De voormiddag was bijzonder productief en er werden concrete afspraken gemaakt rond hoe we de teams en afdelingen in de toekomst beter kunnen laten samenwerken. Na een lekkere broodjeslunch strekten we de benen in de mooie plantentuin van Meise. Voor mij de allereerste keer dat dit deze majestueuze plek bezocht. We bezochten één van de serres, bewonderden ijverige bijtjes en staken met een vlot een watertje over. Heel even leek het alsof we de rest van de wandeling in de regen zouden moeten verder zetten, maar op een paar dikke druppels na, hielden we het droog.

Omdat iedereen veel werk had (en ook omdat we de files voor wilden zijn), hielden we het bij een redelijk bescheiden wandeling en keerden we tijdig terug naar Leuven. Om mijn werktijd te optimaliseren, haalde ik tijdens de terugrit al mijn computer boven. Ik ben deze avond immersl verplicht op tijd te stoppen met werken, want mijn vriend heeft voor mijn verjaardag gereserveerd bij één van onze favoriete Leuvense restaurants: Barba!

• Eentje viel af wegens besmet met het Rotavirus.
• Eentje viel af wegens een dringende deadline op het werk.
• Eentje viel af wegens COVID-19 symptomen (en testte nadien ook daadwerkelijk positief).
• En de laatste viel af wegens het veranderen van de plannen na het babybezoek.

Gelukkig vonden we één vriendin bereid om als chauffeur in te springen (onze oorspronkelijke chauffeur had afgehaakt met COVID-19 symptomen) en konden we dankzij haar en de bedrijfswagen van haar man alsnog met ons drietjes in Meise (bijzonder slecht bereikbaar met het openbaar vervoer) geraken. Onze chauffeur wilde wel liever na het babybezoek samen in Leuven eten en niet in Meise. Dus annuleerde ik mijn reservatie bij een restaurant in Meise, waardoor vervolgens ook onze vierde vriendin afhaakte. Die vriendin woont in Brussel woont en zag het niet zitten om na het babybezoek nog naar Leuven mee te reizen.

Maar toch blij dat we alsnog op babybezoek gegaan zijn bij onze lieve vriendin en haar pasgeboren dochter konden bewonderen. En amai, wat een dotje was die baby! Tijdens ons hele bezoek heeft ze (zes weken oud) geen kik gegeven. Zelden twee ouders van een pasgeboren baby (hun eerste dan nog wel) er zo ontspannen bij zien zitten. Goed voor hen, uiteraard! Die doopsuiker houden we nog wel te goed.

Blijgezind reden we terug naar Leuven om daar sushi te gaan eten bij Kintsugi. Terwijl onze chauffeur de wagen ging wegzetten, gingen mijn andere vriendin en ik al een tafeltje inpalmen in het sushirestaurant. Het was ondertussen al 21u en helaas, wegens te weinig klanten op deze werkdagavond, was Kintsugi al aan het sluiten. Gelukkig ben ik een goeie klant daar en was het personeel bereid om take-away klaar te maken. Dankjewel!!

En zo kwam het dat ik onverwacht op een weekavond met gasten zat op mijn appartement. Gelukkig lag het er niet al te wanordelijk bij. En dat wasrek dat een beetje in de weg stond, tja, iedereen moet de was doen, nietwaar?

De sushi smaakte ons alvast dubbel en dik!