Ik besluit terug in bed te kruipen en opnieuw te gaan slapen, in de hoop dat een beetje extra slaap de duizeligheid zal laten verdwijnen. Ondertussen trekt mijn vriend naar het onthaal beneden om te vragen of hij de ontbijtvouchers (we hebben dit hotel geboekt zonder ontbijt en moeten dus vouchers kopen als we ‘s ochtends willen ontbijten) kan herboeken naar de dag nadien. Dat lukt gelukkig.

Ik slaap tot 10.40u uit en die extra uurtjes doen deugd. Bij de tweede poging tot opstaan voel ik me al veel beter en is de duizeligheid merkbaar minder. Terwijl ik mij aan het klaarmaken ben voor de dag, worden we iets na elf uur opgeschrikt door een onverwacht heftig onweer. Twee stevige bliksemflitsen verlichten de kamer, gevolgd door een indrukwekkende donderslag en hevige regen. Om 11.11u valt dan plots de elektriciteit in het hotel uit, vermoedelijk door het onweer. Gelukkig duurt de elektriciteitspanne maar een paar minuten.

We wachten het einde van de onweersbui af en trekken dan de stad in. We brunchen om iets voor twaalf bij Donostea & coffee, waar ik geniet van een lekkere toast met avocado en zalm.

Na onze brunch doen we een tweede poging om de kathedraal van Barcelona te bezoeken. In de hoop dat er ditmaal geen misviering aan de gang is. En jawel, deze keer kunnen we zonder problemen dit indrukwekkende religieuze bouwwerk betreden en foto’s nemen.

We wandelen verder naar de berg (nuja, het is eerder een heuvel) Ulia. Onderweg merk ik dat ik toch nog een klein hongertje heb. Die toast van deze middag is duidelijk al helemaal verteerd en ik heb wat extra energie nodig alvorens aan de klim te beginnen. We trekken opnieuw naar onze favoriete pintxosbar Bergara om een paar pintxos te bestellen die we tijdens ons vorige bezoek nog niet geprobeerd hebben. Pintxos zijn wat mij betreft echt het ideale voedsel om een klein hongertje te stillen.

Met hernieuwde energie beklimmen we vervolgens de Ulia via een stevige trappenpartij. De zon komt er zowaar door en we genieten van de prachtige omgeving met veel bloeiende bosbloemen en een schitterend uitzicht op zee. We spotten oranje penstemon en blauwe hortensia’s. De Ulia was vroeger uitgerust met een kabelbaan, waarvan de sporen nog zichtbaar zijn. Helaas is de kabelbaan zelf al lang opgedoekt en kan je de berg nu enkel te voet beklimmen. We genieten oprecht van deze schitterende wandeling. Een aanrader als je even wil ontsnappen aan de drukte van de stad.

Voor het avondmaal belanden we een beetje op goed geluk bij Mesón Portaletas. We worden snel bediend en de pintxos zijn heerlijk. Alleen is de bediening niet zo vriendelijk en vallen de patatas bravas mij wat tegen.

Voor het dessert kopen we een ijsje bij Heladería Carlos Arribas. Ik ga voor de wat meer exotische smaken rijstpap en kaastaart. Beide bolletjes zijn echt zeer lekker.

We maken nog een kleine avondwandeling om ons eten te laten zakken en genieten van de mooie zonsondergang aan de baai van San Sebastián.

Na zonsondergang wandelen we terug naar ons hotel, want we willen op tijd in ons bed liggen. Morgen doen we immers een tweede poging voor een miniroadtrip langs de Baskische kust!

Ondanks mijn duizelig begin van de dag eindigen we vandaag met een totaal van 28.222 stappen. Niet slecht voor een off day!

Na het ontbijt werpen we een snelle blik op het hotelzwembad dat net is open gegaan. De openingsuren van het zwembad zijn echt super vervelend: het zwembad is enkel open tussen 11 en 19u. Terwijl ik het liefst ‘s ochtends vroeg of ‘s avond na een goed gevulde dag een paar baantjes trek. De kans dat ik van dit zwembad gebruik zal maken, is dus zo goed als onbestaande.

Enfin, rond 11.30u vatten we de wandeling van een dik half uur aan naar het San Telmo Museoa gewijd aan de Baskische cultuur. Tot onze verwondering begint het de laatste vijf minuten van onze wandeling zowaar te regenen. Gelukkig is het nog steeds lekker warm.

