Ik startte de avond in mijn eentje klokslag 18u op het Martelarenplein voor het aansteken van de kerstverlichting. Ik weet niet goed wat ik ervan verwacht had, maar spectaculair was dit bepaald niet. Na een eerste mislukte poging hield Showkoor Upbeat er de sfeer in door van een iets hoger getal te beginnen aftellen naar nul. En bij de tweede keer ging de kerstverlichting gelukkig wel branden!

Vervolgens trok ik richting Bondgenieten voor het avondmaal. Ik startte met een gratin met shiitake van Laura Massa, at een heerlijke taco van El Taco Loco, bewonderde tijdens mijn wandeling de mooi verlichte straten en spotte zowaar een zingend cadeautje en een heuse DJ Caravan. Ik beëindigde mijn avondmaal met een portie raclette van Elsen Kaasambacht. Heerlijk!

Op het Mathieu de Layensplein trof ik Jan en zijn oudste en vervolgens trokken we samen verder op verkenning in de Leuvense straten. In de Bondgenotenlaan dronken we een glas champagne om het goede doel van Zonta Leuven te steunen. Vrouwen empoweren met een glas champagne, hoe kan ik daar neen tegen zeggen? De meest spectaculaire act die we ontmoetten, was ongetwijfeld die van Vuuract in de Diestsestraat. Because, well, fire!

En natuurlijk sloten we de avond af met poffertjes als dessert. Supergezellig!

We startten met een glaasje champagne in de overdekte tent in de Bondgenotenlaan, alwaar zich een wel heel bijzonder heerschap bij ons aansloot die ons aanspoorde om de party te starten. Da’s maar een woord natuurlijk! Na ons glaasje champagne wandelden we verder naar de Mechelsestraat waar we genoten van een heerlijke kaaskroket en een portie raclette bij kazen Elsen (waar anders?). Natuurlijk konden we de lokroep van Winebar Lewis een paar stappen verder niet weerstaan. We dronken een heerlijk glas witte wijn en genoten van een werkelijk uitstekend charcuteriebordje.

Aangezien ik daarna nog een klein hongertje had, vulde ik op de terugweg naar huis de laatste gaatjes met drie taco’s aan de nog nét niet gesloten tacotruck op de Bondgenotenlaan. Blij dat mijn vriend en ik ons niet hebben laten ontmoedigen door het slechte weer om het weekend feestelijk in te zetten.

Op een half uurtje was het examen gepiept en trok ik de stad in om het (naar mijn aanvoelen) goede verloop van het examen te vieren. Veel winkels bleven vandaag langer open ter gelegenheid van Leuven by Night en de ganse Bondgenotenlaan was opgesmukt met een knalblauwe loper. In het midden van de Bondgenotenlaan, had men zelfs een heus strand aangelegd en zorgde een dj voor zomers beats. Verspreid over de Bondgenotenlaan stonden verschillende foodtrucks. En iedereen weet dat ik dol ben op foodtrucks! Helaas was ik duidelijk niet de enige foodtruckfan, want overal stonden bijzonder lange rijen mensen aan te schuiven. Oh well, de zon scheen, de muziek was goed en ik was niet gehaast.

Uiteindelijk slaagde ik erin een quinoaslaatje met gerookte zalm, wortel en rode biet van Lettuce vast te krijgen en waagde ik me (aangetrokken door de lange rij wachtenden, so many people can’t be wrong) voor de tweede maal in mijn leven aan een würst. Al was ik ook deze tweede keer underwhelmed. Een échte würstfan zal ik wel nooit worden, vrees ik. En ‘t is ook zo’n gedoe om zo’n hotdog op een deftige manier binnen gespeeld te krijgen. Als feestelijke afsluiter van mijn wandeling door het feestvierende Leuven, kocht ik me een sangriavariant met prosecco bij het standje van de Zappaz. Dat had ik wel verdiend!

Gisterenavond hadden mijn vriend en ik niets gepland (ik probeer vrijdagavonden tegenwoordig vrij te houden om me te kunnen voorbereiden op de Koreaanse les zaterdagochtend). Omdat ik echter gelezen had dat er in het kader van Leuven by Night allerlei foodtrucks en eetstandjes in de Bondgenotenlaan zouden staan, had ik mijn Koreaans huiswerk (wij moeten tegenwoordig al heelder opstellen schrijven) al op donderdagavond gemaakt, zodat de vrijdagavond lekker leeg was.

We namen voor de zekerheid ook het fototoestel mee, want wie weet, stootten we op een fotogenieke scène voor ons kerstkaartje. Natuurlijk was de eerste foodtruck waaraan we halt hielden de Koreaanse voor een lekkere portie tteokbokki (떡볶이). Alleen jammer dat dit een vrij zwaar gerecht is, waardoor er van bij het begin al niet meer veel ruimte overbleef voor bijkomende gerechtjes. Al kon ik het niet laten om wat mee te pikken van de heerlijke everzwijnstoverij met chocolade die mijn vriend besteld had bij het kraampje Convento Food.

Ik maakte van het latere sluitingsuur van de winkels gebruik om nog een jurk te passen in één van de chiquere kledingwinkels aan de Bondgenotenlaan. Het model was prachtig, maar de kleur was niet helemaal mijn ding en in de andere kleur hadden ze mijn maat helaas niet meer. Jammer. We stapten met lege handen naar buiten, al had het gratis glaasje champagne wel gesmaakt.

Net toen we aan het overwegen waren om een tweede glaasje champagne te gaan drinken aan de bar van het ongespecificeerde goede doel, liepen we een bevriend koppel tegen het lijf. Ze hadden de kinderen thuis gelaten onder toezicht van de babysit en kwamen net als wij van de kerstsfeer in Leuven proeven. We bestelden meteen vier glaasjes champagne om deze toevallige ontmoeting te vieren en beslisten de rest van de avond met elkaar door te brengen.

We genoten met ons viertjes van de ietwat kitscherige verlichting van het stadhuis, gingen even kijken naar de start-ups in de zijvleugel van het stadhuis en belandden bij Jeroen Meus om (eindelijk) eens zo’n ‘haute dog’ te proberen. Ik moet eerlijk bekennen dat het broodje met worst mij beter beviel dan verwacht, al zal ik nooit een echte fan van het concept worden. Daarvoor eet ik gewoon niet graag genoeg worst.

We sloten onze avond af op het verwarmde terras van de Baracca (niet ecologisch, wel gezellig) met een lekkere cocktail. Mijn moscow mule was de perfecte afsluiter van een zeer fijne avond.