Yet Another Blog » school

Met een kabouter naar school

yab — Fri, 09 Feb 2018 22:56:28 +0000

Donderdagochtend zaten we met z’n allen behoorlijk vroeg aan het ontbijt, ten huize Goofball. Om werkgerelateerde redenen moesten Goofball en haar echtgenoot allebei erg vroeg vertrekken, waardoor ik de eer had om samen met kabouter naar zijn school te wandelen. Het was echt een wonderlijke ochtend: met een klein handje in mijn hand en naast mij een fijn stemmetje dat onophoudelijk door ratelde de zon zien opkomen achter de Sportoase.

Kabouter toonde me moeiteloos de weg naar school en nadat boekentas, jas, drinkbus en vieruurtje op de daarvoor bedoelde plek werden achter gelaten, nam ik afscheid. Kabouter kon immers niet wachten om te gaan spelen met zijn vriendjes. Ah, to be young again! Helaas, die mooie zorgeloze tijd zal nooit meer terug komen.

Back to school

yab — Sat, 18 Sep 2010 06:24:07 +0000

Vandaag start voor mij het nieuwe schooljaar met de eerste les van module 3 digitale fotografie aan het CVO. Vervolgens krijg ik nog een weekje respijt en dan starten de taalcursussen opnieuw. Het zal weer druk worden, de komende tijden.

Verzonken verleden

yab — Thu, 24 May 2007 19:49:00 +0000

Een week geleden kreeg ik een mailtje van Schoolbord.be in mijn inbox. ‘k Was eerlijk gezegd al helemaal vergeten dat ik daar op een blauwe maandag een account aangemaakt had in de hoop wat oude schoolkameraadjes terug te vinden (quod non). Nadat ik via de link “paswoord vergeten” mijn paswoord gerecupereerd had, voelde ik mij opeens zomaar zonder reden aangesproken om mijn steentje bij te dragen in de vorm van een oude klasfoto.

Het toeval wil dat ik hier op ons appartement één fotoalbum van mijn kindertijd heb liggen (iets met een discussie over smurfin). Dus hup, na heel wat gepruts de klasfoto van het eerste leerjaar uit het album verwijderd gekregen, ingescand en geüpload naar Schoolbord.be. ‘k Werd bij het terugzien van die oude foto’s zowaar een beetje nostalgisch en ja, toen begon ik mij af te vragen wat er van mijn ex-klasgenootjes geworden zou zijn. Hoe zou het hen vergaan zijn in de grote boze wereld? Zou ik ze nog herkennen als ik ze op straat tegenkwam?

Bij zulke acute aanvallen van nieuwsgierigheid kan maar één medicijn helpen. Google to the rescue! Gelukkig heb ik een fenomenaal geheugen voor trivialiteiten. Ik kende nog van alle kindjes in mijn klasje de voor- en achternaam en dat terwijl ik de meesten sinds het zesde studiejaar nooit meer gezien heb. De Google-zoektocht leverde echter bijzonder bedroevende resultaten op: van slechts vijf van de éénentwintig vond ik een spoor terug (mezelf inbegrepen) en die sporen waren bijzonder magertjes. Al de rest is gewoon onbestaande in het online wereldje (of blogt anoniem, wie weet). Jammer, want nu is mijn nieuwsgierigheid nog steeds niet bevredigd.