg werken die me aanspraken. Mijn vriend daarentegen vond er niets aan. Hij heeft dus een paar uur moeten lijden voor de kunst.

Bijzondere vermelding voor het hilarische werk van Thomas Min dat het regenpijpincident van het Hongaarse Europarlementslid József Szájer recreëerde met Eurorat als hoofdpersonage. Geweldig!

Na ons bezoek aan het SMAK staken we de straat over de tentoonstelling van Stephan Vanfleteren te bewonderen. Ik had op voorhand wel verwacht dat ik een fan van deze tentoonstelling zou zijn, maar de werken van Vanfleteren overtroffen mijn verwachting. Ondanks het feit dat het redelijk druk was in het MSK werd ik helemaal zen van de prachtige beelden van de steeds veranderende zee. En de combinatie van fotografie en schilderkunst met de zee als hoofdonderwerp vond ik ook zeer geslaagd.

De moeite om voor naar Gent af te zakken.

Na een half uur of zo begon het drukker te worden en liep ik ook een aantal bekenden tegen het lijf waarmee ik een praatje deed.

Ik sloot de avond af in de aanpalende zalen waar werk uit de Collectie Matthys-Colle te bewonderen viel.

Omdat ik toch een drankje gemist had op deze mooie vrijdagavond, stuurde ik op de trein van Gent naar Leuven een berichtje aan mijn vriend met de vraag of hij zin had nog ergens iets te gaan drinken. En zo belandden we in het stijlvolle Grand Café Industrie. Alwaar ik een glaasje cava (of twee) dronk en we samen een blok kaas deelden. Een rustige afsluiter van alweer een drukke werkweek!

Dit filmpje geeft maar een vaag idee van hoe het werkelijk was. Als je te dicht bij de geïmproviseerde orgelpijen kwam, werd je echt omgeven door een muur van geluid die je trommelvliezen en je ingewanden deed trillen. Behoorlijk indrukwekkend.

En verder was het een heel gezellige namiddag bij de Girl Geeks in het Gentse S.M.A.K.. Hacking Public Space was een fascinerende tentoonstelling en Ed Templeton overdonderde met zijn overdadige overvloed aan foto’s die een vaak nogal grauw beeld schetsten van la condition humaine. En het was sowieso leuk om al die oude bekenden nog eens terug te zien en weer frisse nieuwe gezichten te leren kennen.