Omdat ik om half twee alweer een meeting had, maakten we het onszelf niet te moeilijk en gingen we voor een snelle lunch bij Le Pain Quotidien. Ik bestelde een zuurdesem flatbread met mozzarella di bufala en geroosterde groenten, maar door een miscommunicatie met de dienster (waarvoor ik de verantwoordelijkheid geheel op mij neem) kreeg ik in de plaats daarvan een zuurdesem flatbread met bio spiegeleitjes. Jammer, want ik had echt mijn zinnen gezet op mozzarella en geroosterde groenten. Maar goed, dit was ook lekker, al denk ik dat de versie met groenten toch wel superieur geweest zou zijn. Dit was wel heel simpel.

Omdat het vrijdag was en we nog niet geklonken hadden op het nieuwe jaar bestelden we een glaasje schuimwijn. Want ja, een mens moet tussen al dat werken door ook nog een beetje genieten van het leven, he!

Na het ontbijt checkten we uit en lieten onze valiezen achter bij de receptie, want ik had om 11u twee tickets geboekt voor The Antwerp Story in het pas heropende Steen. Het viel te verwachten dat deze gloednieuwe attractie kinderziekten zou vertonen en jawel, toen we ons mooi op tijd aanmeldden voor ons bezoek, deelde een zeer vriendelijke meneer ons mee dat The Antwerp Story helaas wegens technische problemen niet te bezoeken viel. Hij putte zich uit in excuses en een bijzonder uitgebreide uitleg over hoeveel weken het zou duren voordat we ons geld voor de tickets zouden terug krijgen. Beste meneer, dankuwel voor uw vriendelijkheid, maar administratieve terugbetaaltermijnen zijn geen onbekende voor mij.

Een beetje teleurgesteld besloten we dan maar van het uitzicht te genieten op het panoramisch dakterras van de nieuwe aanbouw, dat helemaal gratis te betreden valt voor iedereen. Een aanrader alvast! En kijk, we kregen zelfs een mooi zonnetje te zien!

Als alternatief brachten we een bezoek aan DIVA, het museum voor diamant, juwelen en zilver. Want ja, ik ben nu eenmaal een fan van blinkende dingen. Het museum bood een zeer interessante inkijk in de wereld van de diamant. Fan van de originele wijze waarop de collectie tentoon gesteld werd: de wonderkamer, het atelier, de internationale handelskamer, de kluis en het boudoir belichtten allemaal andere facetten van het boeiende verhaal van de diamant in een verrassende scenografie. De eetkamer met zilverwaren was een beetje een vreemde eend in de bijt, maar eentje die ik als grote fan van pottekes allerhande wel degelijk wist te smaken. Het museum slaagde erin een esthetische ervaring te bieden en mij een beetje slimmer buiten te laten komen.

Antwerpse uilenbeker van 1548-1549:

Pauwenbroche met diamant, saffier, smaragd, robijn en parels uit Frankrijk (toegeschreven aan Gustave Baugrand), ca 1867:

Ivoren pijp:

Monstransen en kelken:

De wonderkamer:

Corsagejuweel met diamanten in tafelslijpsel – Iberisch Schiereiland, tweede helft 17de eeuw:

De eetkamer in het thema van luxeconsumptie en distinctie:

Wie kan het doel van al deze verschillende soorten bestek benoemen?

Armband met zwaanmotief met saffier, robijn en diamanten in oud briljantslijpsel uit Duitsland, ca 1850-1870:

Parure ‘La Dame aux Camelias’ bestaande uit ring en hanger met diamanten in briljantslijpsel van Asako Ohtsuki, 2007:

Slangenjuweel met diamanten in oud briljantslijpsel en roosslijpsel en robijn uit Frankrijk (ca 1960)

Veelkleurige broche met bloemmotieven in koraal, malachiet, lapis lazuli en bezet met diamanten in oud briljantslijpsel uit Parijs (toegeschreven aan Boucheron), ca 1925

Ideetje voor een verjaardagscadeautje volgend jaar:

Tiara met vleugels met diamanten in briljantslijpsel en roosslijpsel uit Frankrijk, ca 1899:

Tiara met geometrisch motief bezet met parels en diamanten in oud briljantslijpsel en roosslijpsel uit Oostenrijk, ca 1910:

Blij dat ik de gelegenheid had om dit museum te ontdekken!

Na ons bezoek aan DIVA wandelden mijn vriend en ik op ons gemak terug naar het hotel, genietend van het zonnetje. We sprongen zelfs nog even binnen in de handelsbeurs, helaas, nog steeds geen enkel koor te bespeuren.

We rondden ons weekendje Antwerpen af met een late lunch bij Le Pain Quotidien vlakbij ons hotel. Ik dronk een soepje en at een hapje mee van de toasted tartine die mijn vriend besteld had.

Een simpele, maar lekkere afsluiter van een fijn weekend.

Met dank aan mijn fijne gezelschap voor deze gezellige lunch. De normaliteit komt in zicht!

Omdat het zo gezellig was, bleef ik wat langer op het terrasje hangen dan gepland. Terwijl de collega’s één voor één huiswaarts vertrokken, bleef ik uiteindelijk achter met nog één collega. Nog twee glazen crémant, ober! Ik heb het al vaak gezegd: ik heb echt het geluk dat ik zoveel collega’s heb met wie het uitstekend klikt. En dit terras bood de ideale gelegenheid om mijn collega beter te leren kennen en te praten over zijn wilde plannen voor het weekend. (Ligt dat aan mij of hebben holebi’s werkelijk een spannender uitgaansleven dan hetero’s?)