Na de rondleiding was het tijd om de inwendige mens te versterken in de Abdijmolen. Het eten was heel lekker, maar zoals we dat ondertussen gewoon zijn, liet de bediening wat steken vallen. Bizar toch, dat zo’n grote groep bijna moet smeken om wat extra wijn te krijgen.

Uiteraard bleven de Leuvenaars het langste plakken en even werden er zelfs plannen gesmeed om nog door te zakken op café, maar de ratio overwon en na een korte fietstocht naar Leuven station besloot ik toch maar gewoon onder de wol te kruipen, kwestie van die beginnende verkoudheid de kop in te drukken.

Op de terugweg naar ons appartement haalden we ons eten af bij Het Land aan de Overkant en sloegen we meteen een voorraadje in van hun heerlijke ijs. Dé ideale troost na een dag hard werken!

Velouté van asperge, gerookte paling en kruidenolie:

Karnemelkstampers met garnalen:

Roodbaars met rivierkreeft, bulgur, gegrilde prei, gelakte en gegrilde aubergine en pomme fondant:

Brownie en sorbet van framboos:

En daar kregen we gratis en voor niks nog een mooie zonsondergang bij:

‘s Avonds zetten we ons culinaire kerstweekend onverminderd voort met een heerlijke kerstmenu van de 3 Tonghen. Toegegeven, iets minder fancy dat ons diner van kerstavond, maar het heeft ons zeker gesmaakt!

Gegratineerde Sint-Jacobsschelp (Sint-Jacobsnoot, kokkelvlees, mosselen, prei, champagnesaus):

Op vel gebakken snoekbaars, puree van bintjes , olijfolie en olijfjes, duglérésaus en een trio van worteltjes:

Panna cotta met Baileys, zoute karamel en gekarameliseerde walnoten:

‘s Avonds deden we opnieuw beroep op Uber Eats (om de simpele reden dat die met kortingen smijten dat het niet mooi meer is). We probeerden het nieuwe pop-uprestaurant Lucy Chang uit en het eten was zeker lekker, maar het is de eerste keer dat ik japchae (Koreaans glasnoedels op basis van zoete aardappel) eet zónder noedels. Een heel lekker vegetarisch wokgerecht, dat wel, maar dit japchae noemen is gewoonweg false advertising. Spijtig.

Minder leuke ervaring: een aanvaring met een Nederlands koppel dat per sé samen met ons één van de liften in Leuven station wilde nemen. Mijn vriend en ik stapten nietsvermoedend in de lift, toen er plots twee mensen bij in de lift stapten. Wij wezen hen vriendelijk op het feit dat het niet toegelaten is met zoveel mensen in de lift te staan. Ontsteekt die Nederland mij daar in een tirade… Roepen dat het een lift voor zes personen is (terwijl buiten heel duidelijk staat aangegeven dat er slechts één persoon in de lift mag, wat mijn vriend en ik interpreteren als één bubbel) en allerlei verwensingen naar ons hoofd slingeren. Noch mijn vriend, noch ik, waren van plan toe te geven aan zo’n onbeschoft persoon en bleven staan waar we stonden, terwijl de liftdeur geblokkeerd werd door zijn valies en zijn vrouw buiten de lift stond. Heel kalm wees ik de Nederlander op het feit dat hij zelf (duidelijk 65+) tot een risicocategorie behoort en dat de regels er vooral zijn om hem te beschermen. Dat maakte geen indruk, want de stroom verwensingen bleef komen. Uiteindelijk gaf hij het toch op en stapte uit de lift. Al kon hij het niet laten om nog wat obscene gebaren naar ons te maken terwijl de lift omhoog hing. Het was net een puber, schandelijk gedrag voor een man van die leeftijd…

Gelukkig deed de prachtige avond ons dit spijtige incident snel vergeten. Echt de eerste keer dat ik tijdens deze crisis iemand ontmoet die niet voor rede vatbaar is.

Beternacorona.be, ontdekt tijdens mijn middagwandeling:

Mijn favoriete werf:

Ons avondmaal van Hello Fresh, een rematch:

Foto’s van de fameuze Parkwegbrug:

De fantastische Parkabdij:

Op de terugweg van onze wandeling kochten we nog wat ijs van het Land aan de Overkant, because there is always room for dessert!

