Het ontbijt sloeg ik natuurlijk over. Zo jammer, want het was echt uitstekend. Ik deed mijn best me bijeen te rapen, aan te kleden en de valiezen te pakken, ondanks mijn duizeligheid van de vele toiletbezoeken en de slechte nacht. Gelukkig lijkt alles er nu min of meer uit te zijn, maar voor de zekerheid, nemen we toch een rol toiletpapier mee in de wagen. Mijn vriend rijdt naar een apotheek in Ostuni, maar daar staat zoveel volk aan te schuiven, dat hij het opgeeft en we besluiten rechtstreeks door te rijden naar onze B&B in Lecce.

Om 11.20u arriveren we daar. Da’s te vroeg voor het check-in uur vermeld op onze reservatie, maar tot mijn grote opluchting laat de vriendelijke eigenaar ons al meteen op de kamer. Ik kruip direct in bed om nog wat te bekomen van mijn nachtelijke avonturen en mijn vriend gaat op zoek naar een apotheek om mij van medicatie te voorzien en een winkel om voor zichzelf een lunch te kopen.

De lunch sla ik over en nadat ik nog wat gedoezeld heb in bed, voel ik me genoeg hersteld om de rest van de namiddag op een ligzetel aan het zwembad van het hotel te kunnen doorbrengen. Het is trouwens de laatste dag dat we van het zwembad kunnen profiteren, want de eigenaar zei dat hij het zwembad morgen zal laten leeglopen om enkele herstellingen uit te voeren.

Tegen het avondmaal voel ik me voldoende hersteld om twee beschuitjes en een klein broodje te eten. Mijn lichaam lijkt geen aanstalten te maken om komaf te maken met dit voedsel, dus besluiten we ‘s avonds toch naar Lecce te rijden. Vlak voor het blauwe uurtje start, parkeren we onze auto buiten het historische centrum. We genieten van onze wandeling door de mooie historische straatjes en snuiven de sfeer op in de Zuiderse stadje. Onze eerste indruk van Lecce is alvast heel positief.

Omdat ik nog niet helemaal de oude ben na de aanslag van de voedselvergiftiging, kruipen we vroeg in bed. Hopelijk voel ik me morgen beter en kan ik weer volop genieten van het al moois dat Puglia te bieden heeft.

Deze ochtend trekken we opnieuw naar Ostuni. Ditmaal niet te voet, maar met de wagen. We parkeren onze wagen aan een randparking en doen vervolgens manmoedige pogingen om te betalen aan een voor ons werkelijk onbegrijpelijke parkeerautomaat. Gelukkig schiet een mooi opgedirkt Italiaans koppel, die duidelijk onderweg zijn naar een trouwfeest, ons te hulp, want anders was het nooit gelukt.

We wandelen het mooie witte stadje in en genieten van de uitzichten. Op de Piazza della Libertà zien we het huwelijk waarnaar de vriendelijke mensen die ons geholpen hebben onderweg waren. De bruid en haar vader staan te wachten aan de ingang van de Chiesa di San Francesco d’Assisi. Ze hebben alvast een schitterend zonnige dag uitgekozen voor hun feest.

We wandelen verder door de smalle straatjes in het centro storico naar de kathedraal van Ostuni. Een prachtig bouwwerk (we verwachten niet anders in Italië), alleen jammer dat de zijkapellen niet verlicht zijn. We dwalen nog wat verder door de stad en keren dan terug naar de parking. In een Express GB kopen we een grote portie watermeloen, yoghurt, nootjes en water voor een lichte lunch op het gezellige terras van Casale Ramunno. Kwestie van ons wat te sparen voor het avondmaal.

In de namiddag hebben we een bezoek aan het strand gepland. Het is er het weer voor. We rijden naar de Punta Penna Grossa parking waar we onze auto achterlaten. Een toeristentreintje brengt ons van de parking naar Spiaggia di Torre Guaceto. Vanaf de stopplaats van het treintje wandelen we verder tot we een mooie plek gevonden hebben om onze handdoeken neer te leggen en te zwemmen in het warme water van de Adriatische Zee.

We genieten tot er zich in de namiddag dreigende onweerswolken samentrekken boven het water en we in de verte donder horen. Er vallen zelfs een paar druppels regen. Opeens pakt iedereen op het strand zijn spullen bij mekaar en haast iedereen zich naar de halte van het treintje met als gevolg een gigantische file. We hebben weinig zin om in de massa te staan aanschuiven, dus besluiten we te voet naar onze auto terug te wandelen. Daardoor zijn we iets langer onderweg dan met het treintje, maar dat deert ons niet. Uiteindelijk blijft het bij een paar druppels en blijft ons een spetterende regenbui gespaard.

