Yet Another Blog » permeke

De heropening van het Permekemuseum

yab — Fri, 29 Mar 2024 16:21:20 +0000

Gisterenavond zat ik opnieuw met dezelfde twee collega’s als vorige week op de achterbank van een auto. Ditmaal helaas niet op de achterbank van een fancy Tesla, maar wel op de achterbank van het charmante autootje van een onlangs gepensioneerde collega. Het was iets krapper dan vorige week, maar het gezelschap maakte dat helemaal goed! We hadden immers veel om over bij te praten onderweg naar het Permekemuseum.

Voor mij was het geleden van 2019, nog vóór de renovatie, dat ik nog eens in het museum was. En toegegeven de make-over is niet spectaculair, omdat er vooral op toegankelijkheid en het moderniseren van de technieken is gewerkt, maar de opfrissing had het museum duidelijk deugd gedaan. Er was alleszins massaal veel volk om de nieuwe tentoonstelling ‘Constant Permeke in tegenlicht‘ te bewonderen. Ook veel bekenden tegen het lijf gelopen, die allemaal even nieuwsgierig waren als ik, ongetwijfeld.

Ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast was door een aantal werken van Permeke die ik nog niet eerder gezien had. De werken van Permeke die ik kende, vond ik vaak nogal donker en iets deprimerends uitstralen, maar deze tentoonstelling liet mij kennismaken met een andere kant van de man.

De hapjes en drankjes waren eerder aan de schaarse kant, waar ik uiteraard alle begrip voor heb: fe meeste musea hebben het nu eenmaal niet breed. Wel spijtig dat het weer niet meezat. De gure wind maakte dat het ijskoud was onder de partytenten in de tuin, dus noodgedwongen keerden we vroeger dan verwacht terug naar huis. Kwestie van geen frost bite op te lopen.

In de reeks: waar was yab vandaag?

yab — Tue, 05 Mar 2019 22:28:32 +0000

In het Permekemuseum! Na een hilarische rit met de chauffeur van mijn werk waarbij ik achtereenvolgens een “bloem” en een “Fiat- of een Audi A1-meisje” werd genoemd.

PS: Ik heb geen wagen.

Op de thee bij Permeke

yab — Thu, 29 Mar 2018 20:15:32 +0000

Ik stond vorige zaterdag net op het punt om naar de supermarkt te vertrekken om inkopen te doen (mijn toiletpapier was bijna op!), toen ik een berichtje van mijn neef kreeg met de vraag of ik zin had om samen iets te gaan drinken. Het was een prachtig zonnige dag, tot nu toe een zeldzaamheid in 2018, dus ik hapte toe.

Die boodschappen konden nog wel even wachten en had ik meteen een gelegenheid om mijn gloednieuwe velo-kaart uit te testen. Jaja, ik heb er eindelijk werk van gemaakt! De velofietsen zien er niet al te hip uit, maar zijn stevig en rijden verrassend goed.

En zo genoot ik zaterdagnamiddag van een kopje thee op het allereerste terrasje van het jaar samen met mijn neef en zijn cutie van een dochter (die naar het schijnt op mij lijkt, maar dat zie ik toch niet).