De ochtend brengen we door in en rondom het bijzondere zwembad van ons hotel in het iconische art-deco gebouw, waar vroeger de Scalbert-Dupont bank gevestigd was. Het zwembad is gebouwd in de voormalige kluis van de bank. De originele bankkluisjes zijn behouden tijdens de renovatie en kan je nu bewonderen achter een glazen wand. Heel bijzonder om te relaxen in een omgeving met zoveel historiek. Het zwembad is niet echt groot, maar er is slechts één andere koppel waarmee we het zwembad moeten delen, dus genoeg plek om wat baantjes te trekken. We maken ook een paar keer gebruik van de piepkleine sauna, waar je mits wat wringen maximaal drie personen in kan laten zitten. De sauna mocht wat mij betreft iets groter zijn, maar de warmte doet deugd.

Rond half twaalf keren we terug naar onze kamer om een douche te nemen en ons vervolgens goed in te pakken (sjaals, mutsen, handschoenen) voor een wandeling door de stad. We wandelen op het gemak naar het Palais des Beaux Arts de Lille en beginnen rond kwart na één aan ons bezoek. Doordat we genoten hebben van een uitgebreid ontbijt hebben we nog helemaal geen honger. We besluiten het middagmaal te skippen en in plaats daarvan onze zintuigen te verwennen met prachtige kunst. En waw, wat een rijkdom. De architectuur van het museum op zich is natuurlijk al de moeite, maar ik had niet verwacht zoveel topstukken te ontdekken in dit museum. Werk van Dirk Bouts, Jeroen Bosch, Edouard Manet, Claude Monet, Antoon van Dyck, Francisco de Goya y Lucientes, Jacob Jordaens, Pieter Brueghel, Marc Chagall, Donatello, August Rodin, Pieter Paul Rubens, Georges Seurat, Pablo Picasso en zelfs een verdwaalde Vincent Van Gogh (niet zijn beste werk, naar mijn mening). En dat is maar een greep uit het lijstje. Ik ben echt overdonderd.

Het museum herbergt niet allen grote meesters, het heeft ook een heel mooie collectie middeleeuwse en zelfs Egyptische kunst. Ik laat me betoveren door de twee prachtige beelden van Les Belles du Nord waarvan de oorspronkelijke kleuren opnieuw tot leven gewekt worden door een projectie. Maar het meest bijzondere in gans het museum is toch wel de collectie reliëfplannen gemaakt op vraag van Lodewijk XIV. De reliëfplannen zijn ongelooflijk gedetailleerd en tonen een aanzienlijk aantal Belgisch steden, waaronder Ieper, Namen, Charleroi, Ath, Doornik, Menen en Oudenaarde. In totaal zijn er 15 reliëfplannen te bewonderen. Indrukwekkend.

Ergens rond half vier krijgen we een klein hongertje, maar helaas is het café van het museum tegen dan al gesloten. Jammer, maar gelukkig is er meer dan genoeg te zien om onze gedachten af te leiden van onze rommelende magen. Echt een absolute aanrader als je naar Lille komt.

Als we rond vijf uur buiten stappen, is de zon al bijna verdwenen achter de horizon. We wandelen naar het Village de Noël voor ons avondmaal. Het Village de Noël op de Place Rihour is niet zo groot en we moeten even aanschuiven alvorens we binnen kunnen. We zijn allebei behoorlijk hongerig, want het is van het ontbijt geleden dat we nog iets gegeten hebben. Gelukkig is daar een grote kraam die allerlei variaties op raclette verkoopt. Wij delen een portie aardappelen met raclette en daarmee is de grootste honger meteen al gestild. Vervolgens koopt mijn vriend een burger met ei, gebakken ajuin en gesmolten Maroilles kaas (of course!). Ik eet een paar happen mee en kan bevestigen: bijzonder lekker! Uiteraard spoelen we dit alles door met een lekkere glühwein.

Het is gezellig druk op de kerstmarkt, maar we moeten nergens echt lang aanschuiven. Het valt op dat er rondom ons opvallend veel West-Vlaamse en Hollandse klanken te horen zijn. Wij zijn duidelijk niet de enige buitenlandse liefhebbers van de kerstmarkt van Lille. Vervolgens gaan we naar het beste kraampje van de avond. Ik eet een portie oesters met een glaasje champagne en mijn vriend en ik delen een lepeltje kaviaar met een shotje wodka. Zalig!

We sluiten ons bezoek aan de kerstmarkt af met nog een glühwein en een hartige pannenkoek met gesmolten kaas. En toen was onze kaaslimiet wel bereikt.

Tijd om ergens een plekje te zoeken om wat op te warmen. Na wat in de stad rondgedwaald te hebben, belanden we bij oesterbar L’atelier Iodé. Een schot in de roos. Uiteraard bestel ik een portie oesters met een glaasje champagne en omdat de oesters zo in de smaak vallen, ga ik (lekker decadent) gewoon voor een tweede ronde.

Een ideale manier om de dag af te sluiten, al mocht het wel een beetje warmer zijn in de bar, want echt opgewarmd geraakte ik niet.