Het idee dat me de vorige keer zo had aangesproken, namelijk het kunstwerk fysiek laten uitdijen over gans de stad, was ondertussen blijkbaar afgevoerd. In de plaats daarvan zouden we langs enkele locaties fietsen die tijdens de eerste twee brainstorms werden genoemd. Bij de selectie werd gekozen voor plekken die door recente of geplande stadsontwikkelingsprojecten een andere functie krijgen of ruimte bieden voor een nieuw artistiek project. Achtereenvolgens bezochten we Hal 5, het Benedenplein (aan de achterkant van het station), de Keizersberg (allez, we fietsten tot aan de voet van de Keizersberg), de Halfmaartstraat (aan de voet van de Sint-Geertrui) en de Parkabdij.

Bij elke locatie stonden we even stil en somden we voor- en nadelen op. We keken vooral of de verschillende locaties inspiratie voor een toekomstig kunstwerk konden bieden. De andere deelneemster aan de fietstocht was een iet of wat excentrieke dame die lang in de horeca gewerkt had. Over elke plek wist ze wel één of ander gruwelverhaal te vertellen over bijvoorbeeld een moord die zich daar had afgespeeld. En haar uitspraken over de Leuvense bewoners van andere origine waren soms op het randje. Ik en de twee andere dames deden erg ons best om de conversatie in goed banen te leiden. Uiteindelijk kwam het Benedenplein als favoriet uit onze selectie.

We sloten onze fietstocht af op het terras van de Abdijmolen, alwaar ik genoot van een versgeperste fruitsap. En op de fietstocht naar huis haalde ik mijn hart op aan deze prachtige wolkenluchten.

Om onze actieradius wat te vergroten, kiezen we ditmaal voor een fietstochtje. Afwisseling moet er zijn, nietwaar? We pompen de banden van onze oude fietsen op (bluebikes mogen enkel gebruikt worden voor essentiële verplaatsingen) en beginnen aan de Meerdaalroute. De fietsroute brengt ons eerst door hartje Leuven, vervolgens fietsen we over de campus in Heverlee, door Egenhovenbos (déjà vu) en steken we de E40 over (zo weinig auto’s, surreëel). We fietsen over de verrassend smalle Brede Weg doorheen een prachtig glooiend landbouwlandschap. Heerlijk om in alle rust door de velden te fietsen zonder amper één auto tegen te komen.

We passeren een mooie holle weg (die heel toepasselijk Kleine Hollestraat heet) en fietsen vervolgens naar de Zoete Waters in Oud-Heverlee. We zien een ellenlange rij mensen staan aanschuiven voor een ijsje. En alhoewel het ideaal ijsjesweer is, passen we toch maar. De route leidt ons via de Onze-Lieve-Vrouw van Steenbergenkapel recht Meerdaalwoud binnen. Echt heerlijk om te fietsen tussen de bomen. Best wel een uitdagende route ook, want vrij heuvelachtig en dat op onze oude, versleten fietsen met half werkende versnellingen.

Terugkeren doen we ditmaal via een tunnel onder de E40, langs het Rekencentrum, het Arenbergkasteel, de kerk van Heverlee en de onvermijdelijke Parkabdij, die uiteraard niet mag ontbreken op een toeristische route van de mooiste plekjes in en rondom Leuven.

Na zo’n prachtige fietstocht smaakt het heerlijke eten van Convento Food dubbel zo goed. Op ons bord: gevulde aubergine met vijg, kerstomaat, mozzarella, pesto, met geroosterde vergeten groenten en krielaardappeltjes.

Voor de corona-annalen:

Na onze wandeling doen we een flesje cava open voor het virtuele aperitief met mijn broertje en zijn vriendin, die EINDELIJK in hun nieuwe woning getrokken zijn. Nog zonder badkamer weliswaar, maar goed, aan de wasbak in de keuken kan je je ook wassen. We klinken op hun nieuwe woonst en wensen de vriendin van mijn broertje veel beterschap, want ze heeft bij het verhuizen haar voet omgeklonken en nu zijn haar ligamenten verrekt. Na het gezellige aperitief genieten we van de heerlijke zeebaars in Mediterraanse saus van Convento Food. Echt om duimen en vingers van af te likken, zo lekker. Uiteraard met een glaasje wijn erbij. Wij zijn geen barbaren!

En als dessertje een paar heerlijke pralines van Bittersweet, opnieuw open met Pasen in het vooruitzicht. Zo blij om te merken dat al onze vaste waarden in het Leuvense culinaire landschap één voor één weer de deuren openen.

Puzzel vooruitgang: