Dus spoorde ik gisterenmiddag met onze kameraad naar Brussel-Centraal om de opera Benvenuto Cellini mee te pikken. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat dit voor mij een volledig onbekende opera was, maar hey, altijd fijn om iets nieuws te ontdekken. Alleen jammer dat mijn linkerooglid net vandaag had uitgekozen om gigantisch dik op te zwellen. Niet dat ik daardoor niet zou kunnen genieten van de opera, maar esthetisch was het niet bepaald.

De tickets van onze kameraad waren afkomstig van een kennis van hem die zelf verhinderd was en moeten zowat de allerslechtste tickets in heel de Munt geweest zijn. We zaten op balkon 4, loge H1 en waar wij zaten, zagen we niet eens het podium. Om dat te kunnen zien zouden we over de rand van het balkon moeten hangen. Gelukkig waren niet alle stoelen uitverkocht en zei het vriendelijke meisje dat ons naar onze plaatsen begeleidde dat ze ons een andere plek zou geven met beter zicht, vlak voordat de voorstelling startte, wanneer het zeker was dat die plek leeg zou blijven. En ze hield woord, vlak voor de voorstelling startte, kregen we nieuwe plekken die ons wel de mogelijkheid gaven het podium te zien.

De opera zelf was fenomenaal. Het ronddraaiende podium, de kostuums, de performances, het vuurwerk, het was allemaal zo over the top dat ik het geweldig vond. Al zaten er in het gedeelte na de pauze een paar aria’s (vooral die aria op het strand waarvan ik volledig niet begreep wat de bedoeling was) die er voor mij te veel aan waren.

Tijdens de pauze dronken we, uiteraard, een glaasje champagne. Helaas, toen we na de pauze terug keerden naar onze betere plaatsen, bleek dat er toch een koppel was opgedoken die tickets voor de plaatsen had. Wel raar om enkel naar het tweede deel van een opera te komen, but I don’t judge. Daardoor moesten we dus verhuizen naar slechtere plaatsen aan de overzijde van balkon 4, die een minder goed zicht bodenen dan waar we zaten voor de pauze. Gelukkig was het zicht nog altijd beter dan onze oorspronkelijke plaatsen in loge H1.

Alleszins geen spijt dat ik mijn mailbox voor deze operavoorstelling ingeruild heb.

Ik heb er alleszins oprecht van genoten en hoop dat zulke opportuniteiten nog vaak mijn pad zullen kruisen.

Bekijk een stukje van de opera op de VRT site.

Mijn vader kwam mijn vriend en mij afhalen aan het station en zo kreeg mijn vriend voor het eerst irl het huis in wording van mijn broer en zijn vriendin te zien. Ondertussen zijn de bouwwerkens al flink opgeschoten en zijn ze bezig met eigenhandig de elektriciteit te leggen. Mijn broer, hij blijft me verbazen.

Mijn vriend en ik aten samen met mijn broer en zijn vriendin, beiden doodmoe na een dag van fysieke arbeid. Zij aten frietjes en ik boterhammen (nooit zo’n fan van frietjes geweest). Na het avondmaal vertrokken we met onze geleende wagen naar Alden Biesen. Mijn vriend aan het stuur en ik naast hem, genietend van het mooie avondlicht dat het Limburgse landschap in een warme gloed zette. We waren nog net op tijd om één glaasje schuimwijn mee te pikken alvorens ons naar onze gereserveerde plaatsen te begeven.

Wat de zomeropera in Alden Biesen zo bijzonder maakt, is dat deze in open lucht opgevoerd wordt op één van de binnenplaatsen van het kasteel. Gelukkig is de binnenplaats overdekt met canvas zeilen, zodat de operaliefhebbers niet de regen komen te zitten. Geen wolkje aan de hemel echter, deze zaterdag, de weergoden waren de première van Il Trovatore goed gezind. Ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast was door de kwaliteit van de opvoering, die zeker het amateurniveau oversteeg. Het decor werd op een knappe manier gebruikt om het verhaal te vertellen en de hoofdpersonages werden door zeer goede stemmen vertolkt. De hoofdrollen konden niet alleen goed konden zingen, maar leefden zich ook op een overtuigende manier in hun rol in.

Ik moet wel toegeven dat het geen kwaad had gekund mij op voorhand iets meer in te lezen in het verhaal. Il Trovatore vertelt een bijzonder complex verhaal dat ietwat met haken en ogen aan mekaar hangt. Gelukkig had in een programmaboekje met de korte inhoud en de tekst van de opvoering, anders zou ik na een paar minuten al reddeloos verloren geweest zijn.

Na de voorstelling werden we verwacht op de VIP-receptie, waar ik kennismaakte met een aantal mensen die betrokken waren bij de totstandkoming van de opera. Er was lekkere schuimwijn, wijn, quiches en goulash. Ik had al spijt dat we gegeten hadden alvorens naar Alden Biesen te vertrekken.

Alleszins een fijne avond die ik in de toekomst nog eens hoop over te doen.