We brengen van 12.15 tot 16u door in het groter dan verwachte San Telmo Museoa. De collectie is bijzonder interessant en gevarieerd met een focus op de Baskische samenleving en de geschiedenis van Spaans-Baskenland. Maar ze stellen ook een aantal archeologische vondsten ten toon en hebben een niet onaardige collectie schone en moderne kunsten. Ook genoten van de tijdelijke tentoonstelling met werk van beeldhouwer Eduardo Chillada uit de periode 1950-1960. Zeer intrigerend werk.

Het gebouw van het museum is op zich al de moeite van een bezoek waard. het museum is gelegen in een voormalig Dominicanenklooster uitgebreid met een moderne vleugel. Architecturaal zijn de zestiende-eeuwse kloostergang, de oude kerk met grote beschilderde doeken van José María Sert y Badia tegen de wanden van de kerk en de nieuwe ‘gatenkaas’ gevel de moeite.

Natuurlijk wordt er veel aandacht besteed aan de typisch Baskische gebruiken, ambachten, klederdracht en sporten. En uiteraard was er een heel gedeelte gewijd aan pelota en de traditionele volksdansen. Wij vonden het museum alleszins een bezoek meer dan waard.

Aangezien we het middagmaal geskipt hebben, komen we buiten met een klein hongertje dat we stillen met enkele pintxos bij Txakolina, een bar vlakbij het museum. Terwijl we onze rammelende magen sussen met pintxos en een glaasje chardonnay van ocharme 3 euro, reserveer ik een tafeltje voor het avondmaal bij la Cepa de Bernardo om 19.30u.

Om de appetijt op te wekken, maken we vervolgens een prachtige wandeling op de dijk langs Playa de la Concha en Playa de Ondarreta en genieten van het prachtige uitzicht op de beroemde baai. We wandelen helemaal tot op het einde van de baai waar we het kunstwerk Peine del Viento XV van de ons ondertussen bekende Eduardo Chillida bewonderen en maken dan rechtsomkeert naar restaurant la Cepa de Bernardo. Onderweg leren we bij over de Tamarix Pentandra, de kleine boompjes die je overal langs de dijk van San Sebastián aantreft. Blijkbaar zijn deze voor het eerst geïntroduceerd in 1885 omdat ze zeer goed bestand zijn tegen zeewinden.

We komen een half uur te vroeg aan bij la Cepa, maar mogen toch al plaats nemen aan een tafeltje en iets drinken. We wachten ondertussen geduldig tot de keuken open gaat. Uiteraard start ik de maaltijd met fantastisch lekkere octopus. Vervolgens geniet ik van een heerlijk stukje heek, klaargemaakt op Baskische wijze. Geweldig!

Op de terugweg naar ons hotel worden we getrakteerd op een gedeeltelijke zonsondergang aan het Kursaal. We zien de zon zelf niet ondergaan, maar we genieten wel van de mooie kleuren in de lucht. De avondwandeling doet ons deugd. Tot nu toe hebben we allebei enorm genoten van San Sebastián, een aangename stad met veel mooie bruggen, heerlijk eten en goeie faciliteiten. Ik zie ons hier nog terugkeren in de toekomst.

Het is vandaag een grauwe, grijze dag, maar wel nog steeds warm. We laten Bayonne achter ons en rijden naar San Sebastián aka Donostia, zoals de Basken zelf hun stad benoemen. Van zodra we de grens over rijden, begint de zon te schijnen en duiken de bergen op.

De rit verloopt vlot en iets voor het middaguur rijden we de ondergrondse garage van the Social Hub binnen. Het is nog te vroeg om in te checken, dus we laten onze koffers en rugzakken achter bij het onthaal. Ik ben alvast gecharmeerd door het concept van ons hotel, dat zich ziet als een plek waar de wereld komt om te leren, verblijven, werken en spelen. Tof!

The Social Hub bevindt zich op een dik half uur wandelen van het stadscentrum. Wat we helemaal niet erg vinden, want de wandeling brengt ons door een mooi groen park en langs de rivier. We zijn onder de indruk van de vele statige bruggen over de rivier. Het is ook overal bijzonder proper, nergens valt er zwerfvuil te bekennen.

We passeren tijdens onze wandeling naar het historische hart van San Sebastián de Catedral del Buen Pastor. In de kathedraal is helaas een misviering bezig, dus een bezoek is niet mogelijk. Rondom de basiliek zien we veel bedelaars, ook San Sebastián worstelt duidelijk met een daklozenprobleem.

We wandelen verder naar het beroemde Playa de la Concha, het grootste en populairste strand van San Sebastián. Het strand is gelegen in een halvemaanvormige baai tussen twee grote rotsheuvels: Monte Urgull en Monte Igueldo. Het is er, ondanks het bewolkte weer, erg druk.

