Het feestje zelf vond ik eerder aan de tamme kant, maar net toen mijn vriend en ik op het punt stonden er stilletjes van onderuit te muizen, werd ik aangesproken door een paar oude bekenden. De babbel die daarop volgde was werk gerelateerd. Niet dat ik daar veel zin in had na een zware werkweek en inwendig vloekte ik dat we geen paar minuten eerder vertrokken waren, maar ik deed mijn best om mijn gesprekspartners een bevredigend antwoord te geven op hun vragen.

Uiteindelijk bleven we niet langer plakken dan nodig, want slechte schuimwijn uit plastic bekers, vrolijk word ik daar niet van.