Na de lunch wandelden we het prachtig gerestaureerde Beursgebouw binnen. Voor mij de eerste keer dat ik daar kwam sinds de heropening. We bewonderden de pracht en praal en maakte gebruik van de toiletten.

Onze eerste glühweinvariant van de dag dronken we op het De Brouckèreplein: een Rhum PomPomPomme met warm appelsap, gember, kaneel en (uiteraard) bruine rum. Erg lekker.

Tijd voor een streepje cultuur als tegengewicht voor al die kerstkitsch. Met een bezoek aan de St-Michiels en St-Goedelekathedraal konden we meteen één van de meest iconische gebouwen van Brussel afvinken. We betaalden een paar euro inkomgeld voor een bezoek aan de schatkamer en kregen zowaar bijna een privérondleiding van de zeer vriendelijke gepensioneerde vrijwilligster aan het onthaal. Over elk kunstwerk had ze wel een verhaal te vertellen en mocht er niet een volgende bezoeker zich aangemeld hebben, was ze nu waarschijnlijk nog aan het praten. Ook leuk: de kerststallen gemaakt door de verschillende internationale parochies in Brussel.

Daarna brachten we een grote aan één van de meest teleurstellende toeristische attracties ter wereld: ons eigen Manneken Pis!

De ouders van mijn vriend hadden kaarten gekocht om de toren van het stadhuis te beklimmen en zo van bovenuit de kerstmagie te kunnen bewonderen. We waren een twintigtal minuten te vroeg, maar de dames aan de ingang hielden zich strikt aan het toegangsuur op het ticket. Een poging om in het stadhuis van Brussel naar het toilet te gaan, liep op niets uit: de toiletten ondergingen momenteel een renovatie. En ook bij de Starbucks op de Grote Markt bleken de toiletten buiten gebruik. Gelukkig beschikte het Café Liegeois naast de Starbucks wel over goed werkende én propere toiletten. En ik mocht zelfs gratis gaan. Derde keer, goeie keer!

Ik was alleszins blij dat ik met een lege blaas aan de beklimming van de toren kon beginnen. Met ons vieren stonden we rond zonsondergang op het toren, wat zeer mooie plaatjes opleverde. Jammer dat ons tijd boven beperkt was, want ik had gerust nog wat langer van het uitzicht kunnen genieten.

Op naar een ander (letterlijk) hoogtepunt: het dakterras van Rooftop 58. Wij waren er een paar minuten voor openingstijd (18u) en er stond al een lange rij gegadigden aan te schuiven. Ik gokte er echter op dat we nog wel een plaatsje zouden vinden. En die gok leverde op, want bleek dat veel mensen stonden aan te schuiven om de lift te nemen om op het terras van het uitzicht te genieten en niet om een tafeltje te bemachtigen. We bestelden we tapas bij onze drankjes en waagden ons op het (nogal gladde) dakterras om fotootjes te nemen.

We sloten de avond af op de Vismarkt, het naar mijn mening mooiste gedeelte van de Brusselse Kerstmarkt. Ik at een pannenkoek met chocolade en we dronken nog een glaasje champagne om te klinken op een fijne dag in onze hoofdstad.