Door treinproblemen miste ik helaas de speeches, maar ik was net op tijd voor de onthulling zelf in aanwezigheid van de kersverse minister van Cultuur. Daarna volgde een fijne receptie in het poepchique The Dominican. Een vriendelijke collega nam me op sleeptouw tijdens de receptie en stelde me voor aan allerlei boeiende mensen. Alleen vrees ik dat het er zoveel waren dat ik van minstens de helft de namen niet onthouden heb.

Ik bleef uiteraard plakken tot het einde van de receptie waardoor ik verstek moest laten gaan voor het reisconcert van het USO. Gelukkig had ik op voorhand aan mijn jonge collega (die als niet-student geluk heeft dat ze viool speelt en er altijd violen te kort zijn) gezegd dat de kans klein was dat ik er effectief zou geraken. Maar toch blij dat ik het USO heb kunnen steunen.