Na deze stevige maaltijd strekten we de benen tijdens een avondlijke wandeling, waarbij we zowaar op een zeepbel stootten bovenop de Hoorn.

Mijn vriend en ik hadden de dag voordien gereserveerd en mochten van de vriendelijke bediening een aangenaam tafeltje op het terras uitkiezen. We startten de maaltijd met een Ethiopisch apericena bordje (aperitiefbordje) met Ethiopische snacks. Omdat we al twee glazen Tej (Ethiopische honingwijn) besteld hadden, deden we een moedige poging om aan te geven dat we geen extra glas Tej wilden (dit was inbegrepen bij het apericena bordje), maar dat ze ons enkel het bordje moesten brengen. Beide dames die ons bedienden hadden duidelijk niet het Nederlands als moedertaal en hoewel ze supervriendelijk waren, lukte het me ook niet om in het Engels duidelijk te maken dat we gewoon geen extra drankje wilden. En zo kwam het dus dat we opeens met een Tej en een glas rosé porto voor onze neus zaten. Die porto was, toegegeven, erg lekker, dus heel erg vonden we het niet.

Als hoofdgerecht bestelden we allebei de Doro Wot. Op de kaart stond dat dit pittig en aromatisch stoofpotje van kip het beroemdste gerecht uit Ethiopië is, dus dat moesten we zeker proberen. En ja, het was echt heel lekker, helemaal niet te pikant en de kip was supermals. Grote fan ook van die lekkere Ethiopische pannenkoeken, injera genaamd. Lees zeker het wikipedia-artikel over dit bijzondere brood, bijzonder boeiend!

Er stonden nog allerlei andere intrigerende gerechten op de kaart, dus we komen zeker nog eens terug!