En ja, acht uur was duidelijk wat te optimistisch van mij, maar kijk, om twintig na acht staan we met z’n allen volledig aangekleed en ingesmeerd met zonnecrème buiten.

Deze eerste mei dient zich aan als een stralend zonnige dag. Omdat het een vrije dag is, is het bijzonder rustig in de straten. Enige nadeel: de ontbijtplekken die ik op voorhand heb opgezocht, blijken allemaal dicht op de eerste mei. Gelukkig vindt het jongste nichtje via googlemaps een bakkerij die wel open is.

Felzl Bäckereicafé heeft een mooi aanbod aan koffiekoeken, belegde broodjes en warme dranken. Iedereen kiest iets uit de toog en we zetten ons aan een mooie houten tafel. Ik geniet van mijn snede donker brood met hummus van erwten en van rode biet. Heel lekker. Er doet zich een klein limonade-accidentje voor bij het openen van één van de flesjes, maar gelukkig blijven de outfits gespaard en zijn er meer dan voldoende servetten om de gemorste limonade op te deppen. Het middelste nichtje probeert voor het eerst in haar leven een matcha latte en is duidelijk maar matig enthousiast, maar knap dat ze het probeert.

Stipt om negen uur staan we terug buiten. Vandaag staat een bezoek aan Schönbrunn op het programma. Onderweg naar de metro stoten we op een 1 mei parade met mensen uitgedost in allerlei uniformen en kleurrijke outfits met bijzondere accessoires. We nemen wat fotootjes en gaan dan ondergronds om de metro naar Schönbrunn te nemen.

Het mag gezegd, de metro in Wenen is dik in orde: moderne metrostellen die aan een hoge frequentie komen en propere metrostations. Het laatste stuk van de rit naar Schönbrunn gaan we bovengronds, wat ons de gelegenheid geeft om wat rond te kijken.

Ik plande het bezoek aan Schönbrunn op onze eerste dag, omdat ik wilde starten met een hoogtepunt en dat lijkt aardig te lukken. De zon doet stevig haar best en dankzij de Vienna City Card kunnen we alle rijen overslaan en meteen het slot binnen lopen. We bewonderen de overdadige vertrekken van het slot en de keizerlijke appartementen. De meisjes kijken hun ogen uit: zoveel pracht en praal. En natuurlijk wordt overal de figuur van Sisi, de tragische keizerin, zoveel mogelijk onder de aandacht gebracht. Al moet ik zeggen dat ik persoonlijk meer een fan ben van Maria-Theresia die maar liefst zestien kinderen op de wereld zette en door haar kinderen strategisch uit te huwelijken erin slaagde haar nageslacht met zoveel mogelijk Europese koningshuizen te vermengen. Al liep dat voor haar dochter Marie-Antoinette helaas minder goed af.

En ja, het paleis is nog even groot en indrukwekkend (en druk) als in mijn herinnering. Na zoveel pompeuze overdaad hebben we nood aan een lunchpauze om even te bekomen. We wandelen doorheen de imposante en uitgestrekte tuinen van Schönbrunn en belanden bij het zeer gezellige Café Pavillon voorzien van een prachtig terras. De parasols staan allemaal open en waterverstuivers moeten voor wat verkoeling bij de klanten zoeken. Het is naar mijn aanvoelen al een pak warmer dan vijfentwintig graden, maar toch heeft de zus van mijn vriend schrik dat ze het koud zal hebben als ze onder zo’n verstuiver terecht komt.

Doordat we treuzelen wordt een goeie tafel voor vijf in de schaduw van een parasol vlak voor onze neus door twee dames ingepikt. Pech. We moeten ons tevreden stellen met een tafel half in de schaduw en half in de zon. Gelukkig draait de zon zo dat het gedeelte van de tafel dat in de zon ligt ook snel schaduw zal hebben. De kouwelijke zus van mijn vriend vindt het geen probleem om in de zon te zitten en aangezien de nichtjes van mijn vriend allemaal tere huidjes hebben, offer ik mij op en neem ik ook een plek in de zon in. En amai, blij met die waterverstuivers, want anders was ik zeker gesmolten.

We bestellen verschillende huisgemaakte limonades om de dorst te lessen en ons geluk kan niet op als blijkt dat de limonades in een karaf van een halve liter komen. Als lunch bestel ik een quiche met een slaatje en mijn tafelgenoten gaan voor een quiche, een croque monsieur, een Himbeerschnitte (vreemde lunchkeuze, maar hey, wie ben ik om de jongedames iets te ontzeggen) en frietjes, natuurlijk. De zus van mijn vriend bestelt niets, wetende dat zij sowieso de restjes mag opeten en uiteindelijk belandt de Himbeerschnitte wel degelijk voor haar neus. Dus dat was bijzonder vooruitziend van haar.