Vervolgens gaan we op verkenning in de oude stad, vol met restaurants, barretjes en winkels. Het is er gezellig druk en er dwalen opvallen veel Nederlandse toeristen door de smalle straatjes. We treffen een winkel volgestouwd met souvenirs aan waar we twee zonnebrillen voor mijn vriend op de kop tikken voor de belachelijk goedkope prijs van 9 euro! Deze brillen zijn wel niet op sterkte, maar als mijn vriend deze verliest zal de pijn van het afscheid iets minder groot zijn.

Bij la Bottega del Tartufo proeven we allerlei truffelproducten en koop ik twee potjes met truffelpasta. Leuk om later een dipsausje op tafel te kunnen zetten als we gasten hebben om zo terug te denken aan onze fijne tijd in Baskenland.

Rond 14u slagen we erin een tafeltje te veroveren in het bijzonder drukke pintxos restaurant Casa Alcalde. We smullen van een divers aanbod aan pintxos. Een geweldig concept dat het mogelijk maakt op korte tijd veel verschillende smaken te ontdekken. Heerlijk!

Na ons late (allez, voor ons, niet voor de Spanjaarden) middagmaal bezoeken we de Basílica de Santa María del Coro. Het interieur is indrukwekkend op zich, dus we twijfelen even of we ook nog het bijhorende museum zouden bezoeken. Aangezien de inkom maar drie euro is, kopen we toch een ticketje, ervan uitgaande dat het museum wel niet veel zal voorstellen. Dat blijkt een vergissing te zijn. Het museum stelt prachtige religieuze kunst tentoon. Echt een aanrader. Drie euro wel besteed!

Het lijkt ons leuk om in San Sebastián, de belangrijkste stad van Spaans Baskenland, een pintxos food tour te doen. Bij nader onderzoek blijkt dat die tours behoorlijk prijzig zijn. Dan kunnen we beter zelf op zoek gaan naar leuke pintxos restaurants.

Onze verkenningstocht brengt ons vervolgens naar Plaza de la Constitución, waar vroeger stierengevechten plaatsvonden. De genummerde ramen van de huizen aan het plein, die tijdens gevechten dienst deden als loge, herinneren nog aan deze vroegere functie.

De oude stad wemelt van de winkels, de meeste winkels zijn tot de nok gevuld met goedkope souvenirs, made in China, maar er zitten ook pareltjes van winkels tussen. Snoepwinkel Garrarte is er zo eentje. Eenmaal binnen kijk je je ogen uit, zoveel prachtig uitgestald snoepgoed. Ik kan het uiteraard niet laten om een zakje pralines te kopen.

We wandelen verder naar Parque de Urgull en beklimmen de beboste Monte Urgull. We genieten van de werkelijk schitterende uitzichten op de baai. En kijk eens aan, de zon komt zowaar even piepen tussen het wolkendek door.

Boven op de berg bezoeken we Motako Gaztelua, een ommuurde middeleeuwse versterkte burcht met borstweringen die uit de 12e eeuw stammen. Er is ook een museumpje, maar dat slaan we over. Het is ons vooral te doen voor het uitzicht vanaf het Christusbeeld. En ja, ook daar stoten we op een troep Nederlandse jongeren, die duidelijk geen borden kunnen lezen: ze zitten gezellig te eten op de borstwering, terwijl er overal duidelijk staat aangegeven dat dit niet mag en laten stickers achter op openbare plekken. Enfin, ik besluit mij er niet in op te jagen en knik zelfs bevestigend op de vraag of ik een foto van hen wil nemen.

We dalen de Monte Urgull af langs een ander pad dan op de heenweg en passeren een oud Engels kerfhof met stenen kruisen begroeid met mos. Heel sfeervol. Aan de andere kant van de berg worden we getrakteerd op een mooi uitzicht op Playa de Zurriola.

Na onze afdaling komen we in een pak minder toeristisch gedeelte van San Sebastián terecht waar we op goed geluk een tafeltje bemachtigen bij Bar Bergara, waar ze, jullie raden het nooit, pintxos serveren! We moeten even wachten op een tafeltje, maar gelukkig niet al te lang. En waw, de pintxos zijn echt spectaculair lekker. Een streling voor de smaakpapillen. We sluiten de maaltijd af met een gratis ijsje van het huis. Een fijn gebaar.

We maken het onze eerste dag in San Sebastián niet al te laat en keren op het gemak terug naar het hotel, genietend van de mooie avondwandeling langs de rivier.

Na onze valiezen opgehaald te hebben, installeren we ons in de moderne en hippe kamer, spoelen het zweet van de dag van ons af en kruipen proper gewassen in bed. Benieuwd wat morgen zal brengen!