We startten onze vrijdagavond op het terras van L’Etoile d’Or, nog steeds het beste mosselrestaurant van Leuven. Samen smullen van een grote dampende pot mosselen, meer moet dat echt niet zijn.

Na het diner wandelden we naar het stadscentrum om een vleugje Beleuvenissen mee te pikken. Spijtig genoeg was er geen tafeltje meer vrij op het Hogeschoolplein om op het gemak naar de folk-muziek van BRISK te luisteren. We hadden allebei weinig zin om recht te staan, dus wandelden we verder naar de Oude Markt, waar het plein goed volgelopen was voor Admiral Freebee.

We hadden weinig zin om hier te blijven plakken, dus wandelden we via de Grote Markt verder naar de Velodroom waar Mojo & The Kitchen Brothers net aan hun set begonnen. Ook hier bleven we niet lang plakken. We hadden duidelijk allebei zin in een wandeling om die grote pot mosselen te laten verteren.

Uiteindelijk belandden we via een omweg langs de Wijnpersstraat op het gezellige terras van De Hoorn alwaar we een cocktail bestelden om de avond in schoonheid te eindigen.

Gelukkig waren er ditmaal geen werken tussen Leuven en Tienen en kon Julie gewoon met de trein naar huis. Zo’n vervangbus dat is het toch niet.

En ja, natuurlijk, duurde het die ene keer dat ik nog plannen had na de landing, superlang voordat mijn bagage van de band rolde. Gelukkig vond ik nog de energie om er een klein sprintje uit te persen en haalde ik nog net voordat de deuren achter mij sloten de trein van 20.10u. In Leuven aangekomen besloot ik toch maar eerst mijn valeis en fototoestelrugzak op ons appartement te gaan afzetten. Beetje onhandig om daarmee op een feest aan te komen en zo te zien was het al goed druk in het beste mosselrestaurant van Leuven.

Daardoor heb ik natuurlijk nét de speech gemist van de eigenaar. Maar gelukkig waren er een aantal aanwezigen bereid om me te briefen. Deze zomer krijgt L’Etoile d’Or een make-over, om vanaf 5 september (de dag van Leuvense jaarmarkt) te heropenen als Frietcafé. Bedoeling is om een laagdrempelige zaak te worden waar iedereen welkom is: om iets te drinken of een frietje te eten. Tot mijn opluchting blijven de mosselen op het menu blijven staan. Want dat is mijn favoriete gerecht bij L’Etoile d’Or. We kregen alvast een voorsmaakje van het nieuwe concept: een portie friet met stoofvlees en huisgemaakte mayonaise. Ik ben persoonlijk niet zo’n grote frieteter, maar ben wel benieuwd!

Ik kende niet echt veel volk op het feestje, maar slaagde er toch in een paar toffe gesprekken aan te knopen. Dat de drank vrolijk vloeide zal daar wel iets mee te maken gehad hebben. Rond 21.45 was ik terug thuis. Tijd om in te dochen en in bed te kruipen!

Na het werk iets gaan drinken met een collega om te vieren dat hij exact dag op dag 25 jaar bij ons bedrijf aan de slag was. We vonden een plekje op het terras van de Rooster’s, maar besloten na drie drankjes toch maar huiswaarts te keren, want we raakten meer en meer omsingeld door voetbalfans die de EK wedstrijd tussen Zwitserland en Spanje wilden volgen.

Op de trein aan mijn vriend laten weten wanneer ik in Leuven zou aankomen, zodat hij al een tafeltje bij L’Etoile d’Or kon bemachtigen, want ik had zin in mosselen. L’Etoile d’Or staat bekend om zijn fantastisch lekkere mosselen. Combineer dat met de zeer vriendelijke bediening en je hebt een toprecept voor succes.

Als toetje trakteerde ik mezelf op de nieuwste pralines met whisky en rum van Marcolini. Amai, zalig lekker!

Een uitstekende culinaire start van het weekend.

Lang leve het aspergeseizoen!

Om ons voorgerechtje wat te laten zakken, trokken we de stad in om de sfeer op te snuiven. Dat veel mensen uitkeken naar hun eerste terrasje in zeven maanden, moge duidelijk zijn. Het was zelfs zo druk op de Oude Markt dat de politie het plein moest afsluiten. Duimen dat we het virus nu definitief onder controle hebben en we met zijn allen onbezorgd kunnen genieten van een frisse pint van ‘t vat, een cocktail of een lekker glaasje wijn.

Na het beklimmen van de trap zagen we dat één van de muren rondom de tuin was omgewaaid. Een serieuze instorting tot op het wandelpad onder de muur, wellicht het resultaat van de felle windstoten in de namiddag. De resterende stukken van de muur zagen er niet meer al te stabiel uit, een potentieel gevaarlijke situatie op een plek waar toch veel gezinnen met kinderen komen wandelen. Dus deden we onze burgerplicht en belden we de lokale politie om de instorting te melden, zodat ze het pad konden afsluiten en de brandweer de resterende stukken muur eventueel kon stutten. Mijn vriend en ik zijn namelijk ervaringsdeskundigen wat omgewaaide muren betreft.

Na dit kleine obstakel op onze weg zetten we onze wandeling op de Keizersberg verder en staken vervolgens de straat over naar de nieuwe vistrap, één van de bijzondere plekjes in Leuven die niet veel mensen kennen.

Genoeg gewandeld, tijd voor een aperitiefje! De ideale gelegenheid om Bar Florida, een recent geopend eetcafé, uit te proberen. Normaal zou Bar Florida open gaan het weekend van 14 maart, maar we weten allemaal welk virus daar een stokje voor stak… De Vaartkom kan nog wel wat extra horecazaken gebruiken en het zou zonde zijn, mocht deze pas geopende bar door de omstandigheden failliet gaan, want het is echt een zeer stijlvolle eet- en drinkgelegenheid. Gelukkig was het er redelijk druk. De buurtbewoners van de Vaartkom hebben duidelijk de weg al gevonden. Mijn vriend en ik wisten nog een tafeltje te bemachtigen en bestelden ons allebei een cocktail. Helaas! Ze konden mijn cocktail niet maken, want de rum was op. Het voorraadbeheer staat duidelijk nog niet op punt. Aangezien de andere cocktails op de kaart voornamelijk met gin bereid werden, week ik uit naar een alcoholvrij alternatief: vers geperst fruitsap. En daar knabbelden we wat edamame boontjes bij.

Mijn vriend en ik zijn alleszins van plan om nog eens terug te komen rond etenstijd!

Voor het avondeten trokken we naar L’Etoile d’Or voor één van mijn favoriete gerechten: tomaat garnaal! Heerlijk!