Helaas moet ik bekennen dat deze editie tegenviel. De muzikale acts spraken me niet echt aan (ik kon Tom Barman zijn jazz-exploten niet echt appreciëren), ik slaagde erin de dansvoorstelling te missen en er werd geen Jacob’s Creek meer geschonken. Gelukkig was het quinoa-bietenslaatje van de Noordoever lekker en hadden we een paar leuke gesprekken met bekenden!

We lieten de optredens voor wat ze waren en maakten van de gelegenheid gebruik om de tentoonstelling van Aglaia Konrad te bezoeken. Omdat iedereen in de tuin zat, hadden we het museum bijna helemaal voor ons alleen. Heel fijn. Aanrader trouwens, Aglaia Konrad. Er waren een paar kunstwerken die ik zo naar huis wou nemen om in ons appartement op te hangen.