We hebben niet veel wilde plannen vandaag. De zon schijnt en al is het minder warm dan vorig jaar, we willen graag zoveel mogelijk profiteren van de zachte temperaturen. We wandelen op het gemak langs de grillige kustlijn van Sain-Julian’s naar Sliema. Onderweg spotten we overblijfselen van Romeinse baden uitgehakt in de rotsige kust.

Onderweg pauzeren we bij Il Fortizza. Honger hebben we niet na ons copieus ontbijt, maar een cocktail op een overdekt terras gaat er altijd wel in.

We wandelen verder naar de aanlegsteiger van de ferry van Sliema naar Valletta, maar blijkbaar vaart vandaag de eerste ferry pas uit om 16u. Gelukkig heeft iemand een business model gezien in de afwezigheid van de ferry en staat er een busje aan het vertrekpunt van de ferry dat aanbiedt ons voor twee euro per persoon naar Valletta te brengen. Het busje zit al goed vol en mijn vriend en ik moeten apart gaan zitten. Ik kom terecht langs een Aziatisch meisje dat nogal bezorgd aan mij vraagt of dit geen scam is. Ik stel haar gerust: dit busje is wellicht de makkelijkste manier om in Valletta te geraken, want we hebben effectief geverifieerd dat er geen ferry’s varen op dit moment.

En yep, het busje zet ons af niet ver van de kerstmarkt van Valletta. De cocktail is duidelijk doorgelopen, want ik moet opeens dringend naar het toilet. De rij bij de openbare toiletten aan de kerstmarkt is echter verschrikkelijk lang en schiet niet op. Dus haasten we ons naar de Upper Barakka Gardens waar volgens googlemaps ook een publiek toilet is. Helaas: dat publiek toilet blijkt buiten gebruik te zijn. We wandelen vervolgens op goed geluk een hotel binnen waar we vriendelijk vragen of we naar het toilet mogen. Helaas, het vrouwentoilet daar blijkt volledig verstopt te zijn en loopt nét niet over en het mannentoilet is zo smerig dat ik niet snel genoeg buiten kan staan.

Uiteindelijk vinden we een proper en verzorgd toilet bij een charmant restaurant die er helemaal geen probleem van maken dat wij daar onze blaas komen ledigen. Oef!

We slenteren op het gemak door de straten van Valletta en genieten van de kerstsfeer. Blijft toch echt een fijne stad! Heel lang blijven we niet, want ik heb een tafel gereserveerd voor het kerstdiner ‘s avonds in de buurt van ons hotel. We zijn net op tijd voor de ferry van Valletta naar Sliema en genieten op het bovendek van het kort boottochtje terwijl de maan boven Valletta staat.

Via de eCab app bestellen we een taxi om ons van Sliema naar Saint-Julian’s terug te brengen, want da’s nog zo’n drie kwartier stappen.

We frissen ons op voor het avondmaal en zijn net aan een uitgebreide vrijpartij begonnen wanneer er met aandrang op onze kamerdeur wordt geklopt. Mijn vriend schiet snel in de badjas van het hotel om twee chocolade kerstgebakjes in ontvangst te nemen. Een traktatie van het hotel voor kerstmis. Heel lekker, maar we waren toch liever niet gestoord geweest.

Mooi opgetut wandelen we door de straten van Saint-Julian’s naar restaurant ZEST. Voor een superavond met fantastische cocktails als aperitief en Aziatisch geïnspireerde gerechtjes om te delen met twee. Alleen de wijn liet spijtig genoeg nogal op zich wachten.

Prawn and shiitake Thai style dim sums:

Duck and coriander Japanese gyoza:

Pork belly bao:

Nikkei tuna tiraditos:

Vegan bao:

Crispy octopus taco:

ZEST signature beef rendang:

Na het eten wandelen we terug naar ons hotel langs de uitgangswijk. Overal klinkt luide muziek uit clubs, bars en discotheken. De kakafonie van de botsende muziek is overweldigend, maar tegelijkertijd hangt er een uitgelaten sfeertje in de straten. Iedereen heeft duidelijk zin in een nachtje feest vieren.

Aangezien wij saaie mensen zijn, laten we het uitgangsleven toch maar links liggen en kruipen we op tijd in bed. Morgen staat er immers een uitstap naar Gozo op het programma!

Helaas, ik sprak profetische woorden toen ik mij op de trein naar de luchthaven opeens afvroeg of we onze valiezen wel zouden kunnen inchecken op dit vroege uur. Niet dus. De incheckbalie wordt pas om 18u bekend gemaakt. Dat betekent dat we dus niet door security kunnen en dat we onze toegang tot de lounge nog niet kunnen verzilveren. We vloeken binnensmonds, maar hebben geen andere keuze dan ons neerleggen bij de toestand.

We zijn dus genoodzaakt de tijd tot we onze valiezen kunnen inchecken te overbruggen met een glas warm appelsap met gember bij Le Pain Quotidien. Gelukkig hebben we onze laptops bij om ons bezig te houden.

Om iets voor 18u krijgt mijn vriend via de website van Brussels Airport door aan welke balie we onze valiezen kunnen inchecken en zorgen we dat we als eerste bij die balie staan. We checken onze valiezen in en haasten om ons zo snel mogelijk door security te gaan. Dat verloopt helaas iets minder vlot dan gehoopt. Mijn schoenen moeten gecontroleerd worden in de schoenscanner en mijn vriend moet zijn ganse rugzak uitladen. We maken ook de fout aan te schuiven achter een gezin met drie jonge kinderen die echt bijna al hun tassen moeten leeg maken. Amai, die hadden veel potjes bij!

Enfin, veel tijd voor de Diamond Lounge blijft er bijgevolg niet meer over. En eerlijk, eigenlijk is de Diamond Lounge niet echt zijn geld waard. Wellicht heeft dit te maken met het feit dat de lounge duidelijk onbemand is op kerstavond en het personeel niet echt veel animo heeft om hun job goed te doen. Gelukkig zijn de witloofsoep en de slaatjes lekker. En vult het personeel, op tot twee keer vriendelijk aansporen van mijn vriend, de flessen prosecco terug aan.

De vlucht naar Malta zelf verloopt vlotjes. Tot ik vlak na de landing merk dat ik de foute vluchturen aan onze taxichauffeur heb doorgegeven (die van 2022 ipv die van dit jaar) en vorig jaar dezelfde vlucht een uur vroeger landde. We bellen direct naar de taxichauffeur, want het is ondertussen al half twaalf ‘s nachts en we zouden echt graag zo snel mogelijk naar ons hotel willen. Gelukkig maakt de taxichauffeur nergens een probleem van en komen we een korte rit later in het hotel aan.

Ditmaal hebben we een hotel in Saint-Julian’s uitgekozen, gelegen aan de party-mile van het eiland Malta. Het contrast met het statige stadspaleis van vorig jaar kan amper groter zijn. Nu zitten we een een supermodern gebouw met een wel heel bijzonder kamer met kettingen aan de muren, een spiegel boven het bed en een doorzichtige wand die de badkamer van de slaapkamer scheidt. Interessant.

Ook interessant: vanaf ons balkon hebben we zicht op een bouwwerf waar op dit nachtelijke uur zich wel heel bijzondere zaken afspelen. Wij spotten door een venstergat in de ruwbouw een man, volledig uitgedost in een kerstmanplunje, gevolgd door een dame met een kort rokje en op hoge hakken. Wat zouden die uitspoken op zo’n bouwwerf…

Veel meer dan onze toiletspullen uitpakken en onze tanden poetsen doen we niet meer, want het is al laat en we zijn moe. Benieuwd naar het weer morgen!