In Casale Ramunno wassen we het zand en het zeewater van ons af en rijden we vervolgens met onze wagen naar Ceglie Messapica. Na onze wagen geparkeerd te hebben, genieten we van de schoonheid van dit dorpje en pikken we zelfs een streepje eucharistieviering mee. We belanden op het prachtige terras van Da Franco Relax and more, alwaar we klinken op de mooie zomeravond met een glaasje prosecco.

Spijtig genoeg is er geen plaats meer in het restaurant dat wij voor ogen hadden. En zo belanden we een beetje op goed geluk bij Al Setaccio op het mooie centrale Piazza Pebliscito. We bestellen antipasti en een hoofdgerecht en worden overspoeld door een gigantische berg eten. De antipasti alleen waren ruimschoots genoeg geweest om onze honger te stillen. Die mixed grill en polpo als hoofdgerecht waren eigenlijk niet nodig. Wel lichtelijk teleurgesteld dat wij, in tegenstelling tot onze buren, geen limoncello of amaro als afsluiter aangeboden krijgen.

Op het plein staat een prachtige vleugelpiano en staan rijen stoelen opgesteld om te luisteren naar de prachtige muziek die de pianisten uit het instrument toveren. We blijven even plakken om te genieten van de muziek. De pleinen en straten van Ceglie Messapica zijn uitbundig versierd met kleurrijke lichtjes. En al de mensen die overdag siesta gehouden hebben, stromen nu de straten op. Het is supergezellig!

Dankzij een tip van het vriendelijke Franse koppel dat naast ons aan een tafeltje zat bij Al Setaccio reserveren we voor morgenavond een tafeltje in een naar het schijnt geweldig antipasti restaurant. Wij zijn benieuwd!

Op de terugweg naar de wagen vallen er een paar regendruppels uit de hemel, die voor wat verfrissing zorgen. Na een goedgevulde dag kruipen we moe maar tevreden in bed.

Voor de gelegenheid betalen we extra om mij toegang tot de lounge van Brussels Airlines te geven. Mijn frequent flyer vriendje heeft sowieso gratis toegang. Toch een heel ander gevoel als je op je gemak iets kan eten en drinken in de zetels van de lounge, terwijl je ondertussen je laptop en smartphone oplaadt. Het eten blijft natuurlijk grootkeuken, maar hey, ze hebben er wel vers gemaakte pralines van Neuhaus!

Om 14.15u begeven we ons naar de gate en we kunnen meteen al in de rij voor de boarding gaan staan. De vlucht verloopt zonder problemen en we landen stipt op tijd op de kleine luchthaven van Bari. We moeten even wachten op onze valiezen en dan begint de zoektocht naar de vertrekplek van shuttlebus van verhuurbedrijf Filorent, waarbij we via Sunnycars een wagen gehuurd hebben.

Volgens onze verhuurdocumenten moeten we naar een bepaald nummer bellen om te laten weten dat we gearriveerd zijn, maar dat nummer werkt niet. Dan maar naar Sunnycars zelf gebeld, die verzekeren ons dat we op de juiste locatie staan en gewoon moeten wachten. En jawel, na wat wachten, verschijnt daar opeens een shuttlebus! Oef!

We stappen samen met nog wat mensen in het busje en worden naar een ondergrondse parkeergarage gebracht. We hebben geluk dat we als eerste het piepkleine, van daglicht verstoken verhuurhokje kunnen binnen stappen en dus ook eerst geholpen worden. We moeten even wachten, want de bediende is druk aan het telefoneren, maar dan krijgen we de sleutel van de wagen en kunnen we vertrekken. Hoera!

De rit naar onze eerste bestemming, de witte stad Ostuni, verloopt vlotjes. We hebben een kamer gereserveerd in Casale Ramunno, een zeer mooie villa met dikke muren en een zwembad. We zetten onze koffers af en besluiten voor het avondmaal te voet naar het centrum te gaan. Casale Ramunno ligt op een stevig stuk wandelen van het echte historische centrum, maar zo ver wandelen we vanavond niet, want na een paar minuten komen we voorbij een restaurant waar de heerlijke geur van gebakken vlees ons naar binnen lokt.

We belanden op de patio van restaurant La Braceria, specialiteit: gegrild vlees. Voor bijna geen geld kan een echte vleesliefhebber zijn of haar buik hier rond eten. Wij houden het bescheiden en bestellen twee verschillende soorten vlees (een lamskotelet en worstjes) met wat groenten en patatjes. En ja, daar drinken we een flesje rode wijn bij. Het smaakt! Als afsluiter krijgen we een limoncello van het huis aangeboden.

Een geslaagd begin van onze eerste vakantiedag!