We wandelen op het gemak verder door het uitgestrekte park, genieten van de mooie zichtlijnen en fonteinen en spotten zelfs wat eekhoorns. We beklimmen de trappen van de Gloriette om te genieten van het uitzicht op het paleis, maar passen voor het uitkijkplatform op het dak van de Gloriette. Zeven euro per persoon om een paar trappen naar boven te nemen, vinden we er toch lichtelijk over.

Ik haal mijn selfiestick boven en we maken tijd voor een fotoshoot met ons vijven in het prachtige park. Rond drie uur laten we Schloss Schönbrunn achter ons en nemen we de metro naar Karlsplatz. We spotten niet ver van de prachtige Karlskirche een drinkfonteintje dat ideaal geplaatst is om onze dorst te lessen. Na even de openingsuren van de Karlskirche bekeken te hebben (we willen hier graag vandaag nog terug komen), wandelen we verder naar Café Bel Étage, verbonden aan het wereldbekende Hotel Sacher. Om 16u reserveerde ik daar immers een tafel om samen te proeven van de beroemde Sachertorte.

Omdat ik een reservatie heb, kunnen we de lange wachtrij voorbij lopen en direct op de eerste verdieping plaatsnemen aan een tafel aan het raam omringd met rode pluchen zetels. Het rode interieur van Café Bel Étage wordt gedomineerd door een gigantische kroonluchter in glas. Een beetje kitscherig, maar dat past wel bij zo’n decadent dessert. Jammer genoeg is de bediening alles behalve vriendelijk en hebben we het gevoel dat deze vooral haar best doet om ons zo snel mogelijk buiten te werken. Onze borden werden zelfs al afgeruimd terwijl één persoon in ons gezelschap nog aan het eten was.

Opvallend: op de kaart vinden we een combinatie aanbod van een originele Sachertorte met Römerquelle mineral water en een Original Sacher Cuvée Brut voor de ronde prijs van 32 euro. Als je echter de prijzen van al deze items op de menukaart apart optelt, kom je uit op 26,30 euro. Een behoorlijk aanzienlijk verschil, wat mij toch een vrij onprettig gevoel geeft. Als ik de serveuse hierop wijs, neemt ze niet eens de tijd om naar mij te luisteren.

De hamvraag is natuurlijk of de Sachertorte lekker is, dat is zeer zeker het geval, maar ik ben er niet van overtuigd dat de ervaring het toch wel stevige prijskaartje waard is. Zeker omdat we ons op geen enkel moment welkom hebben gevoeld. We moeten ook erg lang wachten voordat iemand van het personeel zich verwaardigt ons te laten afrekenen. Dit ruikt echt naar een tourist trap, en eerlijk gezegd, wellicht kan je op een andere plek bijna even lekkere Sachertorte eten. We verlaten Café Bel Étage dus met een dubbel gevoel.

Om half zes zijn we opnieuw bij de Karlskirche die tot onze grote teleurstelling vlak voor onze neus de deuren sluit. De kerk sluit uitzonderlijk vroeger voor een concert, maar blijkbaar vond niemand het de moeite om dat ergens te afficheren.

Jammer, maar we laten het niet aan ons hart komen. We profiteren van het prachtige zomerse weer en wandelen richting Burggarten. Onderweg struikelen we bijna over één van de vele verkopers van concerttickets en omdat de jongedames graag eens een klassiek concert zouden meemaken, kopen we vijf tickets voor een concert op zaterdagavond van anderhalf uur in het Börse Palais. Het programma ziet er zeer toegankelijk uit. Ideaal voor beginnende klassiekemuziekliefhebbers.

In de Weense parken zitten overal mensen op het gras te genieten van het mooie weer. Supergezellig! We nemen wat foto’s van de gezellige sfeer en wandelen verder naar Hofburg. We stappen even een statige bibliotheek binnen, die helaas al gesloten is. We kuieren verder naar de Volksgarten waar de bloemen uitbundig bloeien en bewonderen het Burgtheater en het Rathaus.

Tijd voor het avondmaal. Tijdens onze avondwandeling reserveerde ik snel een tafel om kwart na zeven bij Salzamt. Een goeie keuze, want het mooie met stenen bogen overdekte terras ziet er erg gezellig uit. De zus van mijn vriend en ik trakteren onszelf op een spritz om te vieren dat we onze eerste dag zonder kleerscheuren overleefd hebben. Het eten zelf is eerder middelmatig. En ik bestel per ongeluk een gepaneerde vis, terwijl ik dat helemaal niet zo lekker vind. Maar goed, de magen zijn gevuld, meer moet dat niet zijn.

Op de terugweg naar ons appartement bewonderen we opnieuw de mooi verlichte Votivkirche. We zijn rond kwart voor negen terug, douchen om het zweet en de zonnecrème van onze lijven te spoelen (ik helaas weer met koud water) en spelen nog wat spelletjes tot het tijd is om in bed te kruipen.